Bugatti

Bugatti: Een merk zo bijzonder en edel, dat het in feite boven de autowereld staat – of zweeft. Destijds het allermooiste en snelste automerk dat verkrijgbaar was, vandaag met een mytische, ja haast heilige status. Met modellen vergelijkbaar met de kostbaarste kunstwerken ter wereld.

Historie
Bugatti is een gerenommeerd historisch automerk, dat bekend is om zijn snelle, dure en exclusieve wagens. Het bekende logo met ‘EB’ staat voor Ettore Bugatti, de oprichter van het bedrijf. Hij had ruime ervaring opgedaan in de toenmalige auto-industrie, bij merken zoals Deutz, toen hij vanaf 1907 in zijn kelder thuis begon te bouwen aan een extreem lichtgewicht auto. Twee jaar later vestigde hij zich als zelfstandig automobielbouwer in Molsheim (Duitsland, later Frans grondgebied).

Met z’n ontslagpremie van Deutz werkte hij verder aan de ontwikkeling van het Type 10 prototype. Toen The Motor Magazine in 1910 de Bugatti 10 beschreef, waarschuwde de fabrikant dat de auto wel honderd kilometer per uur kon rijden. De serieproductie begon echter met de Bugatti Type 13. Deze was voorzien van een 1327 cc motor met bovenliggende nokkenas. Vóór de Eerste Wereldoorlog werden een viertal modellen met viercilinder motoren van 1327 tot 5027 cc geproduceerd.

Type 35
Bij de Grote Prijs van Lyon in 1924 introduceerde Bugatti de Type 35, voor velen de mooiste raceauto ooit gebouwd. Het sigaarvormige design had speciale achtspaaks aluminium wielen. Dit innovatieve ontwerp met geïntegreerde remtrommel was een sensatie. Het model met een achtcilinder motor met 1991 cc vormde de basis voor vele varianten, zowel voor de markt als de racerij. In 1931 zag de laatste racewagen, een Type 59, het licht. Er werden toen alleen nog maar sportwagens geproduceerd.

Vóór de Tweede Wereldoorlog was Bugatti een stuk bekender dan nu. Het was dé sportwagen van die periode en één van de bekendste Franse automerken. Toendertijd bestonden nog geen veiligheidsstandaarden. De durfals die autorijders toen waren, reden zonder helm, in open wagens, waarvan zelfs de windschermen vuil en regen niet konden tegenhouden. Motorpech, een gebroken as en lekke banden kwamen vaak voor, en leidden tot ernstige ongevallen.

Veyron
In 1991 probeerde een groep Italiaanse investeerders onder leiding van Romano Artioli het merk Bugatti weer nieuw leven in te blazen. Ze presenteerde de EB110- sportwagen. Veel succes had deze auto echter niet. Het Volkswagen concern nam in 1998 de rechten op de naam Bugatti over voor honderd Duitse mark.

Onder leiding van Volkswagen kwam, na jarenlange problemen met prototypes, in 2005 de Bugatti Veyron 16.4 op de markt. De exclusieve auto is vernoemd naar Pierre Veyron, één van de prijswinnende Bugatti racers uit de begindagen. De EB Veyron 16.4 heeft een topsnelheid van 407 km/u en een vermogen van 1001 pk. Daarmee was het rond de millenniumwisseling de snelste auto ter wereld.

In 2008 volgde de Bugatti Veyron Grand Sport, de open variant met dezelfde W16-motor. Met ingeklapt dak is de maximum snelheid beperkt tot 360 km/u. De zelfdragende carrosserie is verstevigd, om de targa bij een aanrijding of koprol toch veilig te maken. Naar verluidt komt er ook een Veyron GT.

De Veyron was de duurste productieauto ooit, met een stuksprijs van een miljoen euro exclusief belasting. Onder de gelukkige bezitters bevindt zich ex-Formule 1-coureur Michael Schumacher.

Toekomst
Voor 2012 staat een opvolger voor de Veyron gepland: “Vooral niet kleiner, goedkoper of minder indrukwekkend”, aldus Bugatti-topman Franz-Josef Paefgen. Een van de conceptauto’s om reacties te peilen was de Bugatti Galibier (2009), een vierdeurs sportwagen voor het niche-segment.

Volgens insiders wordt Bugatti na het voltooien van de 300 geplande productie-Veyrons een bedrijf dat auto’s volledig naar wens van de klant gaat bouwen. Deze productiewijze past goed bij het merk, dat in het verleden ook individueel produceerde. De ‘customized’ Bugatti’s zullen alleen weggelegd zijn voor wie minstens vijf miljoen dollar kan neertellen.

Museum object
Ook voor historische exemplaren moet men grof betalen. Het is geen uitzondering dat een vooroorlogse Bugatti raceauto voor enkele miljoenen euro’s onder de hamer gaat. Naast particuliere verzamelaars hebben sommige musea Bugatti’s in hun verzameling. Voorbeelden zijn het Musée National de l’Automobile te Mulhouse en het Boston Museum of Fine Arts.

De associatie van Bugatti met kunstwerken ligt voor de hand. Kunst speelde een grote rol in de familie Bugatti. Ettore’s vader Carlo was architect, meubel- en interieur- ontwerper. Rembrandt, Ettore’s broer, was eveneens beeldhouwer. Het olifantje op de radiatordop van de Royale was van zijn hand. Ten slotte had Ettore’s zoon Jean de hand in menig goedgelukt en revolutionair carrosserieontwerp voor Bugatti, onder andere de zogenaamde ‘Profilé’ stroomlijncarrosserie en de ‘Atlantic’ Sportcoupé.