Ontdek de elementen die Mini tot Mini maken. Door de jaren heen is de Mini veranderd. Maar de basis van deze compacte auto, zijn karakter, is altijd hetzelfde gebleven. Van zijn geboorte in de jaren ’50 tot de dag van vandaag. Flitsende reflexen, herkenbaar design en een eigen gezicht. Dat maakt de Mini tot Mini. Iedereen valt ervoor. Het zit immers in de genen.

Historie
Eind jaren ’50 had Leonard Lord, president-directeur van de British Motor Corporation (BMC), de visie dat de markt behoefte had aan een nieuw soort auto, klein maar met genoeg ruimte voor een gezinnetje. Hij gaf Alec Issigonis, die eerder faam vergaarde met de Morris Minor, opdracht om een prototype te ontwikkelen. De eisen waren: vier zitplaatsen, een BMC-motor en een kleinere afmeting dan de huidige BMC-modellen.

Al in de 30er jaren had Issigonis aan een ‘Lightweight Special’ raceauto gewerkt. Enkele principes uit deze auto gebruikte hij in de Mini; namelijk een laag gewicht, rubberen wielophanging en een tot het minimum teruggebrachte constructie. Dit resulteerde in een conceptauto die snelheid met goed weggedrag combineerde.

Issigonis kreeg meteen het groene licht om een productieversie op te leveren. Vanwege de korte deadline van 12 maanden en het beperkte budget werd de carrosserie opgeleverd met simpele, externe lasnaden. Al snel werden deze naden één van de karakteristieken van de Mini.

De ontwerper moest ook de lengte terugbrengen van 12 naar 10 voet, zo’n 3 meter. Hij vond de oplossing in het plaatsen van een dwarsgeplaatste motor – een zuigermotor waarvan de krukas dwars op de rijrichting ligt. Daarnaast paste hij voorwielaandrijving toe en een transmissie onder de motor. De kwaliteit bleef op die manier gegarandeerd, terwijl maar liefst 80 procent van de ruimte beschikbaar was voor de passagiers en de bagage.

Austin en Morris
In 1959 werd het productiemodel op de markt gebracht. De merken Morris en Austin, die de BMC hadden opgericht, voerden het autootje ieder onder hun eigen naam: de Austin Seven (later: Austin Mini) en de Morris Mini Minor. Omdat het typisch Britse, karaktervolle autootje een geheel eigen identiteit verwierf, kreeg Mini in 1967 zijn eigen merknaam.

Inmiddels waren er al ruim een miljoen Mini’s verkocht. De Mini was populair bij zowel het grote publiek als onder beroemdheden. Onder meer The Beatles en David Bowie bezaten een Mini. Ook figureerde de auto in vele films en televisieseries. Zo kent iedereen wel de Mini van Mister Bean.

Behalve voor het design vielen mensen voor de beschikbare ruimte. De bagageruimte had een naar beneden scharnierende klep, zodat deze ook als zitplaats gebruikt kon worden. Verder waren er opbergvakken in de portieren voorin, zijvakken achterin en een planchet op het dashboard. Het wereldrecord ‘mensen proppen in een Mini’ staat overigens op 21 personen (2004, Athene).

In 1969 verscheen de verlengde Mini Clubman, 3,17 meter lang. Het in- en exterieur verschilden iets van de oorspronkelijke Mini. Zo besloeg de grille, met Clubman-badge, de volle breedte van het hoekige front.

John Cooper
Alec Issigonis was behalve auto-ontwerper ook coureur. Tijdens de wedstrijden raakte hij bevriend met collega John Cooper. Deze produceerde met zijn vader, in de Cooper Car Company, auto’s waarvan de motor achter de bestuurder was gepositioneerd.

Cooper was al snel ondersteboven van de autosportkwaliteiten van de Mini. Hij ging dezelfde motor gebruiken in zijn racewagens en raakte zodoende bedreven in het opvoeren van de motor van de Mini. Issigonis wilde niet meewerken aan een high performance-variant van de Mini, maar diens baas gaf Cooper de opdracht er duizend te bouwen.

In 1961 verschenen de Austin Mini Cooper en de Morris Mini Cooper. Er zouden uiteindelijk 150.000 Mini Coopers worden gebouwd. In 2008 ontving deze auto de AutoDNA Award omdat hij de meest waardevaste auto is: van alle (compacte) automodellen heeft de Mini Cooper de hoogste restwaarde ten opzichte van de nieuwprijs.

Na een afwezigheid van 19 jaar is het bedrijf John Cooper Works (JCW) wederom de officiële tuning partner van Mini. De geleverde materialen vinden hun oorsprong in races, rally’s en testen. Naast een opgevoerde motor omvat het JCW-assortiment aerodynamische aanpassingen, chassis tuning en accessoires voor in- en exterieur. Inmiddels bezit BMW de rechten van JCW.

Successen
Na de eerste rally successen wilde het BMC-management een nóg sportievere versie dan de Mini Cooper. De eerste zes stuks van de Mini Cooper S werden gefabriceerd in slechts 4 weken tijd. Mini won in de jaren ’60 diverse malen de Rally van Monte Carlo. Opmerkelijk was het succes van vrouwelijke coureurs, waaronder Patricia Ozanne, Ann ‘Whizz’ Wisdom en Pat Moss.

In de jaren ’90 viel de Mini vele bekroningen ten deel als personenauto. Zo werd de Mini uitgeroepen tot ‘(Europese) Auto van de Eeuw’. Het Guinness Book of World Records vermeldt de Mini als de ‘meest succesvolle Britse auto aller tijden’, met een totale productie van meer dan 5,3 miljoen stuks. Een aardig aantal speciale edities zijn inmiddels ‘collector’s items’.

BMW
Door diverse fusies, overnames en splitsingen kwam het merk Mini aan het eind van de 20e eeuw in handen van BMW. In 2000 verving BMW de ‘Classic Mini’ door de ‘New Mini’, officieel Mini One geheten. Dit was een zogenaamde retroauto: hij heeft nog wel de uiterlijke karakteristieken van het origineel, maar is in feite een geheel nieuw ontworpen auto met moderne techniek. Een grappig detail is de uitlaat, geïnspireerd op een frisdrankblikje inclusief lipje.

In 2006 zag de tweede generatie Mini One het licht. Deze bevatte een nieuwe motor, ontworpen door BMW en PSA Peugeot-Citroën. In 2009 brachten Mini en JCW verschillende jubileummodellen uit vanwege het 50-jarig bestaan van het merk.

Varianten
De Mini kent inmiddels behoorlijk wat varianten. Naast de hatchback zijn er de carrosserievarianten Mini Clubman (verlengd), Countryman (SUV) en cabriolet (open). Daarnaast zijn er de uitvoeringen Cooper (sportief), D (diesel), S (supercharged), SD (extra diesel power) en John Cooper Works (getuned). Ook komen er met regelmaat limited editions uit.

De Mini is verkrijgbaar in allerhande kleuren. Met dakprints en vele accessoires is hij geheel aanpasbaar aan de wensen van de klant. Er rijdt dus bijna geen exemplaar rond waarvan er nog een exact hetzelfde is. De nieuwe Mini verkoopt net zo snel als de Classic indertijd deed. Er zijn alweer meer dan 1,5 miljoen Mini’s One op de markt.

Toekomst
BMW ziet een grote toekomst weggelegd voor elektrisch aangedreven auto’s, ook voor het merk Mini. De volledig elektrische Mini E wordt door leaserijders in onder meer de Verenigde Staten uitgetest, om praktijkervaring op te doen alvorens de E echt op de markt verschijnt. Het is een tweezitsauto: de achterbank is opgeofferd voor de accu’s. De Mini E is herkenbaar aan de gestyleerde stekker op het dak, die is afgebeeld in de vorm van een ‘E’, van ‘elektrisch’.

De laatste jaren presenteert Mini met grote regelmaat studiemodellen. Met deze ‘variaties op het thema Mini’ peilt het merk de levensvatbaarheid van nieuw te ontwikkelen versies. Het einde van de Mini is dus nog lang niet in zicht.