Door: Wim Oude Weernink

2009-01-19

Tussen officiële persconferenties door vind je pas het echte autonieuws op de grote autoshows. Sta ik even te praten met Lewis Booth, de op een na grootste baas van Ford, komt een Zweedse journalist op hem af met de vraag wat hij ervan vindt dat vertegenwoordigers van de Zweedse regering helemaal naar Detroit zijn afgereisd om er met Ford en GM over de toekomst van Volvo en Saab te onderhandelen.

Met blozend rode wangen knikte Booth vriendelijk naar de journaliste en zei dat hij dat initiatief zeer waardeerde. En probeerde met mij gauw een ander onderwerp aan te snijden. Maar het nieuws was eruit: de Zweedse overheid wilde dus kostte wat het kost voorkomen dat hun industrieel erfgoed door de Amerikanen zou worden verkwanseld aan een of andere Chinees. Wat tot dusverre (gelukkig) niet is gelukt want wie wil er in deze tijd een autofabrikant kopen met rode cijfers in de boeken. Maar wat kan de Zweedse regering anders: er is geen land ter wereld waar zoveel mensen afhankelijk zijn van een baan in de auto industrie. De slechts 9 miljoen Zweden maken Saabs, Scania’s, Volvo personenauto’s, Volvo trucks, SKF lagers, Autoliv airbags en noem maar op.

Even later sprak in dezelfde Detroitse wandelgangen met Jan-Ake Jonsson, algemeen directeur van Saab, en die gaf in ieder geval toe dat er plannen werden gesmeed voor een totaal nieuw scenario om zijn kleine maar sympathieke merk nieuw perspectief te bieden. Hoe, dat kon hij niet zeggen maar omdat niets geheim blijft wat al aan het uitlekken is, hoorde ik even later dat er wordt gewerkt aan een nieuwe meer zelfstandige status van Saab, los van GM en met steun van de Zweedse overheid. Tot nu toe was Saab namelijk een volledig geïntegreerd merk van GM Europe.

Details over zo’n mogelijke ‘onafhankelijkheidverklaring’ van Saab kon een woordvoerder van het merk mij bij navraag niet geven. Behalve dat er pas rond 17 februari, wanneer GM haar herstructureringsplannen openbaar moet maken om voor meer financiële steun van de Amerikaanse overheid in aanmerking te komen, meer bekend zal worden gemaakt.

Of datzelfde met Volvo gaat gebeuren, is nog niet duidelijk. Volvo is namelijk al een onafhankelijke onderneming, zij het onder directe vleugels van Ford. Wellicht dat Volvo AB, de (wereldwijd tweede in grootte) truckproducent, zich met Zweedse overheidsgeld weer met de acht jaar geleden uitgehuwelijkte personenwagendochter gaat bemoeien. Let op: dit is zo maar een suggestie mijnerzijds, geen gerucht wat ik in Detroit oppikte en nu als waarheid wil verspreiden.

Saab, Volvo en de hele Zweedse automotive industrie hopen natuurlijk wel op meer zekerheid over hun voortbestaan. Volvo’s verkoop zakte wereldwijd van 450.000 in 2007 naar 374.300 vorig jaar en dat is ver beneden de doelstelling van 600.000 die Volvo al jaren nastreeft. Saab zag in december de verkoop in Amerika zelfs met 60 procent instorten. Dichter bij huis heb ik trouwens gezien hoe ook de Zweedse truckbouwers het zwaar hebben. In Zwolle, waar de grootste Scania-fabriek buiten die in Zweden staat, kan er geen truck meer bij op het fabrieksparkeerterrein. Afbestellingen door de kredietcrisis.