Door: Wim Oude Weernink
2008-10-07
Was de Ferrari California convertible echt de mooiste auto op de Parijse salon? Of toch die gemeen uitziende Lamborguni Estoque sports sedan? Voor beiden viel veel te zeggen. Ik zou de Ferrari kiezen al was het alleen maar vanwege persoonlijke voorliefde voor de sportwagens uit Maranello met hun door Pininfarina getekende lijnen. Beetje traditioneel, dat geef ik toe maar als er ergens over getwist kan worden is het wel de vormgeving van auto’s. En daarover was in Parijs best wat te doen. Want om de titel van het bovengenoemde Franse sprookje als beeldspraak te gebruiken, ik heb er ware schoonheden gezien, maar ook beestachtig lelijke schepsels...
Goed, de Ferrari en Lambo konden mij en de meeste salonbezoekers zeer bekoren. Maar wat te denken van de Citroën Hypnos en Peugeot RC, twee concepten waaruit duidelijk de voortrekkersrol op het gebied van design van de merken Citroën en Peugeot sprak. De Fransen willen in de toekomst hun topmodellen laten concurreren met de gevestigde premium merken uit Duitsland en zoeken het duidelijk in een flamboyante dynamiek dan Mercedes-Benz, Audi of BMW. De Hypnos – een echte crossover tussen een SUV en een forse combi – is een schitterend stuk autoarchitectuur, met een interieur om van te smullen. Citroën’s hoofdontwerper Jean-Pierre Ploué was niet voor niets enkele dagen voor de opening van de salon bevorderd tot directeur van alle designactiviteiten van het PSA Peugeot Citroën concern.
Voor zijn collega bij Peugeot, Jerome Gallix, was het enthousiasme binnen de Peugeot directiekamers kennelijk minder groot want hij moest het veld ruimen. Maar Gallix liet de autowereld wel de Peugeot RC na, een zeer lage en gestrekte vierdeurs coupé die de opmaat heette te zijn voor een chique coupé sedan op basis van de toekomstige 408.
Ik moet zeggen dat de Nissan Nuvu studie voor een elektrisch autootje me ook erg aansprak. Niet om er direct mee te gaan paraderen door de PC Hooftstraat maar het was zo minimalistisch en vriendelijk vormgegeven dat er toch een duidelijke toekomstvisie in viel te bespeuren.
Bij Mercedes-Benz stak men officieel niet onder stoelen of banken dat het Fascination concept voor een zogenaamde shooting brake (dat is een sportieve combi voor de jacht – what’s in a name?) de stilistische voorloper is van de nieuwe generatie E klasse modellen. Ook Mooi.
Ik heb echter ook een paar voorbeelden voor de categorie ‘niet-zo-mooi’. Aan de nieuwe Ford Ka kon je bijvoorbeeld goed zien dat de ontwerpers erg hebben moeten worstelen met het tot hun beschikking staande technische onderstel. Het is namelijk gelijk aan dat van de Fiat 500.
Van de Audi A1 vond ik dat de enorme grille, zoals die ook op de grote Audi’s zit, buitenproportioneel het aanzien van de kleine compacte Audi bepaalt. Het studiemodel voor een Mini SUV kon me ook niet bekoren maar dat had meer met de filosofie van het merk te doen. Mini is voor mij nog altijd synoniem voor iets compacts en tegelijkertijd aandoenlijk door zijn afmetingen. Maar een mini SUV, dat is in alle opzichten met elkaar in tegenspraak, hoe fraai de details ook waren uitgevoerd op het Parijse studiemodel.
Voor twee modellen heb ik echter onvoldoendes geschreven. Het ene heette Ondelios en stond bij Renault dat toch al jaren de reputatie heeft met het meest innovatieve autodesign op de proppen te komen. Kennelijk had designchef Patrick LeQuement zijn creatieve talenten voor één keer niet in de hand want Ondelios was foeilelijk. Op het interieur na want dat was juist erg modern, ruim en praktisch, ook dankzij een uitklapbare treedplank voor een gemakkelijke instap.
Maar de misser van de show stond bij Seat, het Spaanse merk dat sportief dynamisch heet te zijn en sinds een jaar of vijf zo´n uniek en herkenbaar design produceert. Seat leek daarmee echt op de goede weg, tot in Parijs de grote Exeo sedan mij totaal ontgoochelde. Want de Exeo is gewoon de oude Audi A4 waarvan de productie machines naar het Spaanse Martorel zijn overgebracht. Exeo heeft wel een eigen neusje, maar dat had net zo goed op een oud model Hyundai kunnen zitten. Nee, deze Seat is verraad aan de eigen merkidentiteit. Met als enig doel in het grote (maar niet duurdere) segment een leuke aanbieding te hebben. Nou, Leuk...

