Zwijgende beursbabes in een grasgroen Tokio
23 oktober 2009 • Door: Wim Oude Weernink
Ergens valt de sfeer op de Tokyo Motor Show die vandaag voor het publiek opengaat te vergelijken met die van de afgelopen Amsterdamse AutoRai. De stemming is sober, de standbouw ingetogen en het productnieuws een beetje mager. Maar de Japanners gingen niet zover om met gedecoreerde zeecontainers de stemming in de auto-industrie te illustreren. Ze zouden er ruimte genoeg voor hebben gehad want dit jaar bleven alle buitenlandse merken, op Alpina, Caterham en Lotus na, weg van het tentoonstellingscomplex dat de Japanners met hun sluimerende neiging naar kopiëren Makuhari Messe noemen. De leeggevallen plaatsen vulden ze op met een enorme modelauto stand en een honderden kindertekeningen van auto’s. Het was daar niet druk.
Het was sowieso rustig op de persdag van de show die voorheen (letterlijk) luister werd bijgezet door het schrille gekwetter van lokale beursbabes. Dat waren van die een-meter-zestig kleine meisjes met de kortst denkbare rokjes zonder het voor ons Europeanen bekende voluptueuze voorkomen – als u begrijpt wat ik bedoel. Wat ze vroeger allemaal in hun microfoontjes riepen heb ik nooit begrepen. Het ging naar men zegt altijd over de onrealistische maar daarom soms vaak ontzettend originele concept studies die het productiestadium nooit hebben gehaald. Ik verval misschien in herhalingen maar ook dat soort studiemodelletjes ontbraken dit jaar op de Japanse Messe – het gevolg van drastische kostenbesparingen die ook bij Japanse autobouwers de koers bepalen.
Helemaal voor niets ben ik natuurlijk niet naar de Japanse hoofdstad gereisd. Er stond heus wel aardig nieuws, doorgaans met een boodschap voor de naaste toekomst. De Nissan Leaf, ‘s werelds eerste exclusief vol-elektrische auto, maakte zijn showdebuut en dat greep Nissan-president Carlos Ghosn aan om wat laatste nieuws over de problemen van accu’s wereldkundig te maken. Nissan sloot namelijk een overeenkomst met financiële gigant Sumitomo over investeringen in hergebruik van lithium-ion accu’s. Wanneer die tien jaar oud zijn en een EV is afgeschreven, zouden de accu’s nog 70% van hun capaciteit hebben en uitstekend geschikt zijn als statische energiebron in en rond huis, daarbij gebruik makend van zonne-energie om ze op te laden. Op die manier moeten de peperdure EV-accu’s hun eigen rest- (of inruil-) waarde krijgen. Slim bedacht maar Ghosn kreeg meteen repliek van Toyota dat helemaal niet in elektrische auto’s gelooft en gewoon doorgaat met hybriden. In 2020 denkt Toyota een derde van al zijn auto’s als hybride te leveren.
In het kielzog van Nissan zocht Mitsubishi met de MiEV elektrische aandrijving de publiciteit – niet alleen voor de ‘i’ stadsauto maar ook in het Outlander-achtige PX concept. Suzuki presenteerde een Swift stekker hybride waarin in feite Chevrolet Volt techniek zit, een erfenis van de vroegere zakelijke relatie tussen Suzuki en General Motors. En Honda zocht de publiciteit met de hybride CR-Z sportcoupe die moet afrekenen met het geitenwollensokken imago van hybride auto’s. Volgend jaar gaat die in de verkoop. Mazda – dat ten tijde van de show een succesvolle beursgang afsloot – gooide het echter over een andere boeg, beloofde eerst bestaande verbrandingsmotoren tot wel dertig procent zuiniger te maken en daarmee dito CO2-reducties te bereiken alvorens op de elektrische toer te gaan.
In dit groene autobos viel ook nog iets voor traditionalisten te genieten. Want als auto’s emotie oproepen, dan zal de Lexus LF-A de adrenaline en andere sensaties die bij sportief automobilisme horen zeker doen stromen c.q. voelen.
Met zijn tiencilinder 560 pk is deze bloedstollend mooie en technische non-plus-ultra creatie zeker niet maatschappelijk correct en misschien ook slecht getimed. Een heel stoute auto dus. Ik moet zeggen dat de ranke Toyota FT-86 me uiteindelijk meer aansprak. Want dit voor productie geplande concept is gloednieuw – technisch ontwikkeld door Subaru (die waarschijnlijk ook een eigen versie op de markt brengt) met voorin een tweeliter boxermotor en achterwielaandrijving – kreeg een door Toyota’s Europese ED4 studio ontworpen koetswerkje. Kijk, dat was nu echt zo’n nieuwtje waarbij alle kwartjes tegelijkertijd op de juiste plaats vielen.
