Auto’s op de buis

Column 25 juni 2007 Tekst:

Zo’n 40 jaar geleden begon het tijdperk van autoprogramma’s op de televisie. Autojournalist Fred van der Vlugt, hoofdredacteur van Autovisie en tevens ’uitvinder’ van de verkiezing van de ’Auto van het Jaar’, had samen met cameraman Cor de Jager voor de V.P.R.O. (toen nog met puntjes) de eerste aflevering van ’Wereld op Wielen’ opgenomen. Nu dik vier decennia later heeft de VPRO zowaar weer een tv-programma over auto’s. Een andere publieke omroep, namelijk de KRO, doet met het programma ’PK’ eveneens een duit in het overigens karige zakje van serieuze programma’s over auto’s op de buis.

Verdomhoekje

Avond aan avond worden de tv-kijkers doodgegooid met allerlei grauwe troep in de vorm van soaps, quizzen, ziekenhuis- en misdaadseries, danwel flauw gewauwel over uitgekauwde onderwerpen. Het aantal interessante tv-programma’s op de vaderlandse buis valt per avond echt op de vingers van één hand te tellen. Programma’s over automobielen zitten al jaren in het verdomhoekje. Gelukkig dus dat twee publieke omroepen van uw en mijn kijk- en luistergeld de afgelopen tijd mankracht en moeite hebben gestoken in het fabriceren van programma’s voor autoliefhebbers. Maar of ze ook de moeite van het kijken waard zijn...

Bronzen stemgeluid

Eerst terug in de tijd: in april 1966 verscheen de eerste aflevering van ’Wereld op Wielen’ op de buis. Hierin werden nieuwe automodellen en andere mobiele wetenswaardigheden op kritische wijze de huiskamers in geslingerd. Begeleid door het bronzen geluid van de door whisky en nicotine geasfalteerde stembanden van Fred van de Vlugt werd op jongensboekachtige wijze getoond hoe een auto zich hield bij de koude test (nadat de wagen 24 uur in een diepvriescel had gestaan), in de regen (na een ritje door een wasstraat) en hoe de zijwindgevoeligheid was (waarbij straaljagermotoren voor zijwind zorgden...).

In de eerste aflevering was de toen kakelverse Fiat 850 het ’slachtoffer’; in de tweede uitzending van mei 1966 werd Neêrlands populairste auto, de Opel Kadett, uitgebreid onder de loep genomen. Het programma trok gemiddeld zo’n drie miljoen kijkers. In 1970 ging ’Wereld op Wielen’ over naar de TROS, die het nog twee jaar regelmatig uitzond.
Later werd ’Wereld op Wielen’ onderdeel van het AVRO-programma ’3×20’, waar het – naast wonen en reizen – twintig minuten zendtijd kreeg. Ook tussen 1986 en 1993 vulde Van der Vlugt weer regelmatig AVRO-zendtijd met het programma ’De Hoogste Versnelling’.

Kees van Kooten en Wim de Bie bedachten in de jaren ’70 een persiflage op ’Wereld op Wielen’. Ze deden een schoenentest onder de titel ’Wereld op Hielen’ en namen zo het autoprogramma op de hak...

Fred van der Vlugt overleed ruim vijf jaar geleden, in februari 2002, op 71-jarige leeftijd.
Sinds ’De Hoogste Versnelling’ en het een tijd lang door Bob de Jong gepresenteerde Veronica-programma ’De Heilige Koe’ heeft Nederland eigenlijk geen echt autoprogramma meer gekend. Als we tenminste de kritiekloze informatie, die tegen betaling van de auto-importeurs onder het mom van autoprogramma’s door de pulpzenders wordt uitgezonden, buiten beschouwing mogen laten. Dat is een omgekeerde vorm van betaaltelevisie.

Kwajongens gedoe

Maar nu hebben we ’PK’ van de KRO en ’De Garage’ van de VPRO. Is het wat?

PK draait om twee enthousiaste jongelui. De ene heet Bas van Putten (de ’P’ van PK) en is naar verluidt ook columnist bij AutoWeek; de andere heet Rob Kamphues (de ’K’ van PK) en schijnt ook andere tv-programma’s te presenteren, maar daar heb ik geen kijk op.

Uit alles blijkt dat ze idolaat zijn van auto’s en dan speciaal natuurlijk van ’vette’, ’coole’, ’dikke’ auto’s. Zodra ze een leuke sportwagen in het oog krijgen, springen ze er ADHD-achtig op af. En slaken kreten als ’Ongelooflijk’, ’Te gek’, ’Wauw’, ’Schitterend’, enz. Méér zinnigs dan dit soort oerkreten komt er niet uit beide heren. Veel geschreeuw, weinig wol.

Dieptepunt was een wedstrijdje rond het IJsselmeer tussen een Jaguar XKR Convertible en de nieuwe superspeedboot Silvestris van de (te) bescheiden ex-Spyker ontwerper Maarten J. de Bruijn. Dit op zich geinige onderwerp werd volledig verkracht door het onafgebroken gevloek van beide heren. Zelfs de Bond tegen het Vloeken voelde zich genoodzaakt bij de Katholieke (!!) Radio Omroep aan de kerkbel te trekken.

In de laatste uitzending die ik zag, vertoefde het duo in Dubai. Daar zaten ze op een stoeprand te turven hoeveel aparte auto’s in de vorm van Rollsen, Lambo’s, Ferrari’s, Maybachs en andere dikke Mercedessen, Porsches Carrera mits Turbo en andere exclusivo’s langs kwamen. Dat deed ik in de jaren ’50 ook al op een stoeprand van de Soestdijkerstraatweg in Hilversum. Leuk, maar om daar nou het Nederlandse volk mee lastig te vallen...

Een ander onderwerp gaf me eveneens een jaren ’50 gevoel. Toen zag ik op het Sportpark in Hilversum een stuntteam met auto’s die over honderden meters op twee wielen reden en waarbij de inzittenden uit de raampjes klommen. PK was voor precies zo’n onderwerp met een complete crew van een mannetje op zeven naar de Saab-testbaan in Zweden afgereisd. En zo zagen we een paar minuten lang Saabs op twee wielen rijden. Aardig, maar niet iets om van ondersteboven te raken...

Gezien het late tijdstip van uitzending (allesbehalve op prime-time) heeft men bij de KRO kennelijk ook geen harde plasser gekregen van de inhoud danwel de kijkcijfers van PK. Het zou mij verbazen als we PK in de programmering voor komende winter weer tegenkomen.

Mocht u het programma afgelopen tijd gemist hebben, dan heeft u weinig gemist...

Getatoeëerde Neanderthaler

In het VPRO-programma ’De Garage’ wordt de kijker ontvangen in een tot garage omgebouwde studieruimte. Woordspeling: autoprogramma waarin de band tussen de mens en zijn auto centraal staat. Daarom vormt een wedstrijdje banden wisselen een vast programma-onderdeel.

De garagechef heet Eric Corton, type getatoeëerde Neanderthaler. Hij wordt charmant terzijde gestaan door de blonde Nathalie Strijbosch, gediplomeerd automonteur en die dus veel van allerhande technische zaken af weet, zoals ze laat blijken.

Een nadeel van De Garage is dat het zich grotendeels op één locatie afspeelt, namelijk in de studio. Hierdoor maakt het een nogal statisch indruk. Daar staat tegenover dat het studiopubliek nadrukkelijk bij de uitzending wordt betrokken. Bovendien zijn de onderwerpen afgestemd op mensen die een zwak hebben voor auto’s, maar die niet beginnen te zwijmelen bij de allernieuwste, allersnelste danwel allerduurste modellen.

Zo werd in een uitzending de beste Skoda-rijder van Nederland geëerd. In een latere editie kwam een stel Hagenaars aan het woord, die allemaal bezeten zijn van originele Amerikaanse muscle-cars, zoals Mustangs, Corvettes en meer van dat lekkers. Zo’n onderwerp doet het wel bij onze goedaardige Neanderthaler met zijn plaatjes-armen...

En dan zijn er de twee broers, die in iedere uitzending uit drie kandidaten kiezen van wie de tentoongestelde exclusieve voiture is (BMW cabrio, Rolls-Royce, enz.). Daarbij worden de discriminerende teksten niet geschuwd: vrouwen kunnen niet autorijden; Marokkanen rijden in de verkeerde auto’s en nemen hun uitkeringsbriefje mee als ze gaan tanken. Opvallend genoeg raden ze toch vaak ’Wie van de Drie’ de trotse eigenaar van de wagen is.

Ook leuk is de wekelijkse zoektocht naar een auto van maximaal 500 euro, die vervolgens via een prijsvraag onder het publiek wordt verloot. Nathalie, de monteuse, licht eerst nog even fijntjes de zwakke punten van de ouwe brik toe. Toch blijkt de winnaar altijd in zijn nopjes!.

Ook geinig is het onderdeel ’Auto van de parkeerplaats’. Alle aanwezigen in de studio hebben vóór het begin van de uitzending hun autosleutels ingeleverd. Tegen het eind van de opname komt één van de wagens die op de parkeerplaats stonden de studio binnen gereden. En dan wordt de eigenaar honderduit gevraagd over zijn trouwe vierwieler. Zo worden de kofferbak en het handschoenenkastje geïnspecteerd en de muziek-cd keus kritisch beoordeeld.

Al met al vind ik ’De Garage’ wel een geinig programma. Er zouden wat meer rijbeelden in mogen, maar het wordt gemaakt met liefde voor de auto en met de nodige droge humor. Van mij mag de VPRO dit autoprogramma ook komend seizoen weer in het zendschema opnemen.

Reacties: bekijk reacties reageer zelf Tags: auto willem

Over Willem van den Elskamp

Willem van den Elskamp is autojournalist sinds 1975. Hij begon als autoredacteur van huis-aan-huisbladen en dagbladen. Was ooit ‘de koning der huis-aan-huis bladen', ging er destijds prat op dat er geen brievenbus in Nederland was, die nooit een stukje tekst van hem had langs zien komen. Willem verzorgde jarenlang de autorubrieken in Aktueel en Penthouse en leverde bijdragen aan bladen als Autovisie, AutoWeek, AutoPress, De Onschatbare Klassieker en talrijke sponsored magazines. Hij zit tegenwoordig regelmatig in de studio van Transportradio om te praten over auto's, verkeer en aanverwante onderwerpen.

Reageer