Autokopen.nl Snel gevonden!

Door: Willem van den Elskamp

2012-01-19

Sommige Nederlandse uitvindingen hebben revolutionaire gevolgen. Nee, ik bedoel niet de in deze tijd van het jaar zo populaire klapschaats. Maar wél de verkiezing van de Auto van het Jaar. Fred van der Vlugt, destijds hoofdredacteur van Autovisie, kreeg in 1963 het briljante idee om van de in een bepaald jaar nieuw gepresenteerde automodellen de beste te kiezen. Zouden we zonder dit bedenksel ooit de Zakenauto van het Jaar, Trekauto van het Jaar, Gezinsauto van het Jaar, Truck van het Jaar, enz. hebben gehad? Ik ben bang van niet.

Bij zowel de Zakenauto van het Jaar als de Trekauto van het Jaar ben ik ooit een paar jaar jurylid geweest. In beide gevallen werd ik – heel frappant – op een gegeven moment uit de jury gewipt, omdat buiten mij’n schuld de bladen waarvoor ik schreef het embargo doorbraken. Ik had mijn verhaal onder embargo doorgestuurd. Maar daar had de redactie helaas geen acht op geslagen. Ach, er zijn ergere dingen, hoor ik wel ’ns. Ik zou alleen niet weten wat dan wel.

Raar
Voor de verkiezing van de Europese Auto van het Jaar 2012 zijn inmiddels de zeven kandidaten bekend. In de arena staan (alfabetisch) strak van de spanning: de Citroën DS5, Fiat Panda, Ford Focus, LandRover Evoque, Opel Ampera/Chevrolet Volt, Toyota Yaris en de Volkswagen Up! klaar om het laatste gevecht aan te gaan.
Nou wil ik niet kinderachtig doen, maar wat een raar lijstje! Drie van de genomineerden hebben de afgelopen jaren namelijk al een keer deze hoge onderscheiding in de wacht gesleept. Dit zijn: een vorige generatie Ford Focus in 1999, een vorige generatie Toyota Yaris in 2000 en de vorige generatie Fiat Panda in 2004. Over de Yaris werd toen gegrapt: “Leuk dat de Yaris Auto van het Jaar is”. Wat mij betreft hoeft dat niet te worden: “Wat apart dat de Yaris weer Auto van het Jaar is”. Nou, dat zal ook wel niet gebeuren.

Vooruit
Belangrijkste criterium bij deze jaarlijkse verkiezing is of een kandidaat het automobiel danwel de autotechniek danwel het autorijden imponerend en spraakmakend vooruit helpt. Of, zoals het officieel heet: ‘dat een genomineerd model de auto/het autorijden herdefinieert’.
Zo ging in het afgelopen jaar de Nissan Leaf met de titel aan de haal. Terecht, want het is een spraakmakende noviteit op het gebied van elektrisch autorijden. Jammer, dat-ie zo duur is.
Kijken we met deze bril naar het lijstje van dit jaar; dan is er natuurlijk maar één winnaar (of eigenlijk twee...) mogelijk, namelijk de natuurkundige collega’s Ampera en Volt. Dankzij hun range-extender helpen zij het eigentijdse autorijden echt weer een paar stappen vooruit.
Van de overige kandidaten gun ik de tweede plaats aan de LandRover Evoque. Dit omdat het zo’n oogstrelend ontwerp is, met het kenmerkende Gary McGovern signatuur. Want dan weer als nadeel heeft dat zo’n Evoque naar mijn smaak iets te veel een bling-bling uitstraling heeft.
Voor de bronzen medaille laat ik mijn oog vallen op de Citroën DS5 vanwege zijn fraaie uiterlijk, zijn prachtige leefruimte, zijn uitgekiende techniek en goede prijs-kwaliteit relatie.
Van het resterende kwartet kan gezegd worden dat het allemaal knappe karretjes zijn, maar onvoldoende revolutionair om dit jaar met deze prestigieuze titel te worden beloond.

Levenslang
Misschien zie ik het verkeerd, want ik zit niet in de jury. Wellicht heersen er onder de juryleden heel andere opvattingen. Nederland is in de jury van de Auto van het Jaar vertegenwoordigd door Jeroen Jongeneel, namens dagblad De Telegraaf, Ton Roks, ex-hoofdredacteur Autovisie en Jos Vroomans, ex-hoofdredacteur Autokampioen. Merkwaardig dus dat twee van de drie juryleden geen (auto)blad meer achter zich hebben staan.
Volgens de statuten en reglementen (...) van deze verkiezing zijn juryleden, als ze eenmaal benoemd zijn, levenslang lid van deze jury, die in totaal uit dik vijftig vooral mannelijke en enkele vrouwelijk autojournalisten uit alle Europese landen bestaat.

Kopietje
Dit jaar wordt de uitslag van het juryberaad begin maart bekend gemaakt aan de vooravond van de Geneefse Autosalon. Hiermee verschuift deze datum weer ’ns; nu het nieuwe jaar in.
In het begin van deze verkiezing werd de uitslag altijd tussen Kerst en Oud- en Nieuw bekend gemaakt, met een embargo tot 1 januari van het jaar waarin de titel zou gaan gelden.
In dat pré-internet tijdvak (beginjaren ’80) belde ik dan na de Kerst naar Autovisie, dat toen nog in Hilversum was gehuisvest. Redactiesecretaresse Hetty Louwaart liet weten dat ik om pakweg twee uur die middag mocht langs komen. Dan lag er een A4-kopietje met de uitslag klaar. Ik sprong op mijn fiets, scheurde door het – ook toen al – vreselijke Hilversumse éénrichtingsverkeer naar de Lage Naarderweg, stormde de trap op, meldde me bij Hetty, griste het papiertje mee en geselde de pedalen wederom richting ’Huize Kromgelegen’. Daar tikte ik mijn verhaal met de uitslag plus alle andere sappige details over de drie hoogst geëindigden. De foto’s lagen al klaar. Alles in de enveloppen; op naar de PTT.
Bijkomend lolletje voor de autopers was dat de importeur van het winnende model steevast een feestelijk dineetje organiseerde met het prijswinnende automodel als stralend middelpunt.
Later verschoof de bekendmaking steeds verder terug het vorige jaar in. Vanaf nu schijnt de vooravond van de Geneefse Autosalon het onthullingsmoment te worden... Voor hoelang?