Open galerij

Nissan GT-R 2012

Rijden met een GT is leuk, gummen met een GTI is nog leuker, blazen met een GT-R is helemaal picobello. Zodoende meld ik me op een fraaie voorjaarsdag bij de Nissan-dealer in Amsterdam Zuid-Oost om te gaan stoeien met de jongste versie van de legendarische Nissan GT-R. U weet wel dat ‘scheurijzer’ waarbij 550 ‘wild horses’ aan de teugels staan te rukken.

Nissan Nederland heeft een testdag met de GT-R op touw gezet. We rijden vanaf de ene GT-R dealer in Amsterdam naar de andere GT-R dealer in Hengelo (Achterhoek). Eenmaal gewend aan de brute kracht van de vierwielaandrijver mogen we na de lunch de gaskraan wijd opendraaien. In Nederland is zulks ietwat problematisch. Verkeersinspecteur Koos Spee heeft zich daaromtrent met het programma Wegmisbruikers jarenlang van onze belastingcenten onsterfelijk belachelijk gemaakt. Bij onze oosterburen kijken ze minder nauw. Daar kun je op sommige stukken Autobahn, zoals de 75 km lange ‘Oberhausen-straight’ op de A3 vanaf Zevenaar naar het Oberhauser-Kreuz, de auto de vrije teugel geven. Dus gaan met die banaan!

Karakter
Twee zaken maken de GT-R bijzonder. Punt één is zijn uiterlijk. Geen wulps Italiaans ontwerp, zoals bij Ferrari; geen platgeslagen Kever, zoals bij de Porsche 911. Niks daarvan: ontwerper Kazutoshi Mizuno (ik mag Mizuno-san zeggen...) gaf de GT-R het voorkomen van een ‘all-american muscle-car’: Corvette-achtig, maar strakker. Wat een machtig mooie macho-machine!
Punt twee is zijn krachtcentrale. Waar de naaste concurrenten vaak kiezen voor een V8, V10 of zelfs een V12 opteerde Mizuno-san van begin af voor een V6. Mizuno verklaarde ooit dat hij vond dat zo’n 3,8 liter grote bi-turbo V6 ’t beste past bij het karakter van de GT-R. “Met de gespierde motor voorin, de versnellingsbak achterin, vierwielaandrijving en de gestroomlijnde koets hebben we de ideale combinatie. Dat blijkt al uit z’n sprintvermogen: zelfs op een nat wegdek zit-ie na dertig meter al op 100 km/h. Dat is zonder weerga. Wat te danken is aan de 550 pk en 632 Nm, beschikbaar tussen 3.200 en 5.800 tpm.”

Opkietelen
Die 550 paarden vormen overigens het laatste nieuws. Want toen ontwerper/techneut Mizuno ‘zijn’ bolide in 2007 op de Autoshow van Tokyo presenteerde, stonden er bij de GT-R (simpel gezegd de opvolger van de befaamde Nissan Skyline en – wie kent ze nog – : de Datsun/Nissan ZX-typen) nog ‘slechts’ 485 paarden onder de motorkap te trappelen. Destijds goed voor een bepaald niet kinderachtige sprint van nul naar honderd in 3,5 seconden.
Bij de versie voor modeljaar 2011 had Nissan het vermogen al opgekieteld tot 530 paarden, goed voor een standaardsprint van ‘drie seconden rond’.
Er bleek nog meer in het vat te zitten. Zodat de huidige editie – modeljaar 2012 – over 550 pk beschikt, goed voor een spurt vanuit stilstand naar 100 km/h in 2,8 sec.

Diehards
Nu ga ik een beetje grof worden. Weet u het verschil tussen lafaards en diehards? Ik wel: bij lafaards is de topsnelheid van hun auto afgeregeld op 250 km/h. Daar zitten nogal wat Duitse automodellen tussen. Bij de diehards is de snelheid onbegrensd, zoals bij de Nissan GT-R en de Bugatti Veyron. Zo bont als die Veyron maakt de GT-R het niet. Maar met een vlotte aanloop is een top van dik 300 km/h mogelijk, zoals blijkt op de al genoemde Oberhausen-straight en op de aansluitende Autobahn richting Münster, waar vandaan we via Bad Bentheim weer naar het goede vaderland terugkeren.

Satelliet
Als we op de teller de 300 km/h grens doorbreken, zitten we als een paar kwajongens te juichen. Want eerlijk is eerlijk, zo vaak gebeurt dit niet in het leven van een autojournalist.
Maar het is wel ontiegelijk opletten geblazen. Want de plek waar het uitspansel het wegdek lijkt te raken, ook wel bekend als de horizon, komt steeds wel heel erg snel dichterbij...
We gaan zelfs zo snel dat het navigatiesysteem het niet kan bijhouden. Dan horen we de mededeling: neem Ausfahrt nummer zoveel. Maar dan zijn we die afrit al voorbij!
Wel heb je ooit... Dus even ge-sms-t met André Kuipers aan boord van het ISS. Die vliegt met zijn ruimteschip even langs enkele satellieten, doet een raampjes open, klimt uit de ISS en schakelt met z’n kruiskopschroevendraaier even de bits en bytes van de satelliet een tandje hoger. Ook weer opgelost.
Een ander probleem is het nogal rafelige wegdek op bepaalde stukken Autobahn, wat in combinatie met de straffe vering van de GT-R van het rijden een soort kermisattractie maakt. En als heel in de verte een vrachtwagen een andere truck gaat inhalen, dan moet je wel op tijd in de ho-ijzers. Want bij een snelheidsverschil van 200 km/h (300 km/h voor de GT-R tegen 100 km/h voor de truck) is een afstand van 500 meter in een flits voorbij.

Bankrekening
Trouwens als je zo snel rijdt, vliegt die hele testdag ook in razend tempo voorbij. Dat is dan wel weer een nadeel van hard rijden. Namelijk dat het zo snel over is, aldus de freelance filosoof.
Ondanks dit euveltje geniet ik volop. Wat een juweel van een sportwagen, wat een power, wat een vurige inborst, wat een wegligging, wat een rijgenoegen, wat een gespierde geweldenaar.
Om met zo’n bolide op pad te kunnen moet je natuurlijk wel enige stuurervaring hebben. En waarschijnlijk ook wel een vette bankrekening, voegt u er in gedachte aan toe. Wat de prijs betreft, kan ik u geruststellen. Oké, een vanafprijs van 132.500 euro is natuurlijk geen kattepis, maar voor een model met vergelijkbare prestaties bent u bij de concurrenten van de GT-R al gauw een ton méér kwijt. En als u bedenkt wat je op dit soort wagens in een paar jaar afschrijft, dan zou ik het wel weten als ik op zoek was naar een brullende superbolide.