Ford is een wereldwijd diverse familie, met een trots erfgoed. Het merk legt zich met passie toe op het leveren van uitstekende auto’s en diensten. Daarvoor gaat het merk graag een stapje verder.

Historie
De Amerikaanse monteur Henry Ford experimenteerde al jong met verbrandings- motoren. Tegen het eind van de 19e eeuw sputterde de eerste zelfgebouwde motor op de keukentafel. Toen hij de volgende motor op vier fietswielen monteerde, ontstond de eerste Ford ‘auto’: een Quadricycle of vierwielige motorfiets (1896).

Na enkele zakelijke mislukkingen, begon Henry in 1903 met investeerders een nieuw bedrijf, de Ford Motor Company (FMC). In 1919 waren alle aandelen in het bezit van Henry, die toen al FMC-voorzitter was, en zijn zoon Edsel, die hem opvolgde. Een jaar voor zijn dood werd Henry Ford gehuldigd (1946) op de American Automotive Golden Jubilee, voor zijn aanzienlijke bijdrage aan de auto-industrie.

T-Ford
Die bijdrage hield in dat Henry Ford met zijn praktische en betaalbare wagens, auto’s voor iedereen bereikbaar maakte. Tot dan toe konden alleen mensen met een goedgevulde beurs een auto permitteren. Om zijn doel te bereiken wilde Ford zoveel mogelijk wagens produceren, met een zo eenvoudig mogelijk ontwerp, tegen de laagst mogelijke kostprijs.

Ford realiseerde dit met het Model-T (vanaf 1908). Het voertuig luidde een nieuw tijdperk in het personenvervoer in: De auto was gemakkelijk te bedienen, simpel te onderhouden en in de hand te houden op ruw terrein. De T-Ford was redelijk geprijsd, betrouwbaar en efficiënt. De auto kende dan ook onmiddellijk succes, en zou één van de meest verkochte auto’s ter wereld worden. Toen de productie in 1927 ophield, waren er wereldwijd meer dan vijftien miljoen gebouwd.

Lopende band
De eerste Ford auto’s, inclusief de T-Ford, werden één voor één gebouwd. Net als bij andere autofabrikanten bleven de wagens tijdens de assemblage de hele tijd ter plekke staan, terwijl twee of drie mecaniciens onderdelen gingen halen en naar de wagen brachten, om hem zo van het chassis af in z’n geheel op te bouwen. Ze gebruikten onderdelen die bij andere bedrijven op maat besteld werden. Door dit tijdrovende productieproces werden in die tijd maar enkele wagens per dag gebouwd.

Om het doel ‘massaconsumptie door massaproductie’ te bereiken, veranderde Henry Ford keer op keer het productieproces. Zo werd in de T-Ford fabriek omgeschakeld naar een bewegende assemblagelijn, die na meerdere aanpassingen zou uitgroeien tot de lopende band. De productietijd van een chassis daalde ermee van twaalf en een half uur vóór 1913 tot anderhalf uur in 1914.

Fordisme
Ook zette Ford de eerste stap naar automatisering. De FMC ingenieurs vonden machines uit om grote hoeveelheden onderdelen aan te maken. Ze ontwierpen ook methodes om die onderdelen te monteren zo gauw ze klaar waren. Zelfs de plaatsing van de arbeiders – nu op een vaste plaats – en het gereedschap werd nauwkeurig onderzocht, om ervoor te zorgen dat de productielijn zo efficiënt mogelijk liep. In elke afdeling werd het productieproces uitgesplitst in simpele deeltaken, die elk door verschillende, vaak ongeschoolde werknemers keer op keer uitgevoerd werden.

Dit verhoogde het productieritme zodanig dat er elke werkdag om de tien seconden een auto de assemblagelijn afrolde, oftewel twee miljoen T-Fords per jaar. Ford kon op die manier de prijzen drukken, het dagloon van de werknemers verdubbelen tot vijf dollar, een superieur product afleveren en uiteindelijk toch nog winst maken. Vanwege de lage verkoopprijs, amper 260 dollar, kon de Model-T ook gekocht worden door de fabrieksarbeiders zelf.

Wereldwijd werd het voorbeeld van de FMC gevolgd, en niet alleen in de auto-industrie. In allerlei sectoren kwam massaproductie op gang, met de lopende band als standaard. Managers voerden productiemethodes in die samen ook wel ‘het Fordisme’ worden genoemd. Arbeidsdeling, standaardisatie, productiestraten en de lopende band vormden de hoofdelementen van deze managementbenadering.

Mustang
Met een gang naar de aandelenbeurs kwam Ford in de jaren vijfig zijn financiële problemen te boven. Nog beter ging het na de introductie van de Ford Falcon (niet in Europa) en de Mustang (vanaf 1964). De Ford Mustang was een sportieve auto tegen een lage prijs, wat hem zeer gewild maakte.

Ook speelde de auto een grote rol in verscheidene films, waaronder de James Bond-film Goldfinger, de televisiefilm Knight Rider en de film Bullitt, waarin Steve McQueen de langste en spectaculairste achtervolgingsscènes ooit uitvoerde. Bij Ford USA is in modeljaar 2010 een nieuwe Mustang verschenen.

Naast de Escort kende Ford op het Europese continent vele populaire modellen, zoals de familieauto’s Ford Cortina en Sierra, de ‘directieauto’ Ford Taunus en de coupé Ford Capri (die opnieuw op de markt komt).

Ford-modellen
De verschillende Europese afdelingen van FMC maakten oorspronkelijk hun eigen modellen. Met de introductie van de Ford Escort in 1968 veranderde dit. Ford Europe ontwierp voortaan dezelfde modellen voor het gehele continent. De derde generatie Ford Focus, die in 2011 verscheen, was zelfs een ‘world car’, dat wil zeggen dat het model hetzelfde is in Noord-Amerika en Europa.

Vandaag de dag heeft Ford een uitgebreid assortiment aan modellen. Er is in Nederland keuze uit compacte auto’s als de Ford Ka en Ford Fiesta en middenklassers zoals de Mondeo en Focus. Als MPV’s heeft Ford de Galaxy, S-MAX en (Grand) C-MAX en straks ook de compacte B-Max in de aanbieding. De cross-over Kuga wordt te zijner tijd vervangen door de SUV Vertrek. De Ranger, een pick-up, wordt verwacht. Ten slotte levert FMC bestelwagens zoals de Ford Transit.

Sommige modellen zijn extra sportief uitgevoerd; neem bijvoorbeeld performancecar Ford Focus RS. Bestaande Ford-modellen zijn verkrijgbaar met een steeds uitgebreider motoren-aanbod. Verder kunnen kopers de auto personaliseren met behulp van het Individual-programma met luxe materialen en styling pakketten.

Van extra merken naar allianties
In de Verenigde Staten voert de FMC ook de Amerikaanse merken Lincoln en Mercury. In 2007 was de FMC de derde grootste autobouwer ter wereld, na General Motors en Toyota. Alleen al van het merk Ford verkocht de FMC zo’n 5,5 miljoen exemplaren in 2005, waarvan een kwart in Europa.

Het concern was in die jaren ook eigenaar van de merken Volvo, Jaguar en Land Rover. Ford bezat daarnaast 33,4 procent van het Japanse Mazda. De modellen van deze vier merken waren onderhuids deels Ford auto’s. Zo deelde de Mazda 3 uit 2006 de bodemplaat met de Ford Focus, net als de Volvo 50-serie.

Sinds 2008 richt Ford zich vooral op het eigen merk. Onder de noemer ‘shrink to grow’ (slink om te groeien) verkocht het de merken Jaguar en Land Rover aan het Indiase Tata en Volvo aan het Chinese Geely. Om de economische crisis te overleven, deed Ford ook een deel van de Mazda-aandelen van de hand.

In plaats daarvan ging het concern strategische allianties aan. Het werkt nu samen met Tesla Motors om kennis over elektrische aandrijflijnen te verkrijgen en met PSA Peugeot Citroën in het ontwikkelen van nieuwe dieselmotoren.

Milieutechnologie
Voor het eigen merk houdt Ford zich bezig met de ontwikkeling van milieutechnologie zoals Flexifuel: auto’s die zowel op benzine als bio-ethonol rijden. Sommige modellen lopen (ook) op aardgas of lpg. De Econetic-lijn omhelst reguliere automodellen die minder CO2 uitstoten en minder brandstof verbruiken. Onder de noemer EcoBoost worden motoren schoner, zuiniger én krachtiger gemaakt, zodat minder vermogen nodig is (‘downsizen’).

Begin 2009 presenteerde de FMC haar milieustrategie voor de komende jaren. Ford komt in 2013 met een ‘gewone’ hybride C-Max plus een plug-in variant waarvan de verbrandingsmotor dient als generator om de accu op te laden – in plaats van als aandrijvingsmotor (de C-Max Energi). De introductie van de geheel elektrisch aangedreven Focus Electric staat ook in 2013 gepland.

Ford Museum
De grootste particuliere Fordverzameling ter wereld bevindt zich niet in het Historical Ford Museum in Detroit, maar in het Den Hartogh Fordmuseum in Hillegom. De collectie omvat ongeveer tweehonderd antieke Fords uit de periode 1903 tot 1949, allemaal rijdend en in perfecte conditie. Het museum herbergt tevens een indrukwekkende collectie van achttien Ford Lincolns uit de eerste helft van de twintigste eeuw, waaronder een prachtig gepantserd exemplaar van Al Capone.

Naast de personenauto’s, vrachtwagens en pick-ups is er een bonte verzameling van speciale Fords. Zo zijn er onder meer kiepwagens, een houtgasgenerator, bussen, een popcornwagen en een snowmobile. Verder zijn er een wagen voor gevangenen- transport, een kraanwagen en meer. Ook organiseert het museum activiteiten. Een voorbeeld is de rally Hyacintenrit, waaraan particulieren en autoclubs kunnen meedoen.