Autokopen.nl Snel gevonden!

Het is een misverstand te denken dat autofabrikanten met bepaalde commercials (alleen) vrouwen naar de dealer willen lokken. Het belangrijkste doel is merkbekendheid, het achterliggende doel om álle potentiële autokopers naar de showroom te krijgen. Dat stellen Amerikaanse autojournalisten in reactie op een onderzoekje van Forbes Magazine.

De resultaten van de zoveelste vergelijking tussen mannelijke en vrouwelijke autokopers leverden de bekende stereotypen op: Vrouwen kiezen een praktische auto, mannen kiezen voor brute kracht. De meeste vrouwen zijn gelukkig als hun auto betrouwbaar, veilig en comfortabel is. Hoe komt het dan toch, zo vroeg Forbes-redactrice Hannah Elliot zich af, dat autoreclame gericht op vrouwen zo weinig ingaat op die praktische kanten van de te adverteren auto’s?

Het antwoord dat Amerikaanse autojournalisten en –enthousiasten op die vraag geven is verrassend: Commercials die op het eerste gezicht op vrouwen gericht lijken zijn in feite ‘teasers’ om autokopers van beide seksen naar de showroom te krijgen. Dit illustreert een van de ondervraagden aan de hand van de klassieke ‘seksespecifieke aandachtstrekker’, de Dodge La Femme uit 1955 en 1956. De coupé, in roze of lavendelkleur, werd verkocht inclusief accessoires zoals een roze, lederen handtas en bijpassende regencape en paraplu.

“Iedereen zegt altijd dat Dodge vrouwen betuttelde. Ik denk echter dat het merk zo schrander was op te merken dat het niet noodzakelijk de man was die [over een auto-aankoop] besliste”, aldus Leslie Howard. Hij wijst op de beperkte oplage van drieduizend geproduceerde exemplaren: de auto was niet bedoeld om een nieuwe doelgroep aan te boren. “De echte bestaansreden van de auto was dat vrouwen hun mannen meenamen naar de showroom om de La Femme van dichtbij te zien en dat zij daarbij een ander model kochten.”

Nu zijn de verhoudingen tussen mannen en vrouwen sinds de jaren ’50 flink veranderd maar deze truc is blijven bestaan. Een voorbeeld is de Volvo Your Concept Car, ‘voor en door vrouwen’, die werd getoond op de Autosalon van Genève in 2004. De auto was voorzien van allerhande clichématige ‘vrouwenfeatures’, waaronder gecomputeriseerde parkeerassistentie, automatische pechdiagnostiek, ‘run-flat’ banden en makkelijk te reinigen lak. De conceptcar was nooit bedoeld om in productie te nemen maar om de aandacht op het merk te richten.

Autojournalist Aaron Gold zegt in Forbes Magazine: “Autofabrikanten zijn erg slim. Ze maken een auto en richten zich in advertenties op een speciale doelgroep omdat ze willen dat de verkopen onder die doelgroep omhoog gaan – in het volle bewustzijn dat de verkopen onder andere doelgroepen daarmee net zo goed aantrekken.”

Begin maart is de nieuwe Volvo S60 voorgesteld, een sportieve en dynamische sedan die niet alleen de harten van zakelijke rijders zal veroveren. Daarom zal het merk de auto introduceren samen met een aantal lifestyle-producten die bij de S60 passen. Vrouwen worden daarbij niet vergeten.

“De Volvo S60 is een auto die attitude en rijplezier uitstraalt. We wilden datzelfde gevoel, datzelfde zelfvertrouwen, uitstralen met onze merchandise”, aldus een Volvo-ontwerper. Zijn directeur vult aan dat Volvo ‘tegelijkertijd een ongewoon product wilde aanbieden aan onze vrouwelijke doelgroep’.

Dat product werd nagellak – in dezelfde tint als de lakkleur van de auto. Al op de Autosalon van Genève, waar de auto debuteerde, was het mogelijk de nagels te laten lakken in een van de drie geselecteerde kleuren Ember Black, Vibrant Copper of Cosmic White. Straks zal het product te koop zijn bij de Volvo-dealer en via de online winkel van het merk.

Andere producten in de collectie zijn onder meer een zonnebril, een iPod-hoesje, een lederen weekendtas en handschoenen. Ook deze producten sluiten aan bij het uiterlijk en innerlijk van de Volvo S60. De handschoenen zijn bijvoorbeeld van geitenleder, met contrasterende stiksels, precies zoals de stoffering van de auto. Met uitsparingen voor de knokkels geven deze accessoires ook jou een sportief tintje.

Rolls-Royce wil iets doen tegen een grote ergernis onder vrouwen: het rondslingeren van de handtas in de auto. Volgend jaar introduceert het merk een automatische handtas-houder.

In een artikel in het Algemeen Dagblad is interieurontwerper Alan Sheppard van Rolls-Royce aan het woord. “Ik spreek onze klanten regelmatig en veel dames ergeren zich eraan dat hun handtas rondslingert in de Rolls-Royce.” Heel herkenbaar, en niet alleen voor degenen die zich een Rolls kunnen veroorloven.

Sheppard zegt in de krant dat het merk daarom een automatische handtas-houder ontwikkelt. Het gaat om een soort lade die tevoorschijn komt van onder de achterbank. De ontwerper licht toe: “Er zitten sensoren in die herkennen waar de tas staat in de lade. Automatisch komt er een schuif in beweging die hem vastzet.”

De voorziening komt binnen een jaar beschikbaar voor de Rolls-Royce Ghost, de ‘kleine’ limousine van het merk. 30 procent van de kopers van dit nieuwe model bestaat uit vrouwen. De handtas-houder gaat liefst 2.000 euro kosten.

Wie volgt?

Het is een mooie vinding, maar één die helaas alleen weggelegd lijkt te zijn voor de fortunate ones met geld op de bank. Het idee om ruimte in auto’s te reserveren voor de handtas is echter aantrekkelijk genoeg om uit te werken voor automerken die betaalbaar zijn. De tas moet daarbij uit de weg staan maar makkelijk te bereiken zijn en tijdens het rijden niet om kunnen vallen.

Gezien het aantal vrouwelijke bestuurders en medepassagiers zou de oplossing bij voorkeur een plaats voorin de auto moeten krijgen. Dan zou de innovatie tegelijk een oplossing zijn voor tasjesroof via de ‘Italiaanse methode’. Een scooterrijder die langszij rijdt, bij een stoplicht een ruitje inslaat en er met de tas vandoor gaat is een nachtmerrie voor iedereen. Daarom bij deze: Welke autofabrikant volgt Rolls-Royce en komt met een praktische, mooie oplossing?

Lotta Jakobsson, als technisch specialiste werkzaam bij Volvo, is door de Zweedse universiteit Chalmers aangesteld als lector. Dit ‘professoraat’ geeft het automerk de mogelijkheden om innovatie op het gebied van veiligheid nog beter op de praktijk af te stemmen.

De Technische Universiteit Chalmers in Zweden doet veel onderzoek naar verkeersveiligheid. Het instituut heeft zelfs een apart ‘Vehicle and Traffic Safety Center’ genaamd Safer. Daar doen academici, overheidsbeambten en werknemers uit de automobielindustrie – uit verschillende disciplines – samen onderzoek. Sinds januari speelt Volvo-medewerkster Lotta Jakobsson een grote rol in het veiligheidsonderzoek bij Chalmers. Ze is aangesteld als ‘Adjunct Professor’, een functie vergelijkbaar met die van lector in Nederland: een soort ‘praktijkprofessor’ die verbonden is aan een kennisnetwerk.

Aan de ene kant zal Jakobsson studenten lesgeven en afstudeerders begeleiden. Aan de andere zal ze de samenwerking aangaan met andere onderzoekers. De kersverse lector wil bijvoorbeeld sturend optreden, zodat de focus van het onderzoek aansluit bij de praktijk. De lector blijft hoofdzakelijk werkzaam bij Volvo Cars. Zo hopen Jakobsson en het Zweedse automerk optimaal te kunnen profiteren van de opgedane kennis. “Wij bij Volvo kunnen de resultaten dan gebruiken in onze productontwikkeling en zodoende onze leidende positie op het gebied van veiligheid verder verbeteren.”

Volvo werkt al sinds de jaren zestig in de vorige eeuw samen met de universiteit van Chalmers. Dit heeft belangrijke veiligheidsproducten opgeleverd, zoals het eerste kinderautozitje waarbij een baby achterwaarts geplaatst wordt. De aanstelling van Jakobsson is voor minimaal 3 jaar. In 1989 studeerde ze af aan dezelfde universiteit en in 2004 promoveerde ze. Jakobsson heeft 20 jaar onderzoek uitgevoerd op de terreinen van biomechanica en autoveiligheid.

Voor het eerst in de geschiedenis is de onderscheiding ‘Women’s World Car of the Year’ toegekend. Tot veler verbazing is de winnaar niet een stereotype ‘vrouwenauto’ maar de luxe sportsedan Jaguar XF.

Bij de bekende World Car of the Year-verkiezing had de jury in 2007 geen enkele vrouw in de gelederen – terwijl steeds meer vrouwen auto’s kopen en zij ook een behoorlijke vinger in de pap hebben bij de aanschaf van auto’s door mannen. De onvrede hierover leidde tot de oprichting van de Women’s World Car of the Year-verkiezing. Het doel is om autofabrikanten, autodealers en adverteerders bewust te maken van de voorkeuren van vrouwen als het om auto’s gaat.

Verrassende resultaten

Dit jaar is de verkiezing voor het eerst gehouden en dat heeft verrassende resultaten opgeleverd. De auto die met de meeste stemmen uit de bus komt is de Jaguar XF. Deze luxe sportsedan mag een jaar lang de titel Women’s World Car of the Year 2009 voeren, naast Women’s World Luxury Car of the Year 2009.

In het segment Family Car gaat de overwinning naar de Volvo XC, de Volkswagen Golf diesel verovert de nummer 1-plaats onder de Economy Cars. Als Women’s World Sports Car of the Year 2009 is de Audi TTS gekozen. Een ding is duidelijk: de winnaars zijn niet bepaald de bekende, stereotype ‘vrouwenauto’s’ waarmee menig autodealer komt aanzetten. Integendeel, het rijtje winnaars had net zo goed door mannelijke autoliefhebbers gekozen kunnen zijn.

Paul McCormick van het betrokken notariskantoor heeft zijn vooronderstellingen danig moeten bijstellen: “Ik veronderstelde dat een vrouw absoluut meer belang hechtte aan kenmerken zoals ‘value for money’ en kindvriendelijkheid.” Maar voorziene factoren als ‘sex appeal’ en CO2-uitstoot werden door de vrouwelijke juryleden relatief laag ingeschaald ten opzichte van aspecten als comfort en rijeigenschappen. Uiteindelijk blijken dit de doorslaggevende criteria te zijn.

Procedure

Voor de verkiezing is een jury samengesteld van vrouwen die de automarkten op verschillende continenten (inclusief van de opkomende economieën) vertegenwoordigen. De leden van de jury zijn vrouwen die aan de ene kant regelmatig over auto’s publiceren. Aan de andere kant hebben ze hun sporen verdiend in de praktijk, bijvoorbeeld in de autosport, bij het testen van auto’s of in topfuncties in de automotive business.

Van de auto’s die tussen september 2008 en september 2009 in minimaal tien landen verspreid over de wereld op de markt kwamen is een shortlist opgesteld. De juryleden testten alle 21 geselecteerde modellen uit. Ze keken daarbij niet noodzakelijk naar de ‘0-100 km/u-sprint’ of het aantal Nm koppel maar naar de criteria die voor vrouwen belangrijk zijn bij de aankoop van een auto. Denk bijvoorbeeld aan veiligheid, esthetiek, opbergruimte, kleur en rijgemak. De juryleden kenden op elk aspect punten toe maar gaven ook aan hoe belangrijk deze factoren waren. De stemming verliep geheim onder het toezicht van een notaris.

Belangrijke veranderingen in het leven van vrouwen kunnen aanleiding voor hen zijn om een nieuwe auto of andere aan te schaffen. Vooral een carrièreswitch of het krijgen van een kind zijn momenten waarop vrouwen denken aan een andere wagen.

Uit een Amerikaanse poll komt naar voren dat vrouwen geneigd zijn een nieuwe auto te kopen op belangrijke momenten in hun leven. Van de ruim 500 vrouwen boven de 18 jaar, die on-line een vragenlijst invulden, gaf 60 procent aan dat een wijziging in hun werkzaam leven de meeste aanleiding geeft om uit te kijken naar een andere auto. Daarbij staat een nieuwe baan op nummer 1 (37 procent), direct gevolgd door met pensioen gaan (23 procent).

Een andere belangrijke reden voor aanschaf is een zwangerschap of de geboorte van een baby. Deze reden staat op de derde plaats. Wordt echter alleen gekeken naar de antwoorden van vrouwen ‘in de vruchtbare leeftijd’ (18 tot en met 34 jaar), dan blijkt het krijgen van een kind voor 41 procent van hen de aanleiding te zijn om een nieuwe wagen aan te schaffen.

Het onderzoek is uitgevoerd door Ipsos Public Affairs voor de Amerikaanse occasionverkoper CarMax. Donna Wassel van CarMax wijst erop dat ‘vele persoonlijke factoren’ vrouwen tot het kopen van een auto kunnen bewegen, maar dat ‘veranderingen in gezin en werk een gelegenheid bieden om je huidige rijsituatie te evalueren’. Voor autoverkopers is het wellicht goed hierbij stil te staan.

Ieder jaar deelt het Zweedse auto- en defensieconcern Saab de onderscheiding ‘Technological Woman of the Year’ uit. Dit jaar gaat de prijs naar een werkneemster bij concurrent Volvo. Anna-Maria Saméus, product manager, is beloond voor haar vermogen om technologie te combineren met zaken doen.

De jury verklaart de keuze als volgt: “Anna-Maria Saméus belichaamt het beeld van een vrouw met aanzienlijke technologische capaciteiten. Ze opereert binnen een internationale omgeving, daar waar zakelijke mogelijkheden zich voordoen. Ze zet haar leiderschap in als ‘tool’ en heeft een stevige focus op de klant. Haar toewijding en constante zoektocht naar antwoorden hebben haar geholpen om technologie te leren combineren met zakelijk inzicht. Dit is een technische vrouw van wie we nog veel gaan zien in de toekomst.”

Anna-Maria Saméus studeerde industriële economie aan de technische universiteit in Göteborg. Inmiddels werkt ze veertien jaar bij Volvo. Onlangs rondde ze een project af, waarin ze het zakelijk concept voor een ‘aanstaand automodel’ ontwikkelde. Nu is ze als product manager verantwoordelijk voor de integratie van technologische oplossingen met vragen uit de markt.

De jury voor de onderscheiding bestaat uit vertegenwoordigers van Saab en van Universum, een wereldwijd Human Resource-bedrijf. Alle genomineerden krijgen een plekje in een netwerk voor vrouwen & technologie. Winnares Saméus wordt daarnaast uitgenodigd om het Saab-kantoor in Brussel te bezoeken. Verder krijgt ze een jaar lang een mentor van Saab om zich verder te ontwikkelen. Een buitenkansje voor een Volvo-medewerker dus.

Een van de basisprincipes in de organisatie van Renault-Nissan is diversiteit. Het feit dat vrouwen ook in de autowereld een steeds grotere rol spelen brengt het concern ertoe een strategische partner te zijn van het jaarlijkse Women’s Forum.

Er werken steeds meer vrouwen in de auto-industrie. Ook het aantal vrouwelijke klanten bij de aankoop van auto’s neemt toe. De alliantie van autofabrikanten Renault en Nissan erkent deze trends niet alleen maar stimuleert ze ook. Bijvoorbeeld door de campagnes om personeel te werven af te stemmen op vrouwen. Ook treft het concern maatregelen om werk en privé in balans te houden waardoor de vrouwen ook in dienst blijven.

Sinds vier jaar sponsort Renault-Nissan het jaarlijkse Women’s Forum for the Economy and Society, dat deze maand plaatsvindt in Frankrijk. Zo spreekt CEO en voorzitter Carlos Ghosn vrouwen aan op het forum onder de titel ‘Word serieus, maak een verschil’. Alliantie CEO-directeur Mouna Sepehri presenteert een studie over diversiteit in de automobielindustrie, opgezet door de Boston Consultancy Group. Ook zal het eerste vrouwelijke lid van het Renault-management team het forum toespreken.

19 augustus 2009

Nederlandse vrouwen kopen steeds vaker een kleine auto. In de eerste zeven maanden van 2009 waren de Toyota Aygo, Citroën C1 en de Peugeot 107 het populairst onder vrouwen. Dat blijkt uit een analyse van Datacentrum RDC.

Op dit moment rijden vrouwen het vaakst in een Opel Corsa, Volkswagen Golf of Volkswagen Polo, kijkend naar het gehele wagenpark in Nederland. Op dit moment verschuift de interesse van vrouwen steeds meer naar A-segment auto’s.

In de eerste zeven maanden van dit jaar waren de Toyota Aygo, Citroën C1 en Peugeot 107 het meest populair onder vrouwen. In de top 10 van meest verkochte ‘vrouwenauto’s’ stonden vorig jaar nog vijf A-segment auto’s (Toyota Aygo) en vijf auto’s uit het B-segment (Volkswagen Polo). Dit jaar staan er drie modellen uit het B-segment in de top 10 tegenover zeven A-segment auto’s.

Een ander opvallend gegeven is dat vrouwen op jongere leeftijd een nieuwe auto kopen dan mannen. Dit jaar was veertig procent van de vrouwen die een nieuwe auto kocht jonger dan 45 jaar. Bij mannen was dat slechts 22 procent.

27 juli 2009

De tijd dat de man als beste chauffeur werd gezien is voorbij. Uit een Duits onderzoek blijkt dat nog maar 25 procent van de automobilisten de man als betere rijder ziet. Van de mannelijke chauffeurs is hiervan slechts 31 procent overtuigd.

Mannen zijn niet langer de beste chauffeur volgens een Duits onderzoek. Slechts een kwart van de ondervraagden is van mening dat mannen beter rijden dan vrouwen. Vijf jaar geleden in eenzelfde onderzoek gaf vijftig procent nog aan de man als betere chauffeur te zien.

Van de ondervraagde mannen vindt 31 procent dat hijzelf de beste bestuurder is. Jonge mannen zijn er meer van overtuigd dat zij beter rijden dan vrouwen. In de leeftijdsgroep tot twintig jaar geeft 35 procent dit aan, terwijl dit bij de leeftijdsgroep 50-59 nog maar zeventien procent is.

In panieksituaties denkt 54 procent van de ondervraagden dat het stuur in betere handen is bij een man. Dit was twee jaar geleden nog tachtig procent. Vrouwen zijn volgens het onderzoek daarentegen attenter in het verkeer: 63 procent geeft dat aan. Aan het onderzoek van Dekra deden 1.900 bestuurders mee, waarvan ruim tweederde mannen.

Het automerk Smart heeft een reputatie hoog te houden als het gaat om marketing gericht op hippe mensen en stadscultuur. Vanaf half juni 2009 haakt het merk aan bij de Parijse conceptwinkel Colette met een designcollectie speciaal voor Smart ontworpen.

De collectie bestaat uit verschillende kledingstukken en accessoires die uitstekend passen bij de trendy Smart, zoals modieuze flatjes, een T-shirt, sjaal, tas en sieraden. De items zijn ontworpen door ontwerpers uit landen waar de Smart ForTwo rondrijdt. Alle stukken hebben een beperkte oplage van 150 stuks.

Net als bij de auto gaan de ontwerpen over ‘design meets sustainability’. De meeste stukken zijn dan ook van ecologisch verantwoorde of zelfs hergebruikte materialen. Verder verwijzen ze naar ‘urban mobility’.

De ontwerpen vragen om creatief gebruik, hang bijvoorbeeld de halsketting om je achteruitkijkspiegel. Smart-directeur op het gebied van marketing en verkoop Marc Langenbrinck zegt: “De collectie zet Smart’s activiteiten op het gebied van ‘urban creativity’ voort.”

Zoals het uniek design betaamt zijn de items goed aan de prijs. Ze variëren van 45 euro voor een paar schoenen van het Braziliaanse label Melissa tot 180 euro voor een met de hand beschilderde sjaal van organisch katoen gemengd met zijde van het merk Lala Berlin. Hoewel de Smart and Colette collectie ook spullen voor mannen bevat, zullen de meeste ontwerpen vooral bij vrouwen in de smaak vallen. Ze zijn online te bestellen via www.colette.fr.

De dit jaar geopende Infiniti Centers in Rotterdam en Amsterdam zijn ‘menselijk’ ingericht. Het merk wil vrouwelijke kopers niet over het hoofd zien. Zij zouden meer dan mannen letten op uiterlijk, stijl en sexappeal. Daarnaast behandelt Infiniti vrouwen zoals het hoort: professioneel.

Vrouwelijke autokopers worden in de showroom nog vaak genegeerd of laagdunkend behandeld. Dat moet anders, dacht men bij Infiniti toen dit merk haar intrede deed op de Europese markt. Gaëlle le Grouiec, directeur klantenservice van Infiniti Europa, zegt: “Toen wij de Infiniti Centers voor Europa ontwikkelden wisten we dat onze Centers perfect moesten aansluiten bij de belevingswereld van onze auto’s. Maar met stijlvol ontwerpen, stoere, sportieve auto’s en fraaie en luxe Centers alleen kom je er niet. De menselijke factor is minstens zo belangrijk. Als vrouwen een nieuwe auto komen bekijken, willen ze niet behandeld worden als een niet-man maar als een vrouw.”

Le Grouiec verwijst naar een Europees onderzoek van Collette Dunkle, voormalig bestuurslid bij General Motors en tegenwoordig bestuursvoorzitter van communicatiebedrijf XandY. Uit de studie komt naar voren dat vrouwen bezig zijn met een inhaalslag op de automarkt. De verwachting is dat tussen nu en 2020 het aantal vrouwen dat een auto koopt toeneemt met 40 procent. Maar tegelijkertijd blijkt de conservatieve autowereld daar nauwelijks op te reageren.

Le Grouiec: “Helaas behandelt de gemiddelde autoverkoper vrouwen nog steeds alsof ze alleen interesse hebben in de kleur en of er een spiegel in de auto zit om zich op te maken.” Volgens haar heeft Infiniti het anders aangepakt: “Infiniti heeft de vrouw in alle opzichten centraal staan. De Centers hebben de uitstraling van luxe boetieks in chique winkelstraten. Aan de wanden hangen schilderijen. Er zijn aparte en luxe zitjes, op de tafels liggen lifestyle magazines.”

Ook constateert Le Grouiec dat vrouwelijke autokopers ‘goed en professioneel’ behandeld willen worden. Steeds vaker zijn vrouwen goed opgeleid en hebben ze een goed inkomen. Dus willen ze niet als dom blondje worden weggezet. “Daarbij blijkt dat vrouwen niet alleen zelf steeds vaker een nieuwe auto kopen, zelfs bij een stel heeft een vrouw vaak het vetorecht.”

TomTom brengt een navigatiesysteem op de markt dat toegesneden is op vrouwelijke autorijders. De luxe uitziende set heeft speciale content die automobilistes eenvoudig naar de ‘places to be’ moet dirigeren.

De TomTom Limited Edition White Pearl is uitgevoerd in parelglans. Het subtiele design op de schermrand loopt door tot in het opstartscherm. In dezelfde vormgeving horen ook een EasyPort (opvouwbare tomtom-houder voor in de auto) en zijden tasje met trekkoord tot de White Pearl-set. Zodoende kun je het navigatiesysteem eenvoudig meenemen in je handtasje. Dat is wel zo veilig.

De White Pearl is gebaseerd op de TomTom One IQ Routes-editie maar is net even anders. Als ‘Points of interest’ (Nuttige Plaatsen) zijn onder de kopjes ‘Places to be seen’, ‘Shop ‘til you drop’ en ‘Everyday fashion’ de locaties geprogrammeerd van onder meer modewinkels, interieurzaken, clubs, lunchrooms, bioscopen en theaters. Met de MapShare-technologie kunnen gebruikers zelf wijzigingen aanbrengen en deze uitwisselen met vriendinnen of anderen. Natuurlijk vermeldt de White Pearl-tomtom ook standaardinformatie zoals de meest betrouwbare aankomsttijden en rijstrookaanwijzingen.

“We hebben dit apparaat speciaal aantrekkelijk voor vrouwen gemaakt, door de uitstekende navigatie-eigenschappen te combineren met een beetje fun, exclusiviteit en stijl,” zegt Corinne Vigreux, Managing Director bij TomTom. “Vrouwen vormen een belangrijk marktsegment dat in het verleden op grote schaal genegeerd is door fabrikanten van consumentenelektronica. We beginnen nu in te zien hoe belangrijk deze groep is en hebben daarom dit speciale product ontwikkeld.”

Omdat het gaat om een beperkte oplage is de TomTom White Pearl-set alleen in geselecteerde winkels verkrijgbaar. De aanbevolen verkoopprijs is 199 euro. De White Pearl gaat vanaf half juni in de verkoop.

21 mei 2009

De aanschaf van nieuwe leaseauto’s die vallen in de 20 procent bijtellingscategorie winnen aan populariteit. Deels is dit toe te schrijven aan de keuze door leaserijders, anderzijds is dit het gevolg van downsizing door autofabrikanten.

Autoleasebedrijf Athon Car Lease heeft haar cijfers over het eerste kwartaal van dit jaar geanalyseerd. Daaruit komt naar voren dat de leaseauto’s waarvoor 25 procent van de cataloguswaarde bij het inkomen moet worden opgeteld – het hoogste bijtellingstarief – gestaag in populariteit afnemen. Deze wagens worden minder vaak aangeschaft als nieuwe leaseauto, een verlies dat op het conto te schrijven valt van auto’s in de nieuwe bijtellingscategorie van 20 procent. Inmiddels valt een op de acht nieuw bestelde leaseauto’s in de 20 procent bijtellingsklasse.

Bij een op de tien bestellingen gaat het om de voordeligste bijtellingscategorie van 14 procent. “Eigenlijk hadden we verwacht dat de toegenomen populariteit van de 20 procent categorie ten koste zou gaan van de 14 procent categorie. Het aanbod in deze klasse is namelijk beperkt,” zegt Colin Ouwerling van Athlon. Een eerste blik op de top 10 geeft ook deze indruk: de Honda Civic Hybrid heeft (ten opzichte van het laatste kwartaal van 2008) de eerste plek van meest bestelde leasemodellen verloren aan de Volkswagen Golf. De eveneens hybride Toyota Prius is geheel uit de top 10 verdwenen. Maar de cijfers wijzen uit dat in het algemeen, leaserijders steeds vaker blijken te kiezen voor zuinige en schonere auto’s.

Er zijn wel duidelijke verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke leaserijders. Vrouwen blijken de voorkeur te hebben voor kleine auto’s als de Peugeot 207, de Mini en de BMW 1-serie. De Volkswagens Golf en Passat zijn iets populairder onder mannelijke leaserijders. Opel blijkt een typisch ‘mannenmerk’ te zijn: bijna 100 procent van de Opel-leaserijders (Insignia, Astra) bestaat uit mannen.

Toch is de verschuiving naar de 20 procent bijtellingscategorie niet alleen toe te schrijven aan de keuzes die leaserijders maken. Athlon wijst erop dat de downsizing trend – het plaatsen van efficiëntere motoren met minimaal evenveel vermogen – zichtbaar begint te worden in de cijfers. “Leaserijders hoeven niet altijd kleiner te gaan rijden om wel fiscaal voordeel te behalen. Fabrikanten weten steeds beter in grotere modellen zuinigere motoren te plaatsen. Hierdoor is de bijtelling beperkt.”

In Nederland staan ze bekend als ‘beursbabes’, de Car Girls die fotografe Jacqueline Hassink heeft vastgelegd in het gelijknamig boek. Vijf jaar lang fotografeerde ze de vrouwen aan het werk op de grootste autobeurzen in Noord-Amerika, Azië en Europa. Het boek is meer dan een verzameling glossy foto’s van mooie meisjes. Het is een product waarin de beelden, het concept en de vormgeving de lagen blootleggen van het fenomeen car girl: de cultuur van het continent, de corporate identity van automerken, de rol die de vrouwen spelen op beurzen en de sociale relaties die op de achtergrond meespelen.

Op het eerste gezicht is Car Girls (uitgeverij Aperture) een glossy fotoboek in groot formaat. De omslag van het boek is een uitvouwbare poster en middenin het boek zit een centerfold. Een mooie verwijzing naar de erotiek waarmee auto’s op beurzen aan de man gebracht worden. Wellicht is dat het eerste waaraan je denkt als het om beursbabes gaat. Je ziet het ook in de foto’s waarop de car girls de auto subtiel aanraken, soms zelfs met hun haar.

Maar het boek bevat meer lagen. Het is de fotografe er dan ook niet om te doen de car girls vast te leggen als een object van begeerte, zoals ze wellicht door een mannelijke fotograaf zouden zijn vastgelegd. Hassink, die vaak onderwerpen rondom economie en macht fotografeert, kijkt vanuit verschillende perspectieven door de lens naar de vrouwen.

Een rol spelen

Een ervan is ‘corporate identity’, de sfeer en stijl waarmee een automerk zich wil profileren en onderscheiden van de concurrenten. Niet om het even welke vrouw wordt geselecteerd om een merk te verkopen voor een bedrijf waarin miljoenen omgaan. De vrouwen moeten het merk belichamen en een rol spelen (‘performen’) om de corporate identity uit te dragen en de verkopen te stimuleren. Hassink laat zien – bijvoorbeeld met foto’s waarin het gezicht van een car girl er niet meer toe lijkt te doen en niet eens op de foto staat – dat de vrouwen in dit proces als het ware hun persoonlijke identiteit inleveren en verworden tot een verkoopinstrument.

Opvallend is dat de corporate identity niet zo merkbreed is als de term uitdrukt. De meeste automerken stemmen hun imago af op het continent waar ze actief zijn. Niet alleen worden de automodellen aangepast aan de lokale smaak en mode, ook de car girls. Uitklapbare kaarten in het boek delen de girls in naar beurslocatie: Shanghai, Tokio, Genève, Parijs, Detroit en New York. Per continent bekeken zie je hoe de gefotografeerde vrouwen de culturele waarden ter plekke weergeven, bijvoorbeeld hoe het schoonheidsideaal. Zo sluiten de Japanse car girls aan bij de fantasiewereld die je in het land ook ziet in stripboeken en tekenfilms, terwijl de vrouwen in New York gekleed gaan in mantelpakken (‘power suits’).

Fantasieën uitdragen

Fotografe Hassink gaat behoorlijk ver in de classificatie van car girls. Het boek bevat uitklapkaarten naar automerk, locatie van de autoshow, taakomschrijving van de car girls maar ook naar kleur en type auto plus de haarkleur, kledingkleur en kledingstijl van de vrouwen. Zo legt ze de kenmerken bloot van een beeldtaal die automerken gebruiken om potentiële kopers te vervoeren en te verleiden. Visuele fantasieën die eerder te maken hebben met het verkoopproces dan met het product zelf, de auto. Door het gebruik van luxe papier, glanzende foto’s, prachtige composities en veel kleur draagt Hassink zelf ook bij aan deze beeldtaal.

De vraag is of deze op hoog niveau uitgedachte verkooptaal ook aanslaat. Want de foto’s in het boek laten ook zien dat veel car girls er nogal eens verloren bijstaan tussen de (veelal mannelijke) bezoekers. De meeste beursgangers lijken de vrouwen niet eens te zien staan. Van onderlinge communicatie is nauwelijks sprake. Dat heeft ook te maken met het feit dat de fotografe de vrouwen niet liet poseren. Ze heeft ze gekiekt op momenten dat ze echt aan het werk zijn of juist uit hun rol vallen. Het geeft soms vervreemdende beelden, die uitnodigen om eens anders te kijken naar beursbabes dan gewoonlijk.

Het boek Car Girls is gepresenteerd op de AutoRai. Daar kon ook een verkleinde versie van het boek worden besteld dat in de herfst verschijnt. Eerder maakte Jacqueline Hassink van haar werk over beursdames al een video-installatie en een website, http://www.jacquelinehassink.com.

12 april 2009

De reacties die BMW krijgt op de eerder dit jaar onthulde Z4 zijn nogal eens dat de roadster er zo dynamisch, sportief en aggressief, ja zelfs mannelijk uitziet. Weinigen weten dan ook dat de nieuwe Z4 van binnen en van buiten ontworpen is door twee vrouwen. Een klein portretje van deze succesvolle vrouwelijke ontwerpers in een mannenwereld. Het resultaat: een sportieve auto waaraan je de sekse van de ontwerpers niet kunt aflezen.

Juliane Blasi (32) werkt in de BMW-studio sinds 2003. Zij is verantwoordelijk voor de buitenzijde van de BMW Z4. Het interieur is van de hand van Nadya Arnaout (37), die tot dan toe producten als stofzuigers en sporttoestellen ontwierp. Beiden deden mee aan de ontwerpwedstrijd voor de nieuwe Z4, waarvoor 35 ontwerpers schetsen inleverden. In de tweede ronde moesten de zes overgebleven kandidaten levensgrote kleimodellen maken. Blasi en Arnaout werden uiteindelijk gekozen.

In de New York Times bestrijdt BMW-hoofdontwerper Adrian van Hooydonk dat de dames uitverkoren zijn vanwege hun geslacht: “We hadden de ontwerpwedstrijd kunnen beïnvloeden wanneer we een mannelijke designer hadden gewild. Maar dat deden we niet omdat we er absoluut van overtuigd zijn dat het allerbelangrijkste voor het bedrijf is om een zo goed mogelijk ontwerp te krijgen.” De cliëntèle bestaat immers grotendeels uit mannelijke rijders en daarnaast kopen steeds meer vrouwen auto’s. Overigens was de tweede wedstrijdronde anoniem, de juryleden wisten niet dat de gekozen inzendingen afkomstig waren van de enige vrouwen die nog in de race waren.

Van Hooydonk verwijst naar de scherpe lijnen en het strakke interieur van de Z4 om te ontkrachten dat vrouwen slechts ‘ronde vormen, zachte lijnen en snoezeldingen’ ontwerpen. Exterieurontwerper Blasi ontkent juist dat ze gestreefd heeft naar een ‘masculine auto’: “Ik wilde hem er gewoon stoer en sterk uit laten zien.” Haar belangrijkste streven was om het ontwerp ‘superhorizontaal’ en ‘zo breed as mogelijk’ aan de achterkant te maken, kenmerken die voor haar auto’s tot sportwagens maken. De proporties van een roadster – een lange motorkap en korte achterkant – waren niet eenvoudig te combineren met het dak, dat na inklappen achterin wordt opgeborgen.

Interieurontwerper Arnaout bedacht een ‘cocon’ interieur om de inzittenden van de open auto te beschermen tegen de elementen. Zij ontwierp evenmin een ‘vrouwen-georiënteerd’ interieur, het is eerder coureur-georiënteerd zoals bij racewagens. Door het asymmetrische console zijn de instrumenten en knoppen gericht op de bestuurder – althans dat lijkt zo. Vanwege de rechts- en linkshandige uitvoeringen van de BMW Z4 is de basis van het dashboard symmetrisch maar wat extra plastic panelen geven de asymmetrische look. Het is een van de praktische oplossingen die Arnaout in samenwerking met de kleimodelmaker uitvond om haar ideeën te verwezenlijken.

26 maart 2009

Vrouwen vallen op mannen met dure auto’s. Dat is althans de conclusie die professor Michael Dunn van de Universiteit van Wales trekt op basis van een uitgevoerd experiment.

De onderzoeksgroep van Dunn toonde jonge vrouwen telkens twee foto’s van dezelfde man maar in verschillende auto’s gezeten. Alle vrouwen kozen steeds voor de foto van de man in een glanzende, zilverkleurige Bentley ter waarde van 75.000 euro. Geen enkele vrouw selecteerde de foto van dezelfde man in een aftandse, verouderde Ford Fiesta. Wie had dat nu verwacht?

Uit een vorig onderzoek onder mannelijke proefpersonen kwam het ‘omgekeerde’: Mannen vonden het uiterlijk (gezicht en figuur) van de vrouw op foto belangrijker dan de auto. Dunn verklaart het verschil in evolutionaire termen. Vrouwen hechten nog steeds aan rijkdom en status omdat een rijke partner goede kansen betekent voor het nageslacht. Dunn is ervan overtuigd dat de opkomst van succesvolle, rijke vrouwen dit niet zal veranderen. Hij noemt vrouwen zelfs ‘oppervlakkiger’ dan mannen.

Nu valt er wel het een en ander af te dingen aan de conclusies. Het experiment geeft de proefpersonen slechts de keuze tussen arm en rijk, dus het ligt voor de hand het laatste te kiezen. Laat vrouwen kiezen uit foto’s van mannen in allerlei verschillende auto’s die in alle mogelijke staten verkeren, of voeg andere keuzes (leeftijd, hobby, woonplaats, enzovoort) toe en kijk dan nog eens of vrouwen gaan voor de mannen met dure auto’s. Bovendien blijkt dat mannen uiteindelijk én een mooie vrouw én een mooie auto willen, dus hoezo zijn vrouwen oppervlakkiger?

De onderzoekers gaan ondanks hun mager bewijs vervolgonderzoek uitvoeren. Ze willen weten of een dure auto de negatieve effecten van ouderdom bij mannen kan compenseren. De universiteit gaat mannen volgen die vanwege hun midlifecrisis een dure wagen kopen. De onderzoekers gaan na of vrouwen nog steeds op deze mannen vallen ondanks hun grijze haren en uitdijende buik. Interessant, want welke vrouwen zitten nu te wachten op een man in crisis?

9 maart 2009

Vandaag wordt Barbie 50 jaar oud. Op haar verjaardagsfeest, vanavond in Milaan, krijgt ze een speciale Fiat 500 overhandigd.

De pop Barbie werd vandaag 50 jaar geleden ‘geboren’ op een Amerikaanse speelgoedbeurs. Geliefd en verguisd is ze inmiddels meer dan een aankleedpop of zelfs een verzamelobject. Barbie staat voor een marketinglabel, met onder meer speelgoed, collectors items, films en computergames. Dat moet automerken aanspreken die op zoek zijn naar nieuwe manieren om hun producten als hip aan te prijzen.

Zodoende heeft het onderzoeks- en ontwikkelcentrum van Fiat, in samenwerking met Barbie-producent Mattel, een speciale Fiat 500 ontworpen voor de jarige Jet. De zuurstokroze lak van de 500 Barbie keert terug in de stoelbekleding van zacht Alcantara. Natuurlijk is er glitter en glans. Zo zijn de stoelen met zilver gelamineerd, de vloermatten voorzien van zijde en de auto versierd met kristallen glinsters, tot en met de antenne aan toe. De spiegel in de zonneklep is voorzien van led-verlichting, een handige feature die autofabrikanten ook mogen toepassen in reguliere auto’s. De Fiat 500 Barbie heeft een klein zonnedak.

Vanavond maakt de Fiat 500 showauto haar eerste publieke optreden in het Italiaanse design-mekka Milaan. Haar vriend Ken rijdt Barbie door de straten van het modedistrict en zal de 500 stoppen voor de rode, eh.. roze loper van warenhuis La Rinascente. Daar krijgt ‘s werelds meest bekende modepop haar nieuwste vervoermiddel officieel overhandigd.

We kennen de stereotypen: Vrouwen kunnen niet kaartlezen, mannen kunnen niet onthouden waar de autosleutels liggen. Maar gaan deze ideeën wel altijd op? Het blijkt allemaal net iets genuanceerder te liggen.

Eerder deze maand promoveerde cognitief psycholoog Maartje de Goede op een proefschrift over ruimtelijke oriëntatie. Dat begrip omvat een aantal v aardigheden waarmee we in ons dagelijks leven de weg vinden, ook tijdens het autorijden. Voorbeelden zijn het opbergen en terugvinden van voorwerpen, het vinden van een adres, het plannen van een route en het bepalen waar we ons bevinden.

Uit het traditionele onderzoek op dit terrein komt steevast naar voren dat mannen deze taken beter kunnen uitvoeren dan vrouwen. Recent onderzoek demonstreert dat de man-vrouw verschillen niet zo simpel zijn. Dit wordt bevestigd in het onderzoek van De Goede.

Verschillende strategieën

De onderzoeker ontwierp op de computer een virtuele wereld met routes en herkenningspunten. Proefpersonen moesten zich door deze wereld bewegen. De complexiteit van de gegeven situaties en opdrachten bracht met zich mee dat de proefpersonen een beroep op meerdere vaardigheden moesten doen. Het waren vaardigheden die we ook in het autorijden tegenkomen: het schatten van afstanden, het laten meewegen van herinneringen, het bepalen van richtingen.

De onderzoeksresultaten laten zien dat mannen niet zo zeer beter presteren, maar anders te werk gaan dan vrouwen. Om zich te oriënteren gaan vrouwen vooral af op herkenningspunten, zoals specifieke gebouwen. Mannen gebruiken daarnaast ook afstanden en richtingen.

Dat mannen extra strategieën achter de hand hebben, werkt in hun voordeel wanneer de oriëntatiepunten wegvallen. Dat bleek toen de onderzoeker, na een oefenfase, belangrijke herkenningspunten uit de virtuele wereld weghaalde: de mannen maakten minder fouten bij het nogmaals ‘lopen’ van de route. Overigens scoorden vrouwen even goed als mannen wanneer de herkenningspunten al ontbraken in de oefenfase. Met andere woorden, vrouwen kunnen gebruik maken van dezelfde strategieën (afstanden schatten en richtingen bepalen) als mannen, maar lijken dat niet te doen wanneer het niet nodig is.

Ervaring belangrijker dan opvoeding

Maakt het voor ruimtelijke oriëntatie uit dat jongens en meisjes verschillend opgevoed worden? Niet echt veel, zo ondervond de onderzoeker. Ze vroeg mensen die in Utrecht wonen afstanden met elkaar te vergelijken, vanuit verschillende beginlocaties. Van degenen die ter plekke weinig bekend waren deden de mannen het beter. Maar in de groep proefpersonen die goed de weg wisten deden vrouwen niet onder voor mannen. Het blijkt dat vrouwen beter scoren wanneer ze ruimtelijke taken eerst kunnen oefenen.

De Goede, die inmiddels bij TNO werkt als onderzoeker naar verkeersgedrag, vindt het belangrijk dat de nuances tussen mannen en vrouwen meegenomen worden in de verkeerspraktijk. Zo is het belangrijk dat de moderne navigatieapparatuur de te rijden route op verschillende manieren kan tonen. Daarnaast is relativeringsvermogen onmisbaar: Ook de uitkomsten van het onderzoek gaan niet op voor élke man en élke vrouw.

Het kan de regelmatige mediagebruiker niet zijn ontgaan: Toyota voert in 2009 een marketingoffensief om met Vicki Butler-Henderson in de hoofdrol. Deze maand wordt de IQ aangeprezen in een campagne die duidelijk gericht is op vrouwen.

Toyota wil dit jaar twaalf nieuwe en vernieuwde modellen aanprijzen. Vorige maand ging de campagne van start met de vernieuwde Toyota Avensis in de hoofdrol, nu is het beurt aan de IQ. De tv- en internetspotjes zijn duidelijk gestoeld op de stijl van de Britse autoprogramma’s Top Gear en Fifth Gear, waarvan Butler-Henderson medepresentator is of was. Op amusante wijze test Vicki een specifiek aspect van de te promoten auto.

Om de Toyota IQ aan te prijzen pikt Butler-Henderson een aantal shopping girls uit het Gooi op in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat. Ze ‘testen’ (demonstreren is een beter woord) de korte draaicirkel van het autootje door middel van een slalom rondom een aantal aangeklede paspoppen. En passant refereert het korte filmpje naar aspecten die veel vrouwen moeten aanspreken, in het bijzonder mode en hippe spullen.

Iedere commercial eindigt met een cliffhanger die mensen moet lokken naar de speciale ‘Vicki-site’. Daarop vinden ze onder meer een ‘testrapport’ van de auto in kwestie, een artikeltje dat meer weg heeft van een geschreven versie van het spotje.

Het moge duidelijk zijn: vrouwen zijn een belangrijke doelgroep voor de IQ. Ook andere promotieactiviteiten, zoals het vervoer tijdens de Amsterdam International Fashion Week en het ‘Nederlands Kampioenschap’ Straatje Keren, promoten de auto onder autorijders die modebewust zijn, en wie dat nu meer vrouwen?

Marketing directeur Eric Louwman van de Nederlandse importeur onderstreept dat Vicki Butler-Henderson ‘zowel mannen als vrouwen aanspreekt’. Ze is mediageniek, een autoriteit op het gebied van auto’s, jong en dynamisch en brengt rijplezier over. De vraag is of haar autoriteit en de gelijkenis met haar tv-programma’s consumenten niet misleiden dat het hier gaat om een reclamecampagne waarvoor mevrouw Butler-Henderson ongetwijfeld rijk wordt beloond. Het is in ieder geval een leuke toevoeging aan reguliere autoreclames, die veelal gericht zijn op mannen.

De Britse Vicki Butler-Henderson (1972) werd geboren in een echte racefamilie. Als tiener was ze al race-instructeur op het vermaarde Silverstone circuit. Als eerste vrouw won ze een Maserati-race. In haar carrière als autojournalist werkte ze voor bekende bladen en websites als Auto Express, What Car?, de Daily Telegraph en de Times. Nadat ze een periode mede-presentator van het tv-programma Top Gear was naast Jeremy Clarkson, is ze sinds 2002 vaste presentatrice van zusterprogramma Fifth Gear. Daarnaast presenteerde ze het British Touring Car Championship in 2004. Privé rijdt Vicki in een Honda S2000, Ducati Monster 750 en een tweede generatie Volkswagen Golf GTI.

Kinderen zien liever hun moeder dan hun vader achter het stuur van de auto. Een behoorlijk aantal kinderen is zelfs bang wanneer hun vader rijdt. Het enige moment dat zij pa liever als bestuurder hebben is bij het inparkeren.

Dat zijn enkele uitkomsten van een poll die Hyundai afnam onder duizend Britse kinderen van zes tot zestien jaar. Woordvoerder Tom Barnard zegt: “De meeste mannen zijn ervan overtuigd dat zij beter rijden dan hun partners. Wanneer het gezin op het punt van vertrekken staat grijpen mannen als van nature de autosleutels. Maar de verbijsterende waarheid is dat veel kinderen bang zijn wanneer papa rijdt. Ze hebben niet alleen angst voor de snelheid of de rijstijl van hun vader, maar de kinderen zijn ook te bang om er iets van te zeggen.”

Niet minder dan 81 procent van de ondervraagde kinderen geeft aan dat hun vader hard rijdt. Velen vinden zijn rijstijl agressief. Daarnaast storen kinderen zich ook aan vaders die driftig worden tijdens het rijden. Bijna tweederde van de kinderen geeft aan dat hun pa regelmatig schreeuwt naar andere bestuurders die hem dwarszitten. 23 Procent van de kinderen is bang dat hun vader een woedeaanval krijgt achter het stuur.

Daarom voelen vier van de vijf kinderen zich prettiger wanneer moeder rijdt. Niet alleen rijdt zij beter volgens de kinderen, ze trekt zich ook minder aan van het rijgedrag van andere weggebruikers. Daarbovenop blijft ze ook nog eens de hele weg vrolijk, aldus de kinderen. Volgens 64 procent van hen kletst moeder er vrolijk op los. 67 Procent zegt dat mama, wanneer ze niet praat, zingt om het gezin te vermaken. Dat vermaak blijkt belangrijk voor de kinderen. Ze geven aan dat papa hen tijdens het rijden negeert, druk als ‘ie is om zo snel mogelijk door het verkeer te manoeuvreren.

Als het over ongelukken gaat is vader de topscorer. Meer dan de helft van de kinderen zegt dat pa meer ongelukken heeft gehad dan ma. Aan de andere kant heeft moeder volgens de koters meer moeite met alledaagse handelingen. Zo laat ze de auto nogal eens stilvallen wanneer ze optrekt op een kruispunt of op een heuvel. Volgens tweederde van de kinderen kan moeder niet achteruit inparkeren. Hierbij rijdt ze nogal eens tegen paaltjes en lantaarnpalen, aldus de kids. Ze vinden dat vader beter kan inparkeren.

Als het aan de kinderen zou liggen, aldus Barnard van Hyundai, ‘zou moeder het grootste deel van de reis rijden en met vader van plaats wisselen om de auto te parkeren’.

5 november 2008

Waarom zijn er toch zo weinig cursussen waarin vrouwen kunnen leren hun auto te onderhouden en repareren? Het is een gat in de markt, er is genoeg honger naar technische kennis onder vrouwelijke autorijders en de weinige trainingen die worden georganiseerd zitten binnen een mum van tijd vol.

Wat is het verschil tussen een V-snaar en een distributieriem? Hoe gebruik je startkabels? Hoe moet je al die lampjes op het dashboard interpreteren? En hoe werkt een motor eigenlijk? Vrouwen die met zulke vragen rondlopen durven deze niet altijd te stellen aan monteurs of andere mannen, bang om uitgelachen te worden voor zulke ‘domme vragen’. Toch zouden ze graag meer van de techniek in hun auto willen weten, al was het alleen maar omdat ze die rijbak ook moet onderhouden of soms met pech langs de kant van de weg staan.

Sinds de Utrechtse stichting Educatie voor Vrouw en Auto (EVVA) twee jaar geleden de garage opdoekte waar zij de cursus Auto- en Motortechniek voor vrouwen aanbood, zijn er maar mondjesmaat vergelijkbare initiatieven aangeboden. Als er iets georganiseerd wordt, zit zo’n cursus snel vol en blijken de deelnemers zeer gemotiveerd. De vraag rijst dus: Waarom springt niemand in dit gat op de markt?

Ladiesnight

Het Trainingscentrum van Bosch Car Service is een van de weinige organisaties die jaarlijks een of meer Ladiesnight(s) organiseert. De aanwezige vrouwen krijgen zowel theorie- als praktijkles. Zo wordt de werking van een motor gedemonstreerd aan de hand van een opgewerkt blok. Er wordt informatie verstrekt over zomer- en winterbanden, wanneer ruitenwissers toe zijn aan vervanging en wat veel voorkomende gebreken als een lekke koppakking inhouden.

Daarnaast worden de vrouwen zelf aan het werk gezet. Ze moeten een lampje vervangen of een band verwisselen. Alle kennis wordt nog eens getoetst aan de hand van een quiz en naast een certificaat krijgen ze een cursusboekje mee naar huis.

Niet alleen de cursisten reageren positief op de Ladiesnight, ook de docenten. Onder elkaar stellen de vrouwen de ene na de andere vraag. Ze constateren dat een klusje als het bijvullen van ruitensproeiervloeistof niet zo moeilijk is. En ze willen meer weten dan in een avond te leren valt. Een vervolgcursus liefst, over de werking van de versnellingsbak, hoe ABS werkt, én ESP én…

Lokale initiatieven

Zo gaat het ook met lokale initiatieven. Op 6 en 13 november 2008 bijvoorbeeld, biedt het Petrus Canisius College (PCC) in samenwerking met het buurthuis uit de Alkmaarse wijk Overdie de cursus Sleutelen aan auto’s aan. Oorspronkelijk was het de bedoeling slechts een avond te organiseren, maar nu wordt naast de tweede avond al nagedacht over een vervolgcursus. De belangstelling is zo groot dat de beginnerscursus wellicht in februari al wordt herhaald.

Onder de cursisten die zich hebben opgegeven zitten ook allochtone wijkbewoonsters. Emancipatie en integratie ineen dus. De Alkmaarse training wordt verzorgd door eindexamenleerlingen van het PCC, bijgestaan door hun docenten Motorvoertuigtechniek. Ook hier krijgen de cursisten technische achtergrondinformatie, om daarna de werkplaats in te gaan om de bandenspanning te controleren en de auto voor te bereiden op de winter.

Goede initiatieven, maar te weinig en niet door het hele land beschikbaar. Steeds meer vrouwen beheersen het autorijden en steeds meer van hen willen ook eenvoudige reparaties en onderhoud beheersen. Te starten in een veilige omgeving waarin alle cursisten beginner zijn. Wie o wie vult deze marktniche?

14 oktober 2008

Terwijl algemeen toch wordt aangenomen dat vrouwen emotioneler reageren dan mannen, blijkt dit niet zo te zijn bij de aankoop van een auto. Het zijn juist de mannen die zich daarbij laten leiden door hun emoties, terwijl vrouwen hun gezonde verstand gebruiken.

Het Britse informatiebureau Experian heeft, op basis van eigen onderzoek, nog eens de factoren op een rij gezet die een beslissende rol spelen bij de aankoop van auto’s. Bij de meerderheid van de vrouwen (77 procent) zijn de kosten doorslaggevend. Daarbij gaat het niet alleen om de kosten van het autorijden zelf, maar ook om die van de initiële aankoop, financieringsmogelijkheden en belastingen. Voor mannen zijn al deze punten in mindere mate van belang.

Bij 73 procent van de onderzochte mannen staat de betrouwbaarheid van de auto op nummer 1, hoewel ook zij de rijkosten scherp in de gaten houden (72 procent). De initiële investeringskosten en belastingen zijn voor hen veel minder belangrijk. Wat sterk leeft onder mannen is welk automerk en -model wordt aangeboden. 47 Procent van mannen laat dit een beslissende rol spelen, tegenover slechts 36 procent van de vrouwen.

Opvallend is dat het imago dat de auto geeft aan de bestuurder nauwelijks van belang is voor vrouwelijke autokopers. Slechts 5 procent van de vrouwen laat zich hierdoor beïnvloeden. Bij mannen is dit iets meer, 8 procent. Experian concludeert op basis van de cijfers dat bij een autoaankoop de mannelijke kopers zich meer laten leiden door hun emoties, terwijl vrouwen eerder hun gezond verstand – en de rekenmachine – bij de hand hebben.

Autohistorie

Daarnaast constateert het bureau dat vrouwen hun auto langere tijd houden. Ruilt 39 procent van de mannen hun auto binnen drie jaar alweer in, bij vrouwen is dit slechts 29 procent. Vrouwen rijden daardoor vaker rond in oudere auto’s. Het is dus van belang, aldus directeur Kirk Fletcher van Experian, dat vrouwen zich goed beschermen tegen technische problemen die nu eenmaal frequenter voorkomen bij oude auto’s. De historie van een auto zou daarom een belangrijk aspect moeten zijn bij de aankoop van een tweedehands auto.

Fletcher wijst erop dat mannen net zo kwetsbaar zijn wat autohistorie betreft. Juist omdat zij zich meer laten leiden door emoties, kopen zij eerder een kat in de zak. Particuliere beunhazen spelen hier op in, door de mannen bijvoorbeeld voor te spiegelen dat ‘dit buitenkansje straks verkeken is’. De spontane verkoop blijkt dan later verborgen gebreken te vertonen. Mannen zouden daarom eveneens meer aandacht moeten besteden aan de autohistorie.

13 oktober 2008

Succes of falen tijdens het autorijden heeft niet te maken met aangeboren of aangeleerde vaardigheden, maar met identificatie met stereotiepe denkbeelden. Een interessant experiment in Australië laat zien dat vrouwen twee keer zo vaak brokken maken na het horen van het vooroordeel dat ze niet zouden kunnen rijden.

Psychologen van de universiteit van Queensland deelden 168 vrouwelijke studentes op in twee groepen om een rijsimulatie af te leggen. De ene groep werd verteld dat het experiment draaide om mentale processen tijdens het rijden. De andere groep daarentegen, kreeg te horen dat het onderzoek bedoeld was om te bestuderen waarom ‘mannen betere autorijders zijn dan vrouwen’.

Wat bleek? De vrouwen die te horen hadden gekregen dat ze mindere autorijders zijn presteerden slechter dan de vrouwen uit de controlegroep. Ze waren meer afgeleid en hadden een twee keer zo grote kans op het aanrijden van plots verschijnende voetgangers.

Onderzoeksleider Dr. Courtney von Hippel verklaart de verschillen aan de hand van het psychologische verschijnsel stereotype threat: “Als mensen worden geconfronteerd met stereotiepe denkbeelden over zichzelf, blijken ze extra stress te ervaren. Dat kan weer leiden tot een slechtere prestatie.” De cirkel is dan rond, want zodra ze zich ernaar gaan gedragen, wordt het stereotype nog eens versterkt. Het vooroordeel werkt dus als een self-fulfilling prophecy.

De stereotypen die van invloed zijn op het rijgedrag kunnen heel subtiel van aard zijn. Von Hippel noemt als voorbeeld een man die naast zijn fileparkerende vrouw zijn hoofd schudt. De onderzoeker, die over haar resultaten in het wetenschappelijk tijdschrift Accident Analysis and Prevention heeft gepubliceerd, beveelt aan om de stereotype threat bij autorijden verder te onderzoeken in een observatiestudie. Wij zijn er verder benieuwd naar of dit fenomeen ook opgaat voor mannelijke autorijders.

Ondertussen kunnen we een voorzichtige conclusie trekken dat vrouwen in principe even goed kunnen rijden als mannen. De vraag blijft of het tegengestelde van stereotype threat ook bestaat: Stel dat stereotype denkbeelden omgebogen worden naar positieve ideeën over vrouwelijke autobestuurders, krijgen laatstgenoemden dan meer zelfvertrouwen en gaan ze dan beter rijden?

7 oktober 2008

De autoproducent Iran Khodro heeft een auto ontwikkeld die speciaal voor vrouwen is bedoeld. Volgens de grootste Iraanse fabrikant gaan steeds meer vrouwen in Iran de weg op en is het daarom zinvol een auto te produceren die aan hun specifieke wensen voldoet.

“Vrouwen hebben andere behoeftes dan mannen”, zegt managing director Vahid Najafi. “De auto zal zich visueel onderscheiden van andere auto’s, met vrolijke en aantrekkelijke kleuren en versieringen in het interieur. Voor vrouwen is het bovendien belangrijk dat een auto comfortabel is en goed op de weg ligt.”

De vrouwenauto van Iran Khodro gaat gevoelige vooroordelen zeker niet uit de weg, want de standaarduitrusting omvat onder meer parkeersensoren en een navigatiesysteem. Bovendien wordt de auto uitgerust met een systeem dat een signaal geeft wanneer de bandenspanning in één of meerdere banden zorgwekkend laag is. Een ‘vrouwvriendelijke’ krik moet het verwisselen van een lekke band een eenvoudig klusje maken.

Daarnaast wordt de auto voorzien van een automatische versnellingsbak en zelfs een entertainmentsysteem om de kinderen op de achterbank te vermaken. De eerste exemplaren van de speciale vrouwenauto moeten in juni op de markt verschijnen, net op tijd voor de Iraanse vrouwendag. Vooralsnog zijn de auto’s uitsluitend bedoeld voor de binnenlandse markt. Iran Khodro wordt gesteund door de Iraanse staat en exporteert ook auto’s naar landen als Syrië en Venezuela.

1 oktober 2008

Iedere week verliezen autodealers en -bedrijven miljoenen omdat ze zich niet of op een verkeerde manier op vrouwelijke klanten richten. In Groot-Brittannië wordt eind deze maand een bijeenkomst georganiseerd om autoverkopers beter te leren reageren op de behoeften van vrouwen in de showroom.

De aanleiding voor de conferentie is een studie waarin honderd Britse vrouwen zijn geïnterviewd die, alleen of samen met een man, een auto hebben gekocht. Het blijkt dat vrouwen vijf keer zo vaak als mannen slecht worden geholpen in de showroom. Sommige vrouwen zeggen dat ze meer aandacht krijgen bij de aankoop van schoenen dan bij auto’s. Erger is dat vrouwen in het bijzijn van een man nog steeds door autoverkopers worden genegeerd. Vrouwen klagen dat de verkopers zich alleen richten op de meegekomen man. En dat terwijl vrouwen in Groot-Brittannië bij 60 procent van de auto-aankopen een beslissende rol spelen.

Volgens de directeur van onderzoeksbureau Kiss the Fish kost dergelijk gedrag de branche miljoenen. Voor Groot-Brittannië noemt hij een verlies van 17,4 miljoen Britse pond (ruim 20 miljoen euro) per week! Ook Dr. Iain MacRury van de University of East London stelt dat the automobielindustrie eenzijdig gericht is op het tegemoetkomen van de behoeften van mannelijke autokopers. Hij voert onderzoek uit naar verschillen in marketingbenadering bij mannelijke en vrouwelijke klanten. MacRury concludeert dat de autobehoeften van vrouwen heel anders zijn dan die van mannen. “De auto-industrie onderkent dit wel, maar doet er weinig aan om dit gegeven om te zetten in geld.”

Om dit te veranderen organiseert Kiss the Fish in samenwerking met MotorTrader op 30 oktober een conferentie in het Britse Staffordshire, Securing the Silk Pound. Action to Change to a Female Friendly Business. Tijdens de bijeenkomst kunnen autoverkopers worden ingewijd in de geheimen van het tevreden stellen van vrouwelijke klanten. Ook zijn er sessies waarin bedrijven leren analyseren of zij wel voldoende aandacht besteden aan verschillende doelgroepen.

In Nederland is ook diverse malen onderkend dat het de autobranche ontbreekt aan female marketing. De schatting is dat de verkoop in ons land kan verdubbelen door een andere benadering van vrouwelijke klanten. Dat lijkt belangrijk genoeg om aan te pakken in deze tijden van economische crisis.

In de showroom blijken vrouwen een hogere prijs te betalen dan mannen voor dezelfde auto. Dat is de uitkomst van een Brits onderzoek met mystery shoppers die onderhandelen over de prijs van geselecteerde, nieuwe auto’s.

De media What Car? en Evecars.com stelden een team proefpersonen samen. De proefpersonen meldden zich om beurten als klanten bij dezelfde autodealers. Daar onderhandelden zij over de prijs van auto’s, die vooraf waren geselecteerd. Het ging om zeer gangbare auto’s: Audi A4, Ford Focus, Honda CR-V, Renault Clio en Vauxhall (of Opel) Zafira. Het onderzoek wilde boven water krijgen of de reactie van autoverkopers op mannen en op vrouwen gelijk was.

De uitkomsten schokten de onderzoekers. Terwijl de vrouwelijke proefpersonen nauwelijks reductie op de autoprijs werd aangeboden, kwamen de mannen met een gemiddelde van 544 Britse pond (ruim 685 euro) korting de showroom uit. De mannelijke undercover proefpersonen hadden in 55 procent van de autobedrijven betere deals aangeboden gekregen, tegen slechts 20 procent van de vrouwelijke.

Steve Fowler, redacteur van What Car? reageert: “Het lijkt erop dat autodealers vrouwen zien als makkelijk over te halen klanten en niet de behoefte voelen hen zulke scherpe prijzen aan te bieden als wanneer een man tegenover hen zit.” Alex Jenner-Fust, redacteur van Evecars.com ziet de andere kant van de medaille: Wellicht zijn vrouwen minder goed in onderhandelen. Jenner-Fust wijst vrouwen dan ook op het belang om vóór het afreizen naar de showroom eerst de prijs goed te onderzoeken op internet. En je daarna niet door de verkoper op andere gedachten te laten brengen.

Het is al eerder vastgesteld: Bij de aankoop van een auto kijken vrouwen vooral naar veiligheid en comfort. In de Verenigde Staten van Amerika is wat dieper ingegaan op wat vrouwen nu precies willen.

Het mag voor sommigen als een verrassing komen, maar vrouwen stellen bij de aankoop van een auto niet het uiterlijk op de eerste plaats. Onderzoek uitgevoerd door het gerenommeerde J.D. Power and Associates in 2007 wijst uit dat styling en uiterlijk pas op de derde plaats komen. Vrouwen kiezen allereerst voor veiligheid, betrouwbaarhoud en duurzaamheid van de auto. Daarna volgt het comfort binnenin, bijvoorbeeld autostoelen die verstelbaar en te verwarmen zijn.

Veiligheid

Uit de verlanglijst die J.D. Power heeft opgesteld, komen vooral veiligheidsopties naar voren die gevaren vroegtijdig signaleren. Bovenaan staan Lane Departure- en blind spot-detectoren. De top 5 bevat verder sensoren die waarschuwen tegen indommelen of een naderend ongeluk. Verder willen vrouwen ook graag dat hun auto is voorzien van camera’s en sensoren aan de achterzijde.

Volgens het Amerikaanse veiligheidsinstituut IIHS zijn vrouwen in een auto over het algemeen kwetsbaarder dan mannen. Doordat vrouwen gemiddeld korter zijn zitten ze vaak dichter bij het stuur. Niet alle hoofdsteunen zijn goed aan hun lengte aan te passen. Dat kan nare gevolgen hebben bij ongelukken, vooral wanneer de vrouwelijke bestuurders van de achterkant worden aangereden.

Toch verklaren vrouwen zelf hun voorkeur voor veilige auto’s niet alleen uit de zorg om de eigen veiligheid. Een belangrijk argument is juist de veiligheid van hun kinderen en die van andere gezinsleden. Meer dan mannelijke kopers zijn vrouwen gespitst op wie er gebruik zullen gaan maken van de auto, aldus het Amerikaanse Road and Travel Magazine (RTM), wat hier onderzoek naar heeft uitgevoerd.

Leeftijd

De gerichtheid op gezinsleden vertaalt zich ook naar het praktische nut van een auto. RTM valt het op dat vrouwen met kinderen een sterke voorkeur hebben voor MPV’s en cross-over voertuigen. De Amerikaanse vrouwen in deze categorie kiezen bij voorkeur voor auto’s als de Honda CRV, Toyota RAV4 en Mitsubishi Outlander. Zodra hun kinderen ouder worden, verandert ook de autovoorkeur onder de vrouwen. Deze groep kiest eerder voor een sedan of andere auto die past bij hun lifestyle. Amerikaanse dames uit de babyboomgeneratie worden nogal eens gezien in luxemerken als Lexus en Infiniti.

Hoewel het tijdschrift niet speciaal schrijft over vrouwen zonder kinderen, stelt het RTM wel dat vrouwen onder de 30 jaar de voorkeur hebben voor veilige, maar niet te dure auto’s. Zij kopen bijvoorbeeld een Toyota Yaris of Nissan Fit. Dit weerspiegelt het feit dat jonge vrouwen vaak nog niet zo kapitaalkrachtig zijn. Zetten we dit alles op een rijtje, dan blijkt dat leeftijd een belangrijke factor is in de keuze van een auto door vrouwen.

Comfort

De J.D. Power-enquête heeft de vrouwen gevraagd in welke technologische opties zij het meest zijn geïnteresseerd. Stonden in het jaar 2000 nog veiligheidsopties, zoals airbags, bovenaan het verlanglijstje, in de survey van 2007 domineren de comfortopties. Voorbeelden zijn een elektronisch te openen kofferdeksel of achterklep, een op afstand te bedienen startknop en bekerhouders in de deuren. De verschuiving heeft wellicht te maken met de trend dat steeds meer veiligheidsvoorzieningen standaard worden geleverd.

Volgens het RTM hebben veel vrouwen een angst om de weg kwijt te raken en willen ze daarom een navigatiesysteem. Het tijdschrift stelt zelfs dat in de VS steeds meer vrouwen een automerk van General Motors aanschaffen, omdat deze kunnen worden uitgevoerd met OnStar. Bestuurders met een OnStar-abonnement kunnen gebruik maken van het communicatie- en veiligheidssysteem dat ook diagnostiek op afstand biedt in heel de VS en Canada.

Het is de vraag of het verlangen naar een navigatiesysteem in Nederland net zo groot is als in Amerika. In het onderzoek worden voorbeeldsituaties genoemd als de weg zoeken om de kinderen naar een feestje te brengen. Deze zullen zich minder snel voordoen in een land waar de kinderen nogal eens met de fiets worden vervoerd, in een veel kleiner gebied.

Overige wensen

J. D. Power signaleert een groot verschil tussen mannen en vrouwen bij de aankoop van een auto: Mannen zijn iets meer power-performance-bewust, vrouwen zijn meer miles-per-gallon ofwel verbruiksbewust. Zo kiezen jonge, Amerikaanse vrouwen regelmatig voor een Honda Accord of Toyota Camry omdat deze een reputatie hebben van veiligheid én zuinigheid.

Als het op uiterlijk aankomt, geven vrouwen meer om kleuren dan mannen. Dit geldt zowel voor het exterieur als het interieur. Maar het belangrijkste blijkt toch de stijl: Vrouwen willen er goed uitzien in de auto die ze rijden. “De auto definieert wie ze zijn”, zegt een onderzoeker van de Georgia State University in Atlanta. Volgens haar zijn vrouwen zich bewust dat ze worden beoordeeld op de auto die ze rijden.

Alle punten op het verlanglijstje samen maakt duidelijk dat er niet één auto is die geschikt is voor alle vrouwen. Het heeft allemaal te maken met levensstijl, leeftijd en niet te vergeten inkomen. “De te kopen auto is niet noodzakelijk de auto die ze zouden willen hebben wanneer geld geen rol zou spelen”, aldus de hoofdredacteur en uitgever van RTM.

De Britse website Eve Cars heeft de Audi A3 Cabrio verkozen tot de perfecte autokeus voor vrouwen. De auto bezit meerdere voordelen die door vrouwen worden gewaardeerd.

Redacteur Alex Jenner-Fust van Eve Cars zegt dat de Audi A3 Cabrio op een indrukwekkend aantal terreinen hoog scoorde onder alle juryleden. Allereerst geldt dit voor het uiterlijk, dat noch te vrouwelijk noch te opzichtig werd bevonden. ‘Het heeft klasse en is mooi gestileerd.” Het tweede aspect dat hoge ogen gooide is het gemak waarmee een kinderstoeltje achterin de auto is plaatsen. Daarnaast biedt de A3 Cabrio achterin meer ruimte door het canvas opvouwbaar dak, in vergelijking tot een hard-top cabriolet. Ten slotte scoort de Audi A3 goed op het vlak van brandstofverbruik. Jenner-Fust: “Het is een fantastisch all round no compromise pakket en verdient echt ons hoogste eerbewijs.”

Overige winnaars

Naast de algehele winnaar heeft de jury ook de beste auto’s voor vrouwen op specifieke terreinen gekozen. Hoewel de Fiat 500 als beste stadsauto uit de bus komt, is de Hyundai i30 verkozen tot beste kleine familieauto. De beste MPV voor vrouwen is volgens de juryleden de Citroën C4 Grand Picasso. De Jaguar XF krijgt het predicaat beste directieauto voor vrouwen.

De website Eve Cars organiseert jaarlijks de verkiezing van ‘vrouwenauto’s’. Vorig jaar won de Volkswagen Eos, net als de Audi A3 Cabrio een auto waarvan het dak ingeklapt kan worden. De jury bestond dit jaar uit vijf vrouwen en een man, het merendeel afkomstig uit de autojournalistiek.

Het aantal vrouwen dat een auto koopt of daarbij een beslissende invloed heeft blijft groeien. Inmiddels doen verschillende autofabrikanten pogingen om hun reclame meer op vrouwen af te stemmen. Met wisselend succes.

In Nederland rijden 2,5 miljoen vrouwen auto. Dat aantal is stijgende. Ook komen er steeds meer vrouwen die hun eigen auto kopen. Nu al wordt een derde van alle autoaankopen door een vrouw gedaan. Daarbovenop hebben vrouwen in ruim de helft van de aankopen van een gezinsauto een beslissende stem. Slechts 19 procent van de verkochte auto’s verlaat de showroom door een verkoopbeslissing van alleen mannen.

Er valt voor automerken dus veel te verdienen aan vrouwelijke consumenten. Uit onderzoek blijkt dat ondernemingen hun omzet zelfs kunnen verdubbelen wanneer zij vrouwen effectief bereiken met hun marketingactiviteiten.

Toch wordt er in Nederland nog weinig gedaan aan female marketing, een reclamevorm waarbij stereotype man-vrouwbeelden worden gemeden en waarbij vrouwen worden aangesproken. Net als in de autoverkoop, wordt de wereld van de marketing gedomineerd door mannen. Een deel van hen ziet de doelgroep vrouwelijke autokopers gewoon over het hoofd. Anderen hebben niet door dat vrouwen beter op andere wijze te bereiken zijn of weten niet hoe dat moet. Er wordende de nodige misstappen gemaakt.

Informatie-uitwisseling

Het beslissingsproces over een autoaankoop verloopt verschillend bij mannen en vrouwen, zo stelt het Amsterdamse marketingbureau Bosley dat zich specialiseert in female marketing. Terwijl een man het liefst meteen wil kopen zodra hij iets hebben wil, gaat er bij vrouwen meer tijd overheen. Vrouwen verzamelen eerst veel informatie, op verschillende plekken, en wegen meer factoren af. Female marketing vergt daarom meer geduld dan gangbare reclame.

Daarnaast voelen vrouwen de behoefte om er vóór de aankoop met anderen over te praten. Uit onderzoek is bekend dat vrouwen vaker dan mannen hun ervaringen delen. Informatie en weetjes worden soms tientallen malen onderling uitgewisseld. Zodoende is onder vrouwen mond-op-mond reclame veel effectiever dan een dure TV-commercial.

Wil een automerk vrouwen succesvol bereiken, dan moet het een combinatie van marketingactiviteiten aanbieden. Dus bijvoorbeeld niet alleen adverteren in vrouwenbladen, maar ook aanwezig zijn op de huishoudbeurs. Mercedes-Benz, bijvoorbeeld, adverteert in de Cosmopolitan en Linda, maar presenteert zichzelf ook tijdens fashion weeks en laat bij de filmpremière van Sex and the City de actrices voorrijden in de nieuwe Mercedes GLK.

Een voorbeeld van hoe het níét moet is de Renault Twingo-campagne uit 2007. Het merk zond 30.000 brieven aan vrouwen om de nieuwe Twingo onder de aandacht te brengen. Het waren ‘handgeschreven’ brieven in amicale stijl die moesten suggereren dat het ging om correspondentie van vriendinnen. De suggestieve en anonieme brieven, met ‘Hey lieffie’ als aanhef, leidden tot vierhonderd directe klachten en 25 bij de Reclame Code Commissie.

Identificatie

Naast de wijze van reclame maken is ook de inhoud van groot belang. Een groot deel van de autoreclames spreekt vrouwen totaal niet aan. Zo gaan de prestatie-gefocusde spotjes met ronkende motoren en gierende banden aan veel vrouwen voorbij. Meer dan de helft van alle vrouwen blijkt zich te ergeren aan het beeld van vrouwen in reclameboodschappen. Driekwart kan zich niet identificeren met de vrouwen in commercials.

Zo heeft Volkswagen dit jaar de plank volledig misgeslagen door in het TV-programma Germany’s Next Topmodel de jonge deelneemsters wulps over de motorkap te laten fotograferen voor een Scirocco-kalender. Het stereotype beeld van autobabe dat werd neergezet komt weinig overeen met het dagelijks leven waarin vrouwen een auto gebruiken.

Bureau Bosley stelt dat vrouwen vooral niet apart willen worden weggezet in reclame-uitingen. Voor hen geen ‘vrouwenautootje’ of roze tomtom. Het werkt beter wanneer een product geschikt wordt gemaakt voor mannen én vrouwen en dat de marketing dit ook uitdrukt. In Het Parool zegt Jacqueline Donker van Bosley: “Wat wel werkt, is wat Volvo deed: de auto voorzien van extra vrouwvriendelijke dingen. Zoals opklapstoelen, zodat je de kinderwagen erin kunt zetten.”

Het is overigens niet altijd nodig om het product zelf aan te passen. Soms volstaat het wijzigen van de boodschap. Daarnaast kan een reclameboodschap ook sekseneutraal worden gebracht. Het merk Volkswagen probeert het in Nederland met humoristische, neutrale reclames en uit eigen onderzoek blijkt dat zij ‘de gemiddelde mens’ aanspreken.

Autoverkoop

Natuurlijk zijn er nog meer aandachtspunten naast de reclamecampagnes. Showrooms worden door vrouwen nogal eens als onvriendelijk ervaren. Net zoals bouwmarkten meer omzetten wanneer ze zich presenteren als interieurdecoratiewinkels, zouden showrooms ook wat meer aandacht kunnen besteden aan een inrichting die uitnodigend is naar vrouwen toe. Ook kan er worden geïnvesteerd in trainingen, waarin autoverkopers geleerd wordt om zich te richten op diverse doelgroepen en hun verschillende behoeften. En natuurlijk kan er ook meer aan worden gedaan om vrouwelijke verkopers binnen te halen.

Vrouwen kunnen geen banden verwisselen en mannen hebben vaker pech door hun agressieve rijstijl – Het is weer komkommertijd en dit soort vooroordelen worden snel bevestigd in de media. Dit keer (zomer 2008) is het ING Car Lease die met onderzoeksresultaten naar buiten komt over sekseverschillen bij pechmeldingen.

Eerst maar eens de cijfers. ING Car Lease heeft de pech- en schademeldingen onderzocht van de 80.000 autorijders die onder haar leasemaatschappij vallen. Daaruit komt naar voren dat vrouwelijke leaserijders 88 procent vaker de hulpdiensten inroepen om een band te verwisselen. Ook bellen ze twee keer vaker dan mannen de wegenwacht omdat hun autosleutel kwijt is, in de afgesloten auto ligt of is afgebroken. Onder de mannelijke leaserijders gaat de versnellingsbak 35 procent vaker kapot. Daarnaast gooien mannen anderhalf keer zo vaak als vrouwen de verkeerde brandstof in de tank.

Er van uitgaand dat het onderzoek goed van kwaliteit is en dat er voldoende meldingen zijn onderzocht om iets zinnigs te zeggen over de Nederlandse bevolking, zijn op basis van bovenstaande cijfers de conclusies snel getrokken. Vrouwen zijn minder technisch, mannen zijn roekelozer in de auto. Maar zijn zulke conclusies wel te rechtvaardigen? Of zijn deze uitspraken te kort door de bocht? Een teken aan de wand is dat ING Car Lease ‘geen conclusies durft te verbinden’ aan de onderzoeksresultaten.

Neem de defecten aan de versnellingsbak. Zegt het hogere percentage onder mannen iets over hun rijstijl of hebben zij vaker pech omdat ze gemiddeld zesduizend kilometer per jaar meer afleggen dan vrouwen? Of kijk eens naar het tanken van de verkeerde brandstof. Dat lijkt een domme fout, maar is begrijpelijk wanneer je als elegante echtgenoot in het weekend de auto van je vrouw volgooit en even vergeet dat daar andere brandstof ingaat dan in je eigen wagen.

Zo is het ook met de cijfers over de vrouwelijke leaserijders. Het is niet duidelijk of vrouwen geen band kúnnen of wíllen verwisselen, daar is niet naar gevraagd. Uit onderzoek naar andere technologieën (bijvoorbeeld het programmeren van videorecorders) is bijvoorbeeld gebleken dat veel vrouwen helemaal geen zin hebben nóg een taak te nemen bovenop hun drukke leven. Of, zoals een vrouw deze week op een forum meldt in reactie op het ING-onderzoek: Als je ANWB-lid bent en je krijgt een lekke band, waarom zou je de wegenwacht dan niet bellen? ‘Je betaalt ervoor.’ Ten slotte ligt de oorzaak van pech soms in de vreemdste details. Het laten liggen van autosleutels in de auto is nu eenmaal een stuk voor de hand liggender als je als vrouw een jurk of rok draagt zonder zakken.

Statistieken genereren is een, ze interpreteren is twee. Daarvoor zijn allerhande contextuele gegevens nodig. Die zijn helaas zelden aanwezig bij onderzoek naar sekseverschillen in de omgang met de auto. Opvallend is dat veel media nu juist díé resultaten prominent publiceren die bestaande vooroordelen bevestigen. Nergens is naar aanleiding van het ING Car Lease-onderzoek de kop te lezen: ‘Mannen rijder liever een automaat dan vrouwen’ (23 tegenover 17 procent). In Het Parool reageert Simon Corsèl van ING met ‘Die kunnen wij ook niet helemaal volgen’ en ‘deze uitslag hadden we inderdaad helemaal niet verwacht’.

Het wachten is op serieus, diepgaand onderzoek naar sekseverschillen in de omgang met de auto; onderzoek dat niet uitgaat van vooroordelen tussen mannen en vrouwen. Want dat er verschillen zijn tussen de seksen is duidelijk, en daar kunnen diverse auto-organisaties natuurlijk hun voordeel mee doen.

22 augustus 2008

Hoewel vaak wordt gezegd dat mannen een auto beter kunnen parkeren dan vrouwen, veroorzaakt het mannelijk deel van de bevolking meer en vaker schade op het parkeerterrein. Dat heeft onderzoek van Reaal Verzekeringen uitgewezen.

Voor het onderzoek heeft Reaal een kleine achthonderd Nederlandse automobilisten bekeken, die het afgelopen jaar blikschade hebben gehad. Hieruit bleek dat 44 procent van de mannen schade aan de auto te hebben opgelopen, vergeleken met 36 procent van de vrouwen.

Volgens de mannelijke autorijders is slecht inparkeren hiervan echter niet de belangrijkste reden. Volgens 44 procent van de mannen zou de schade namelijk veroorzaakt zijn door een andere auto. Vrouwen zijn eerlijker, slechts 33 procent claimde dat de schade niet hun eigen schuld zou zijn.

Een weinig verrassende uitkomst van het onderzoek is dat de kans op autoschade het grootst is op een parkeerplaats. Ruim veertig procent van de schadegevallen doet zich hier voor. Ook rijden binnen de bebouwde kom is blijkbaar een hachelijke onderneming, getuige de score van 36 procent van de schadegevallen. Het onderzoek van de bijna 800 personen tellende doelgroep liet verder zien dat ruim een kwart van de autobezitters in het afgelopen jaar een ongelukje heeft gehad.

Vrouwen zijn steeds bewuster en kundiger op het gebied van technologische autofeatures. Maar hun voorkeur voor technische snufjes ligt meer op het terrein van comfort, terwijl die van mannen uitgaat naar prestatie, gemak en audio/communicatie. Veiligheidstechnologie heeft de interesse van beide seksen.

Dit zijn enkele uitkomsten van de AutoTECHCAST studie, uitgevoerd door Harris Interactive in de periode december 2007-januari 2008. Bijna 13.000 Amerikaanse volwassen autokopers namen deel aan het onderzoek.

Hoewel sinds het onderzoek de brandstofprijzen sterk zijn gestegen, is in de uitkomsten al te zien dat autokopers steeds meer kiezen voor kleine, goedkope en zuinige auto’s. Dat wil niet zeggen dat ze dan ook tevreden zijn met basisauto’s zonder enige voorzieningen. Harris Interactive denkt zelfs dat de huidige autokopers juist meer comfort en voorzieningen willen ter compensatie van de afgenomen autogrootte.

Volgens het onderzoeksbureau kunnen de autofabrikanten als winnaars tevoorschijn komen uit de malaise op de Amerikaanse automarkt, mits de voorzieningen in hun auto’s voldoen aan de wensen van zowel mannen als vrouwen. Stephen A. Lovett, directeur Clientontwikkeling, zegt: “Het is een feit dat vrouwen grote invloed hebben op het kopen van een auto, en ze hebben er meer kennis van dan ooit. Autofabrikanten moeten hun wensen in ogenschouw nemen wanneer ze de nieuwe generatie auto’s ontwerpen.”

Uit het onderzoek komen significante verschillen in voorkeur tussen de seksen naar voren. Duidelijk meer mannen dan vrouwen zijn geïnteresseerd in prestatietechnologieën, zoals cruise control, geavanceerde waterstofmotoren, geautomatiseerd rijden en besturing door het geven van mondelinge opdrachten (voice-activated control). Ook scoren mannen hoger in interesse voor informatie- en communicatiesystemen als een Bluetooth-aansluiting en digital surround audio.

Vrouwen daarentegen, kiezen meer dan mannen voor comfortverhogende techniek. Voorbeelden zijn draaibare voorstoelen, verwarming tijdens het parkeren en doploze tanksystemen. Ook lijken vrouwen vaker geïnteresseerd te zijn in veiligheidstechnologie zoals parkeerassistentie en elektrische ramen die niet vast kunnen komen te zitten. Echter, zodra het gaat om performance gadgets, zijn ook mannen te porren voor veiligheidsvoorzieningen. Dat is bijvoorbeeld het geval bij de transparante informatieschermpjes (heads-up display) en de tweerichtings afstandsbedienbare sloten waarvoor geen sleutels nodig zijn. Ook is LED-verlichting populairder onder mannen dan vrouwen.

20 mei 2008

Het eerste Nederlands kampioenschap achteruit inparkeren voor vrouwen is gewonnen door de 27 jarige Nadine Levin. Zij wist een auto in negentien seconden in het parkeervak te zetten.

De winnares is uiteraard verheugd met haar titel: “Ik stond helemaal te trillen, ik dacht alleen maar: gas geven”. Ze had naar eigen zeggen geen bepaalde tactiek, maar deed het op haar ‘vrouwelijke intuïtie’. De hoofdprijs is een jaar lang gratis rijden in een Mercedes SLK.

Niet alle kandidaten brachten het er goed vanaf, sommigen raakten de auto achter zich waarop diskwalificatie volgde. Eén van de verliezers: “Ik zei nog, als het niet lukt dan ram ik gewoon andere auto’s”. In totaal deden vijftien vrouwen mee, die door organisator Hertz waren geselecteerd uit 1700 aanmeldingen.

In de jury zaten coureurs Tim Coronel en Sandra van der Sloot, die de kandidaten beoordeelden op netheid, snelheid en veiligheid. De presentatie was in handen van Floortje Dessing: “We laten hiermee zien dat vrouwen wel degelijk kunnen inparkeren”.

Gezellig met vrouwen onder elkaar een autorit rijden. Dat kan iedere derde donderdag van de maand bij de vereniging Vrouw & Auto. De ritten resulteren in jaarlijkse kampioenschappen.

De vereniging Vrouw & Auto bestaat al sinds 1990. Vrouwen van alle leeftijden zijn welkom. Als autoliefhebbers rijden de dames maandelijks kaartleesritten of oriëntatieritten. De ritten beginnen telkens op een andere startlocatie, meestal in Midden-Nederland. Er worden verschillende oriëntatie- en kaartleessystemen gebruikt. In de maand juni vindt een speciale ‘Duplorit’ plaats, met een rit vóór en een andere ná de lunch.

De vereniging kent een kampioenschap voor zowel de Sportklasse als de Toerklasse. In beide klassen wint één van de vrouwen als bestuurster en één als navigatrice. Iedere individuele rit eindigt ook met een prijsuitreiking.

Voor de komende tijd staat onder meer de jaarlijkse Duplorit op de agenda. Deze vertrekt vanuit Lunteren en vindt plaats op 19 juni 2008. Na de vakantie is er op 18 september weer een ‘gewone’ kaartleesrit. Leden van de vereniging zijn ook elders actief, bijvoorbeeld in de organisatie van de derde Happy MidSummer Drive, op 6 september in Zuilichem.

Uit onderzoek blijkt dat de helft van de Nederlanders met een rijbewijs vorig jaar een bekeuring heeft gekregen. Vrouwen krijgen echter minder boetes dan mannen. Vrouwen scoren vooral beter op het aanhouden van de maximum snelheid.

Ter gelegenheid van de introductie van de Postbank Autoverzekering, heeft deze bank een onderzoek laten uitvoeren naar autobespaargedrag (april 2008). 560 Autobezitters tussen 24 en 60 jaar zijn ondervraagd over bezuinigen op autokosten. De meeste deelnemers geven aan dat ze daarbij allereerst denken aan goedkoper taken of minder rijden. Een derde van de respondenten noemt als eerste of tweede actiepunt het voornemen om minder bekeuringen op te lopen.

In 2006 heeft de helft van de Nederlanders met een rijbewijs een bekeuring gekregen. Meestal gaat het om een kleine overtreding, waarvoor minder dan vijftig euro wordt opgelegd. Vrouwen krijgen minder boetes opgelegd dan mannen. Overigens geldt ook dat 50-plussers minder vaak bekeuringen krijgen dan jongere mensen.

Maximum snelheid

Uit het onderzoek blijkt verder dat vrouwen zich vaker aan de maximumsnelheid houden om boetes te voorkomen. Onder de ondervraagde vrouwen hanteert 69 procent deze strategie, tegenover 48 procent van de ondervraagde mannen.

Deze uitkomsten komen overeen met gegevens van het nationale wetenschappelijke instituut voor verkeersveiligheidsonderzoek, het SWOV. Dit bureau stelt dat veertig tot vijftig procent van de automobilisten de snelheidslimiet – vaak bewust – overtreedt. Het SWOC stelt dat in het algemeen ‘mannen gemiddeld harder rijden dan vrouwen, dat jongeren gemiddeld harder rijden dan ouderen, en dat zakelijke rijders gemiddeld harder rijden dan mensen die privé op pad zijn.’

Het instituut merkt echter op dat álle bestuurders, dus ook vrouwen, ouderen en privérijders, zichzelf beter vinden rijden dan anderen. Zowel mannen als vrouwen willen daarom harder rijden dan de limiet die zij zélf als veilig beschouwen.

Bronnen:

• AllePersberichten.nl
• SWOV-factsheet Snelheidskeuze

Bij winkelcentra is het wel vaker ‘vechten’ om een parkeerplekje, maar nu mogen vrouwen het tegen elkaar opnemen in een officiële wedstrijd achteruit inparkeren. Autoverhuurder Hertz wil met het eerste Nederlands kampioenschap het belachelijke vooroordeel wegnemen dat vrouwen niet kunnen inparkeren.

Volgens Hertz is het een fabeltje dat vrouwen minder goed zouden kunnen autorijden. Het Nederlands kampioenschap achteruit inparkeren moet mannen voor eens en altijd de mond snoeren. Het kampioenschap vindt plaats op 20 mei in Amsterdam.

De titelstrijd wordt gepresenteerd door Floortje Dessing, ambassadrice van het bedrijf en bekend van (reis)programma’s op televisie. Een deskundige jury, met onder meer racecoureurs Sandra van der Sloot en Tim Coronel, beoordeelt de parkeerpogingen van de deelneemsters en bepaalt welke dame de felbegeerde trofee mee naar huis mag nemen.

Hoezo richt Opel zich met de nieuwe Agila op vrouwen? Het Duitse merk presenteerde gisteren in een exclusieve schoenenwinkel in de P.C. Hooftstraat de Agila City Heels.

Opel ziet de Agila als trendy stadsauto en richt zich daarmee zeer nadrukkelijk op vrouwen. Uit onderzoek blijkt dat een kwart van de vrouwen de auto ziet als modeaccessoire en dat bracht Opel op een idee. Beeldend kunstenaar Luca Stapper en modemaker Simon Deering ontworpen de Opel Agila schoen, voor gelegenheid gedoopt tot Agila City Heels.

De speciale hakken zijn niet zomaar blauwe schoentjes met wat stickertjes erop. Het neusje van de Agila is zeer gedetailleerd nagemaakt, de lamellen in de grille zijn gescheiden en de naden van de ‘motorkap’ en rondom de mistlampen zijn zichtbaar. Volgens Opel is het schoentje een ‘extravagante metafoor’.

Het Duitse merk presenteerde de City Heels op een klein feestje in de ‘P.C. Hooft’, waarbij onder andere Georgina Verbaan, Victoria Koblenko en Lieke van Lexmond aanwezig waren. Exclusief is de Agila-schoen in ieder geval wel, er bestaat maar één paar van.

Ken je dat? Je zit op de fiets en permitteert je de geneugten van een fietser. Even snel door oranje, bewust door rood rijden, de meest handige rijrichting kiezen en uiteraard overal de kortste weg kiezen.

En je hebt daar recht op! Want je bent ‘king of the road’ en de overige verkeersdeelnemers zijn alleen maar hinderlijke hindernissen. Maar dan. Je stapt in de auto op weg naar werk of een andere niet aan te fietsen bestemming. En daar ga je. Van een sluwe, door drukte laverende fietser met voorrang boven iedereen, verander je in een vastberaden, allesoverheersende automobilist. De fietser die je kort ter voren zelf nog was, heeft geen recht van beslissen meer. Toeterend, druk gesticulerend en in mijn geval kort en krachtig vloekend, zijn juist deze fietsers de focus van je aandacht. Wegwoede.

Wegwoede komt in vele vormen. Wanneer je een zebrapad oversteekt en de auto die jou in het vizier heeft niet van plan lijkt te zijn vaart te minderen, laat staan te stoppen. Wegwoede.

Als je op de fiets zit en auto’s, of erger taxi’s, jou niet de snel doch zorgvuldig gekozen route laten vervolgen. Wegwoede. Maar het absolute hoogte wordt bereikt in een veilig, stalen huis. Met het overzicht dat achter- en zijspiegels bieden, de stevigheid van een stuur in je hand(-en) en, natuurlijk, het dwingende geluid van de toeter, is het weggebruikerperspectief verschoven naar het hoogste niveau van ‘King of the Road’.

Het lijkt erger te worden naar mate je vaker dezelfde route aflegt. De weg is van jou. Wegwezen. Ik kan nu een hamvraag gaan stellen, maar ik heb er meerdere. Is wegwoede gevaarlijk omdat het de blik vertroebelt en daardoor weghaalt van de op dat moment belangrijke ontwikkelingen in het verkeer? Of is het juist een superscherpe waarneming die je behoed voor erger? En, is het een mannending en ben ik uitzondering op de regel? Ik vind het stiekem wel heel erg lekker om me op deze manier mijn dag van me af te mopperen. Maar, daar moet ik bij zeggen dat ik het afwissel met, gelukkig veel vaker voorkomende, rustige ritten waarbij ik graag naar Kunststof op Radio 1 of een ander prettig programma of muziekje mag luisteren. Er is een soort balans. Maak ik mijzelf wijs. En daar is dan hamvraag 2. Road rage, wegwoede. Zijn wij vrouwen daarin inmiddels de mannelijke weggebruiker voorbijgestreefd of beperken de meeste vrouwen zich nog tot toegeeflijkheid, al dan niet valse bescheidenheid en vrouwelijk zwaaien c.q. oogcontact zoeken om een plek op de weg te bemachtigen? Laat van je horen! Wat is jouw beste (slechtste) wegwoede verhaal? Deel je verhaal! Volgende keer mijn meest recente parkeernijd ervaring, hopelijk aangevuld met jouw verhaal. Mail!

Tessa Bouw

Volgens een bericht van het ANP praat bijna de helft van de Britse automobilisten met de auto. Ze geven een schouderklopje tijdens de rit en na afloop volgt er vaak een complimentje. Dat blijkt uit een onderzoek onder 2000 automobilisten.

Ziek wagentje

Ongeveer 40 procent vindt dat zijn auto wel degelijk een karakter heeft en zelfs in staat is zich beroerd te voelen. Een op de vijf Britten maakt zich zorgen over de gevoelens van zijn voertuig. De onderzoekers, namens een jaarlijkse Britse internationale motorshow, ontdekten dat vooral vrouwen hun auto een koosnaampje geven.

Bovendien huilen veel vrouwen als zij hun oude vertrouwde karretje inruilen voor een splinternieuw model. Blijkbaar hecht een vrouw zich emotioneel meer aan een stuk blik dan een man.

Vroeger betrad de vrouw de showroom in het kielzog van haar man en dacht alleen mee over de kleur van de wagen. Zij wist er immers niks van en zou in die nieuwe auto ook amper achter het stuur zitten. Tegenwoordig kiest zij zelf een auto. De meeste vrouwen met een baan, die zelf een auto kopen of er een uit de lease mogen uitzoeken, weten precies wat ze willen. Die hebben zich goed gedocumenteerd via internet, zo vertellen autoverkopers. Ze weten evenveel als mannen die een auto kopen.

Hoe word je door de dealer tegemoet getreden als onafhankelijke vrouw met geld? Wordt de power woman bij de autodealer meteen naar de kleine tweedehandsjes gedirigeerd? Wordt ze neerbuigend behandeld? Wordt er gevist naar haar werk en inkomsten? De opgewekte verkoper vraagt wat voor auto er wordt gezocht, of die klein moet zijn of groot, nieuw of tweedehands? Nieuw natuurlijk, en niet te klein. Daar staat het paradepaard van het merk, de fraaie 607. Maar dat is wel een heel grote bak. Meer om achterin te zitten, met een chauffeur achter het stuur. De 407 dan? Break? Of de 307? Met dat panoramadak? Of die stoere cabrio?

Hier wordt ervan uitgegaan dat de klant weet wat hij of zij wil en dat een vrouw niet per se in een klein autootje wil. Vrouwen lopen net zo snel door naar de grote modellen als naar de kleintjes, en waarom ook niet? ‘Nu geeft u mij de prijslijsten en uw kaartje,’ antwoordt de power woman zelfverzekerd. Over geld wordt niet gepraat.

Boodschappenkarretje

Logisch gevolg van de emancipatie was dat vrouwen gingen werken en carrière maken. Daar hoort een eigen auto bij. In 1985 bezat 36 procent van de vrouwen met rijbewijs een auto, in 2002 was dat 60 procent, zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Vroeger bemoeiden vrouwen zich hooguit met de kleur van de nieuwe auto.

In de top-38 van vrouwelijke kopers en hun auto’s (2002), samengesteld door DealerSupportNet – een organisatie die autodealers adviseert – staan echter niet de meest patserige auto’s bovenaan. Kleine, makkelijke boodschappenautootjes, daar zijn vrouwen nog steeds dol op. Handig en goedkoop. Suzuki – 52,6 procent van de personen achter een Suzuki-stuur is vrouw – Daihatsu, Lancia Ypsilon, Smart, Daewoo Matiz.

Maar er staan ook een paar verrassingen op die lijst waaruit je kunt concluderen dat vrouwen steeds betere banen krijgen, meer geld en meer lef. Na de reeks kleintjes staat verbazend genoeg de Jeep op nummer 15.

Lief, stoer of energiek

Onderzoeksbureau Censydiam doet elk jaar een groot onderzoek naar de perceptie van automerken. De vrouwelijke favorieten worden meestal omschreven als de lieve, eenvoudige auto’s – Ford Ka, Volkswagen Lupo – maar vrouwen neigen langzamerhand steeds meer naar wat wordt omschreven als 'de energieke sportauto's', zoals de BMW 3 en Saab 9.3. BMW heeft ook een stoer model, de terreinwagen X3.

BMW Amsterdam: ‘De meeste vrouwen rijden in de BMW 3-serie, maar de terreinmodellen X5 en vooral de X3 zijn erg populair bij vrouwen. Het is een hype, zoals de Jeep dat eerst was. De X3 is niet specifiek voor vrouwen bedoeld hoor, meer voor trendy stadsbewoners. Maar vrouwen vallen er erg op. Hij is stoer en lief.'

Enige vrouwengarage van Nederland sluit haar deuren

Helaas komt er soms ook aan goede initiatieven een einde. EVVA in Utrecht, de enige vrouwengarage in Nederland, sluit eind december 2006 definitief haar deuren. Vrouwen die geen idee hadden hoe een auto of motorfiets werkte, en dat wel wilden leren, konden altijd terecht bij EVVA.

Miranda van Wanrooij, Jessica Mollee en vele vrijwilligers hebben 12 jaar klaar gestaan voor iedereen die binnenkwam. EVVA vrouwengarage was een plek waar vrouwen (cursisten) volgens hun eigen zeggen eindelijk ‘domme’ vragen over techniek en alles wat maar betrekking heeft op autorijden konden stellen.

Het was … en is eigenlijk nog steeds belangrijk dat vrouwen simpelweg weten hoe een verbrandingsmotor werkt, een band kunnen verwisselen, lampjes vervangen, vloeistoffen controleren en startkabels kunnen aansluiten. In ieder geval dat diegenen die dat willen leren daar ook een plaats en een mogelijkheid voor krijgen.

De garage in de Steijnstraat staat nu te huur. Voor vragen kunt u contact opnemen met info@vrouwengarage.nl

Is het verwisselen van autobanden een typische mannenklus? Nee. Ook vrouwen hebben dit goed in de vingers, dat bleek tijdens de tweede ronde van het Liever de Dealer-spel, dat in de maanden september en oktober op de Liever de Dealer-site kon worden gespeeld.

Dit spel leverde twee vrouwelijke en één mannelijke finalist op. In het spel moesten zo veel mogelijk banden worden verwisseld. Woensdag 29 november jongstleden werd de finaleronde gespeeld.

De uiteindelijke winnaar is Margret Wiersma-van Rooy uit Nuenen geworden. Zij won de hoofdprijs: uit drie auto’s mocht zij er een uitkiezen. Het werd een Smart Forfour.

Op de vraag of vrouwen beter rijden dan mannen, zal het antwoord altijd wel discutabel blijven. Verzekeringsmaatschappij Centraal Beheer heeft er de afgelopen tijd onderzoek naar gedaan, en dan vooral hoe beide sexen onderling over elkaars stuurmanskunsten denken.

Er staan websites online, namelijk http://www.vrouwenrijdenbeter.nl/ en http://www.mannenrijdenbeter.nl/ waarop de sexen drie weken lang de strijd konden aangaan. Vrouwen daagden mannen uit en andersom. Elke week waren er drie ‘battles, in de eerste week stond bijvoorbeeld een caravanrace, verkeersborden raden en stuntrijden op het programma.

Helaas voor de vrouwen was het resultaat voor de mannen een beoordeling van 7.9 % en voor de vrouwen 7.4 %. Of deze score representatief is voor heel rijdend Nederland, valt natuurlijk te betwijfelen...

Als geld nou geen rol zou spelen, en je zou een nieuwe auto kopen, welke zou het dan worden? En ik bedoel dat je dus echt alles kunt kiezen wat er in je hoofd op komt.

Laatst vertelde ik al dat ik nogal veel tijd in de file heb doorgebracht de afgelopen weken. Velen van jullie zullen dit helaas herkennen, want als ik de enige was geweest zou ik die file bedacht hebben. Ik heb die tijd voornamelijk gebruikt om te bellen, heel veel te bellen. Met angst en beven zie ik de telefoonrekening tegemoet. Het betreft hier overigens voornamelijk zakelijke telefoongesprekken, even for the record. Zo ’s avonds terug in de file heb ik die telefoon niet kunnen gebruiken omdat de batterij leeg was, suf geluld op z’n goed Hollands. Met de radio op z’n allerhardst, hij stoort dan een beetje maar daar luister ik wel door heen, ik kan ook 7 weken naar dezelfde cd luisteren in de auto (Garbage zit er nu drie weken in, dat valt mee) ben ik gaan bedenken welke auto ik zou hebben als ik niet een Citroen Xsara 1.9D Break zou hebben.

Welke auto past bij mij? Sportief, groot, klein? En zo’n Grand Cherokee, dat is wel heel gaaf. Maar dat rijdt vast 1:5 dus doe maar niet. Een kleine racing green MG misschien? Errug leuk, maar ik ben toch wel vaak dozen, spullen of mensen aan het vervoeren. En een surfplank past er ook niet erg goed in. En tegenwoordig moet ik ook nog rekening houden met een hond die nog een beetje veilig en comfortabel vervoerd moet worden. MG valt dus ook af. Een mooie (zilvergrijze natuurlijk), lekker dikke Audi. Dat zou fijn zijn. Veel ruimte, maar patserig snel. Sjiek zonder over de top te zijn. Ja dat zou het worden denk ik. Maar dan gaat toch dat praktische, met-beide-benen-op-de-grond-gevoel weer in de weg zitten. Mijn auto is ongeveer net zo groot. Heeft dezelfde kleur. Kan best hard en wat heb je eraan want in Nederland sta je toch bijna altijd stil. En met een hond is een gloednieuwe auto ook niet erg handig. Die wil je toch mooi en schoon houden en dan ben je voortdurend aan het poetsen. Nee, zo’n occassion mag wel een beetje zanderig zijn. Dat geeft niks. Zolang het maar niet stinkt. Maar daar zijn ook weer allerlei trucjes voor. Tweedehands auto’s die doortrokken zijn van de nicotine omdat de vorige eigenaar het als een asbak op wielen heeft gebruikt worden ook weer citroentjesfris gemaakt door er een nacht lang een of ander apparaat in te zetten. Ook geen probleem dus.

Een kilometer of drie file verder, oftewel een uur prakkiseren, peinzen en fantaseren verder, blijf ik toch maar bij mijn Xsara. Dat is ook maar beter, dan kan ik dit fantaseerspelletje gewoon blijven spelen als ik weer eens in de file sta.

Die momenten waarop verfijning ver te zoeken is, lijken wel talrijker dan die waarop lijkt of de evolutie de mens op een hoger niveau heeft getrokken.

De afgelopen weken heb ik nogal veel in files door mogen brengen, waardoor dit gegeven nog weer eens extra goed zichtbaar werd. Want probeer maar eens in te voegen als een driebaansweg overgaat in een tweebaans, terwijl ze op de baan rechts van je stilstaan en jij nog vaart maakt. Nou ja vaart, ik heb het hier over een tempo waarvan men op een woonerf nog vraagt of je je alsjeblieft aan de maximumsnelheid wilt houden. Dit zijn situaties waarin je het eigenlijk niet goed kunt doen. Want als je lekker op tijd wilt invoegen, of ‘ritsen’ zoals Postbus 51 liever heeft dat we het noemen, is de irritatie van het achterop komende verkeer voelbaar. Je houdt immers het verkeer op, dat nu van tweeeneenhalve kilometer per uur, voor de duur van een kwart minuut nog maar op een snelheid van 0,2 kilometer per uur kan rollen. Niet goed dus. Als je besluit over te gaan tot het echte ritswerk, en soepeltjes doorrijdt tot het einde van de invoegstrook om vervolgens naadloos en zonder al te veel verlies van vaart, snelheid durf ik het niet te noemen, in te voegen op de baan die wel wordt vervolgd, zijn boze blikken je deel en zal men uit alle macht proberen je het invoegen onmogelijk of op z’n minst lastig te maken. Want asociaal natuurlijk, je een betere positie toebedelen dan zij die al veel langer staan te wachten. Ook niet goed dus. Let op, de begrippen ‘langer wachten’, ‘sneller’ of ‘harder rijden’ zijn allemaal zeer relatief hebben we al mogen constateren.

En nu wordt ons gevraagd met het hart te rijden. Ik weet niet of dat handig is. Hart is emotie en emotie laat ons rare dingen doen. Zoals je druk maken over drie seconden eerder of later voor een rood stoplicht staan. Of vijf meter verder lopen omdat iemand anders meende meer recht op de parkeerplaats voor de deur te hebben. Hart is heel erg graag naar huis willen omdat er iemand op je zit te wachten. Maar hart is ook de emotie die vrijkomt omdat je door de file te laat bent voor een afspraak en de wachtende partij wel eens zou kunnen denken dat je de afspraak niet belangrijk genoeg vindt of dat je niet stipt en dus niet capabel bent (misschien denkt de wachtende partij wel dat je in de file staat en dat je je best doet zo snel mogelijk te arriveren, als iedereen zo zou denken zou het irritatieniveau wellicht al een stuk afnemen). Nou ja hart, dit is meer angst. Maar toch, het wordt ingegeven door emotie meer dan door verstand. Want als je het hard op (met een d) zou uitspreken, klinkt het toch behoorlijk ridicuul. Veel acties die in de categorie ‘niet door het hart aangestuurd’ vallen, leveren een besparing van luttele minuten op. Terwijl rustig, niet opgefokt ergens arriveren op de lange termijn waarschijnlijk een veel beter rendement oplevert. Maar we willen allemaal net zo graag de auto uit als we erin wilden toen het stortte van de regen en we nog konden kiezen tussen fietsen of met de auto (goed, dit geldt alleen voor de korte stukken).

Maar zodra je een kind of hond of iets vergelijkbaar dierbaars bij je hebt, is rijden met het hart opeens een zeer goed gekozen uitdrukking. Bochtenwerk wordt milder, drempels met meer respect benaderd, gaspedaal niet misbruikt en oranje verkeerslichten krijgen opeens hun betekenis terug. Risicomijdend gedrag en mildheid voor de omgeving zijn het gevolg. Een verschil van dag en nacht. Nu kan ik een tranentrekpleidooi gaan houden over het feit dat iedereen een kostbaar vrachtje vervoerd, of er zich nou één, want iedereen is kostbaar, niet alleen kinderen of dieren, of meerdere personen in de auto zitten. Maar dat doe ik niet, want het lijkt me zo wel duidelijk. Dat hart is best een goed idee.

Voor mensen met een carport zal dit stuk weinig herkenning opleveren. Diegene met een garage zullen er ook niets in herkenen, hoewel garages volgens mij zelden voor het stallen van auto’s wordt gebruikt.

Meestal is een garage meer een bakstenen tuinhuis zonder de tierelantijnen of Zwitserse luiken en niet van antiek te onderscheiden hang- en sluitwerk. Een garage is meestal het onderkomen voor tuinstoelen, fietsen, proviand en veelal het voorportiek van het grofvuil. Spullen die al jaren niet meer gebruik zijn maar om onverklaarbare redenen nog te veel met sentiment overgoten zijn om zonder tussenstop in de garage op de stoep te worden gezet. Maar geen auto’s dus. En logisch ook, de gemiddelde auto heeft geen eigen huis nodig. Een carport is een soort garage zonder muren en wordt al een stuk vaker als ‘autohaven’ gebruikt dan de versie met muren. Nu zijn carports over het algemeen voorbehouden aan vinex-wijken en buitenlui. In Amsterdam ben ik ze nog niet tegengekomen. Is ook wel logisch, want drie hoog achter en een carport gaan nou eenmaal niet zo goed samen.

Er zijn wel eens momenten dat ik snak naar een carport. Als je in de regen de auto in staat te pakken voor een vakantie. Of het uitpakken van de vakantieauto na een kilometer of 1200 asfalt te hebben verslonden, dat is een nog beter carportmoment. Een oprit zou ook al heel fijn zijn. Dat voorkomt al een groot deel van de ergernis: die enorme rij wachtende, toeterende en zichtbaar geïrriteerde automobilisten die zich achter de auto hebben geschaard. Rij dan om! Neem een andere straat, er wordt hier geploeterd! Na een paar jaar word je voor die rij wachtenden redelijk immuun, maar echt relaxed is het nog steeds niet.

Een ander goed carport moment is wanneer op zondagavond iedereen in de buurt opeens een extra auto lijkt te bezitten zodat er nergens meer parkeerplaatsen vrij zijn, in ieder geval niet in het deel waar je vergunning geldig is. Zondag is nog steeds vrij parkeren, maar dan moet je maandagochtend zeker weten voor negen uur weg te zijn, anders wordt het een duur grapje. Maar ook daar wordt je na een aantal jaar steeds behendiger in. Je weet dat als je een paar rondjes rijdt, niet te hard, geen haast maken, dat de kans zeer groot is dat er gewoon keurig voor de deur of zo goed als voor de deur een plaatsje vrijkomt. De doorloopsnelheid is best groot, je moet even geduld hebben. Als een haai op zijn prooi geduldig loeren tot er een schittering zichtbaar is van een geopende autodeur die het licht van een lantarenpaal weerkaatst. De lichaamstaal van voetgangers nauwkeurig lezend. Iemand die naar zijn of haar auto loopt heeft een heel andere tred dan iemand die naar zijn of haar voordeur loopt, of gewoon een eindje loopt. Heel herkenbaar voor de oplettende parkeerder.

Kijk, die skills ontwikkel je niet als je een carport of oprit hebt. Er zijn ook momenten die minder ontwikkeld zijn dan deze jachttechnieken. Maar daarover volgende keer meer.

Hoe verkeersdrempels opeens bergen lijken

Vorige keer vertelde ik al over de prachtige, klassieke linnen kap die zo ontzettend goed bij zowel het exterieur als interieur van mijn geliefde cabrio paste. Naast deze authentieke elementen was er ook sprake van een niet zo klassieke touch. En dat was dan ook meteen vrij onoverkomelijk. Zo zat er bijvoorbeeld een ontzettend fout sportstuurtje in. En met fout bedoel ik echt heel erg fout, categorie ‘kan echt niet’. Het scheen een bijzonder stuurtje te zijn, alleen te verkrijgen via een Duits postorderbedrijf met fullcolour catalogus (need I say more?!). Dat er toen geen belletjes zijn gaan rinkelen, zal vast gekomen zijn doordat ik in de verkopende garage in een soort koopgootmodus verkeerde bij de gedachte aan een eerste auto zijnde een cabrio.

Dat foute Duitse sportstuurtje dus. Wat ik er vooral erg bijzonder aan vond, was dat er bij (semi) lange ritten of gewoon een aardig buitentemperatuurtje rubber aan mijn hand bleef plakken. Maar de echte publiekstrekker was toch wel dat de VW verlaagd was. En niet zo’n beetje ook. De kleinste hobbel in de weg, een stoep van minimale hoogte, verkeersdrempels, het werden allemaal familieleden van de Mount Everest. Zo probeerde ik eens het terrein van een oude munitieopslag op te rijden om een bijeenkomst ,van geheel andere aard dan buskruit overigens, bij te wonen. De lange, met reuzenkiezels bestrooide oprit ging nog aardig. Rustig rijdend, geen krassen van opspattende kiezelkeien op je lak, naderde ik de entree van het terrein. Dat met een flink hek, terroristen hou je er niet mee tegen maar aangezien er nu alleen kunst en haute cuisine te vinden was verviel die functie van het hek sowieso, was afgesloten. Auto uit, hek open, auto in, hek door...lawaai. Bleek dat het in de grond verzonken, licht uitstekende deel om de sluitpin van de twee hekdelen in te laten zakken toch echt te hoog was voor mijn ultralage automobiel. Ik kan me niet voorstellen dat de inzittenden van de circa zeventien normale auto’s die al op het terrein stonden datzelfde schrapende geluid hebben gehoord toen ze dat punt passeerden. Ik heb het obstakel niet willen nameten, maar dat sloeg echt alles. Hoe hoog kon het nou helemaal zijn. Met deze ervaring is voor mij een nieuwe dimensie aan verlaagd toegevoegd. Ik moet er eerlijkheidshalve wel direct bij vermelden dat elk nadeel inderdaad zo zijn voordeel heb, want het bochtenwerk met zo’n laag bakkie is wel verrekte prettig.

En het klapstuk: de velgen. BlingBling avant la lettre. Over die velgen niets dan goeds. Ik zie wel eens zwart geverfde exemplaren op een net niet VW Cabriolet type 1 langskomen en vind het dan toch jammer. Zo’n bakje verdient beter. Niet dat het met mijn VW’tje en mij nou erg florissant is afgelopen. Het blauwe heilige koetje consumeerde overmatig veel brandstof, ik vertelde vorige keer al hoe ik me van pomp naar pomp begaf, en dat was tevens het laatste, fatale slechte kenmerk. Met weemoed en echte tranen reed ik toen voor het eerst de eerder genoemde route naar Staphorst alwaar de VW als vreemde eend in de Franse autobijt werd opgenomen in afwachting van een nieuwe eigenaar. Zou het iemand geworden zijn die de door mij als slechte kenmerken betitelde eigenschappen liefheeft en waardeert?

Wat eraan vooraf ging

'Staat de achterklep open?' 'Komt er rook uit mijn uitlaat?' Niets van dat alles. Wat bleek, die reacties van mijn medeweggebruikers, mannelijke medeweggebruikers moet ik zeggen, kwamen voort uit het feit dat het dak van mijn toenmalige (eerste!) auto naar beneden kon. Nog zo’n leuke effect dat een vrouw in een cabrio op mannen in auto’s heeft: uitdagen bij verkeerslichten. "Wat wil je nou? Met mijn vier versnellingen zeker, lijkt me niet...". Het ziet er misschien wel snel uit, maar sinds wanneer zegt de buitenkant iets over de binnenkant? Nog zo’n neveneffect van een cabrio bezitten; opeens wil iedereen maar wat graag met je meerijden. Aan avonturen geen gebrek met zo’n aardbeienmandje (ja echt, dat was de bijnaam van de VW Golf Cabrio,1, vanwege de beugel). Zoals die keer dat ik van 120 kilometer per uur terugzakte naar 100-70-40-... Ik was op de terugreis van een weekend Brabant. Bij een Van der Valk-hotel op de wegenwacht gewacht. "Dat wordt slepen en slopen"..., spookte het door mijn hoofd. Maar de autogoden waren mij goedgezind. Na wat kabels op de juiste plek te hebben geduwd konden we onze weg vervolgen. "Oh ja", zei de man van de wegenwacht. "Dat loshangende kabeltje heeft wel heel veel brandstofmisbruik veroorzaakt". Wist ik niet. Ik wist wel dat ik me van tankstation naar tankstation voortbewoog, maar niet dat het ook wat minder frequent kon. De te hoge frequentie pompstationbezoeken matchte niet helemaal met de inhoud van mijn portemonnee. Wat er wel weer heel grappig aan was...ik hoefde zelden zelf te tanken. Uitstappen en richting tankdop lopen was voldoende om als donderslag bij heldere hemel een heerschap naast de pomp in kwestie te hebben staan. Nu kan ik natuurlijk prima zelf tanken, alleen wilde die tankdop nog wel eens rottig dichtgaan. Kan me niet herinneren dat ik het erg vaak zelf heb hoeven doen. Dat overkomt me met de Xsara 1.9 Diesel Break nou nooit. Daar staat tegenover dat ik veel minder vaak bij een pompstation sta en ik de geur van diesel wel kan waarderen. Maar toen reed ik benzine en liet ik me de ongevraagde hulp regelmatig welgevallen.

De Golf Cabrio had niet alleen een prachtige kleur blauw met echt skaileren bekleding in diezelfde tint, maar ook een heel strak donkerblauw linnen kapje. Dat kapje heeft me nog regelmatig slapeloze nachten bezorgd. Iedere ochtend weer was ik blij geen enorme winkelhaak in mijn dak aan te treffen. Er stond namelijk een vrijwel identieke (de mijne was natuurlijk mooier) Cabrio in de buurt en die was provisorisch dichtgeplakt met zwart gaffer tape na overduidelijk een zwaar geval van vandalisme. Toen ik op een ochtend wilde wegrijden ging dat gepaard met de nodige hartkloppingen. Nee, geen ongeluk, aanrijding of paal. Ik zette nietsvermoedend mijn tas voor de bijrijders stoel, deed mijn jas uit en......hoor een gil. Is er een meisje naast me ingestapt dat toen ze al zat pas besefte dat het niet de donkerblauwe Cabrio met gemolesteerde kap van haar vriend was, maar dat ze bij een wildvreemde was ingestapt. Nog voordat ik kon reageren was ze uitgestapt en weer verdwenen. Maar goed, die kap dus was schitterend. Volgende keer meer over mijn toenmalige Cabrio.

Oh ja, voor ik het vergeet: Ben jij diegene die nu voor mijn diepblauwe VW Cabriolet zorgt? Laat hier dan even je gegevens achter, ik heb nog een cassettebandje in de recorder laten zitten.

We zijn gekomen bij de onthulling van het autokopen-avontuur. Veel goede inzendingen en veel aardige pogingen. Erg leuk waren de onderbouwingen die werden gegeven ter motivatie van de antwoordkeuze. Een aantal trok mijn bijzondere aandacht.

Zo dacht Roel dat het wel een Peugeot 205 moet zijn geweest die mijn aandacht trok en vasthield. Waarom? Omdat, volgens hem, vrouwen een auto altijd uitzoeken op kleur. Nu is dat niet helemaal onwaar. Een echte auto is zilvergrijs. Of zwart, dat kan. Of bij hoge uitzondering heel erg diepblauw. Rode auto’s en dan vooral knalrode, horen in het dagelijks leven meer thuis in een jongensdroom, op jongenskamerbehang (en dekbedden, bestaan die nog?) of in schaalmodel vitrinekasten. Dit doet me denken aan de T-Ford die volgens Henry Ford in alle kleuren te verkrijgen was, zolang het maar zwart was. Enige uitzondering op mijn eigen regel (en we hebben het hier nog steeds over alle echte auto’s zijn zilvergrijs) is racing green voor MG’s. Dus dat rood gaat niet op.

Het dakraam dat als tweede reden werd opgegeven, daar zie ik wel wat in. Ik ben al eens eerder gevallen voor een dakloos exemplaar, maar daarover een volgende keer meer. Jammer dan weer dat een dakraam nog niet in de buurt komt van een cabrio. Nee, de Peugeot 205 met dakraam is echt niet het juiste antwoord. Optie E in de categorie ‘anders namelijk’ droeg Geert de aaibaarheidsfactor aan als belangrijkste reden voor de keuze van een vrouw voor een auto. De Matiz zou daarom de auto van mijn keuze zijn. Aaibaarheidsfactor is een ruim begrip en hier komt toch weer de oude tegelwijsheid ‘smaken verschillen’ boven drijven. De Matiz zou ik zeker niet in de categorie ‘aaibaar’ plaatsen. Mooie lijnen, ronde vormen wel. Als dat de norm is voor de aaibaarheidsfactor, dan kan ik me er in vinden (alleen zie ik die bij de Matiz en soortgenoten niet terug). En bij de term ‘aaibaarheid’ denk ik meteen aan een motortje dat knort als een tevreden katje dat op de vensterbank tussen de vetplantjes en begonia’s ligt te dromen van de volgende kant-en-klaar maaltijd. Nee, die ronde vormen en prachtige lijnen dienen gepaard te gaan van een ronkend, rollend en hongerige motor die klaar staat om kilometers lang asfalt te vreten alsof het vanzelf gaat. Sterk, onvermoeibaar, betrouwbaar in alle weersomstandigheden. Dat zijn kenmerken van een echte auto. En vergeet dat zilvergrijs niet.

En zo kan het dus niet anders dan antwoord D zijn. Inderdaad het is de Citroën Xsara 1.9 Diesel Break.

Volgende keer meer over mijn Xsara. En zoals beloofd over cabrio’s: ‘a walk down memory lane’

Onder de vele reacties op de column “Autokopen deel 2” heeft de volgende inzender met het juiste antwoord een digitale camera gewonnen:

• Bart Santing uit Apeldoorn

Voor elke 10e inzending met het juiste antwoord worden de volgende inzendingen beloond met een Autokopen.nl T-shirt:

• Nina Beuning, Vanessa Noordervliet, Mechelien Odekerken, Marjolein Boers, Charlotte Nauta, Heike Richwalsky, Martijn Visser, Bernard Kol en Reimer Goet.

Voor de eervolle vermelding in de column worden Roel en Geert ook beloond met een Autokopen.nl T-shirt.

Er zal zo spoedig mogelijk contact met de winnaars worden opgenomen.

Op zich ben ik een redelijk snelle beslisser en heb ik niet heel erg veel geduld. Zo kwam, na mijn afwegingen en redeneringen die je in deel 1 hebt kunnen volgen, de bordeaux-rode ZX door mijn keuring. Niet duur, betrouwbaar, niet lelijk, vier wielen. Doe maar. Het overschrijven van de auto zou geschieden op het postkantoor van Staphorst. Na wat standaard gegevens te hebben uitgewisseld inclusief de nodige kopietjes van rijbewijs en/of paspoort was het tijd de autopapieren erbij te pakken en richting postkantoor te gaan. Autopapieren nergens te bekennen. Weg, verschwunden. Wat bleek, de persoon die net daarvoor een auto had gekocht had per ongeluk de papieren voor zowel zijn als mijn aanstaande auto meegenomen. De beste man was nergens te bereiken. Nou ja, geen haast. We liepen wat rond daar op dat Staphorstse industrieterrein. Kalebassen te koop bij de buren, verderop hangoorkonijnen en vlechtbeton (of zo).

Na een paar uur wachten, bijna een dik konijn en nog net geen verzameling siergroenten rijker, werden de autopapieren terugbezorgd. Alleen net te laat voor het postkantoor, dat was al een half uur gesloten. Niet getreurd, dat in Meppel was nog open. Met de echtgenote van de garagehouder als gids en verkopende partij met piepende banden naar Meppel om daar nog net te zien hoe de rolgordijnen van het postkantoor naar beneden gaan. Onze vragende, smekende gezichten mochten niet baten.

Terug naar Staphorst, waar we nadachten over het eerstvolgende moment waarop de auto overgedragen kon worden. Toen opeens zag ik em staan. Ik was er in de tussenliggende uren al wel een keer of negen langsgelopen, maar nu stond ie daar mijn volle aandacht te trekken. Soms moet je gewoon op je gevoel af gaan. Dat werkt bij schoenen en te dure bh’s en bij auto’s net zo goed.

“Hoe zit dat met die daar? Wat kost die?” Er was wel wat te regelen, een goede prijs of een soort lease constructie. Sleutels van de haak, proefrit en ... oooo dat rijdt lekker!

Raad welke auto mij zo blij maakt en win!

Elk 10e inzender met het juiste antwoord wint een Autokopen.nl T-shirt en elke 100e een Digitale Camera.

A. Donkerblauwe Opel Vectra met trekhaak
B. Zwarte Volkswagen Polo met beige bekleding (echt nepleer)
C. Knalrode Peugeot 205 met dakraam
D. Zilvergrijze Citroën Xsara – station wagon
E. Anders...

De winnaars en de oplossing zijn inmiddels bekend gemaakt.

Omdat er van Amsterdam naar Alphen aan den Rijn niet echt een rechtstreekse treinverbinding is (de bus even niet meegerekend want die gaat keurig van deur tot deur in een uurtje) werd het tijd een auto aan te schaffen. Okay, ik ben gewoon niet echt een ochtendmens, maar ik had voor mijn gevoel toch een meer overtuigende reden nodig dan dat, voor het aanschaffen van een auto en de daarmee samenhangende maandelijkse financiële verplichting. Nieuwe baan, nieuwe auto werd de doorslaggevende reden.

Zo besloten, toog ik met mijn stiefvader op een mooie zaterdag naar Staphorst. Jawel, Staphorst, je weet wel. Een eind rijden, in de ook uit Staphorst afkomstige auto van mijn stiefvader, maar voor een betrouwbaar autoadres rij ik graag een eindje om. Tweeduizend euro, daar moet het wel voor lukken had ik bedacht. Hij, de garagehouder, had nog wel een mooie auto staan die ik voor 1400 euro kon meenemen.

De auto in kwestie stond al voorgereden, ik kon zo instappen voor een proefrit. Bordeaux rode Citroen ZX. Drie ton op de teller - ach dat kan een Franse auto wel hebben. Let niet op dat rode lampje, das niks gaat alleen niet uit – ok lampje, niks aan de hand, wen ik wel aan. Rijdt op gas - dat is toch voordelig bij korte ritten? Dus tanken is zo opeens een prettige aangelegenheid.

Start prima, erf af, industrieterrein op. Oh ja, zo voelt het zonder stuurbekrachtiging - nou ja, kan ik wat spierballen kweken, scheelt weer een kwartiertje op de sportschool. Die geluidjes, hoort dat? Blijft dat? Ik word wat nerveus van geluidjes in auto’s, zeker als ik niet weet waar ze vandaan komen. Muziek – oh ik heb mijn favoriete klassiekers nog wel op een cassettebandje staan. En anders leg ik toch m’n cd-speler in de auto. Met speakertjes eraan is het prima te doen – trouwens, in Amsterdam beperk je het risico dat je ruit wordt ingeslagen zo vast met een procent of 84– gunstig dus.

En zo reed ik in de keurig onderhouden, al jaren trouw dienstdoende ZX weer richting erf. Ach, voor 1400 euro was het toch een prima auto? Nou ja, geen stuurbekrachtiging, die geluidjes, lampje. Nou ja. Geld geef je maar een keer uit, met dat wat ik uitspaar door deze auto te kopen kan ik lekker met vakantie ofzo (met de auto natuurlijk!).

Volgende week meer in Auto kopen deel 2

Toch grappig, alles verkoopt beter als je er een vrouw op, over of naast legt. Werkt al decennia lang erg goed bij auto’s. Voetbal, althans het WK, leek het altijd nog op eigen voetbalkracht te redden. Bijgestaan natuurlijk door marketeers die alles uit de kast halen om te lollige, lullige, soms toch wel verrassend originele maar vooral erg oranje, producten in groten getale het straat- en kroegbeeld te laten bepalen.

Verkocht het WK en alles daaromheen zich tot voor kort zelf...Veronica heeft er toch weer zo goed als blote vrouwen tussendoor gevlochten. Hebben ze zo de reclametijd tijdens de rust op Nederland 2 naar zich toe kunnen trekken, met andere woorden: weten te verkopen door blote vrouwen in de strijd te gooien? Vast wel, het camerawerk tijdens dit alternatieve WK is onderwerp van gesprek aan vele lunch- of stamtafels. En wat een camerawerk, menig heterovrouw zou wensen dat dit ook zo tijdens de wedstrijden van de voetballende godenzonen werd gehanteerd. Waarom inzoomen op de bal als er close ups gemaakt kunnen worden van prachtige rondingen?

Verkopen auto’s beter als er naakte of op z’n minst hoogst aantrekkelijke mannen bij worden gehaald? Clooney mocht opdraven in de commercial van de Fiat Idea. Zou de verkoop gestegen zijn? Of werkt dat toch anders bij vrouwen? Ik vermoed het laatste. Kijk, als Clooney (of een ander fijn manspersoon) nou blijvend in die auto zou zitten... then we’re talking! Als hij zich dan ook nog eens niet blijkt te bemoeien met de rijstijl van de eigenaresse/bestuurder van de betreffende auto...ja dàt verkoopt.

Auto’s zijn blijvertjes, lange-termijnbeslissingen. Daar kan zo’n paar seconden bevrediging van een plaatje van een mooie man niet in sturen (bij cola, chocola of cocktails is het al weer een heel ander verhaal – zijn eveneens korte termijnbevredigingen dus dat streept lekker tegen elkaar weg). Nuttige zaken zoals krasbestendigheid of zuinig in gebruik zijn verkoopargumenten die hout snijden. Of een maandelijkse schoonmaakbeurt door jonge god met ontbloot bovenlijf, nat van zweet en sop. Een soort maandelijkse Coca-Cola Light Break. Hee, werkt het dan toch, een mooie man als lokkertje? Wel als hij trouw iedere maand terugkomt, goede diensten levert en netjes op tijd even belt als hij een half uurtje later komt.

Door: Tessa Bouw

Na 23 jaar fietsen besloot ik dat het tijd werd om de fiets te verruilen voor de auto en dat het dus tijd werd voor het halen van mijn rijbewijs.

Gestuntel

Wonder boven wonder werd mijn gestuntel tijdens het examen al bij de eerste poging als voldoende beoordeeld en werd mij door de examinatrice verteld dat ik was geslaagd. Al kreeg ik bij voorbaat al koude rillingen van deze dame, ik vond haar (na het halen van het examen) toch best een geschikte vrouw. Die koude rillingen kwamen dan ook vooral voort uit het feit dat ze verdacht leek op mijn juf uit groep 3 en geloof me alle kinderen die te horen kregen dat ze bij haar in de klas zouden komen werden spontaan schoolziek.

Maar even serieus, ik ben bijzonder blij met mijn rijbewijs en ben me er nu terdege van bewust dat je wereld met een auto een stuk groter wordt.

Wie rijdt de eerste schade

Tijdens mijn rijlessen had ik de stille hoop dat mijn vriend de eerste schade aan onze nieuwe auto zou rijden. Ik was er namelijk van overtuigd dat op het moment dat ik mijn rijbewijs had het nog geen week zou duren voor ik de eerste schade rijden zou. Maar dit gebeurde niet... Het idee dat vrouwen niet kunnen rijden is mij natuurlijk van jongs af aan ingeprent met termen als “vrouw aan het stuur, bloed en de muur" en ga zo maar door.

De eerste week ging voorbij en tot mijn verbazing was de auto (waar wij zeer trots op zijn) nog intact. Helaas was het na de tweede week alsnog raak en reed ik hem achteruit tegen een stilstaande auto aan.

De "zie je wel’s" en andere grappig bedoelde opmerkingen als “vrouwen kunnen ook beter thuis blijven” kwamen mij volop tegemoet. Ik kreeg zelfs mailtjes met foto’s van vrouwen en de stommiteiten die ze uithalen in het verkeer. Maar na een week was iedereen het gelukkig weer vergeten en kon ik me weer veilig op straat vertonen.

De auto rijdt nog steeds en ik ook. En nog steeds schadevrij. Nu kan ik echt genieten van het rijden en de muziek die altijd iets te hard uit de speakers komt.

Door: Marieke Parmentier

De RAI in Amsterdam is van 22 maart tot en met 26 maart het toneel van de Negen Maanden Beurs. Op deze babybeurs is ook veel aandacht voor kinderzitjes, die sinds 1 maart verplicht zijn in Nederland.

Zo presenteert Ellermeyer een nieuw achterwaarts gemonteerd kinderzitje. Deze BeSafe iZi Combi X1 wordt tegen de rijrichting in bevestigd omdat uit Scandinavisch onderzoek is gebleken dat dit de veiligste manier van vervoeren is. En als Scandinaviërs ergens verstand van hebben, is het wel veiligheid. En goedkope meubels natuurlijk.

“Wij verwachten dat dit type stoeltje de komende jaren de standaard wordt. In Scandinavië is dit al jaren de norm”, zegt Leo Ellermeijer, directeur van Ellermeyer Kinderveiligheid. “Eigenlijk is het ook logisch, op deze manier wordt de klap bij een botsing verdeeld over hoofd, schouders en rug van het kind”.

Wat al jaren onofficieel vaststaat, wordt binnenkort proefondervindelijk bewezen. Vrouwelijke mysterieshoppers gaan onderzoeken of autobedrijven inderdaad zo vrouwonvriendelijk handelen als wordt beweerd. Marketingbureau FeMark wil autobedrijven met de uitkomsten helpen de vrouw hoger op hun prospectlijst te zetten.

Door middel van mysteriebezoeken van vrouwen wil marketingbureau FeMark onderzoeken hoe vrouwvriendelijk autobedrijven handelen. In september wordt uiteindelijk het ‘meest vrouwbewuste autobedrijf van Nederland’ uitgeroepen. Daarnaast heeft FeMark natuurlijk als doel autobedrijven te adviseren hoe ze vrouwen in de showroom en in de werkplaats zouden moeten bejegenen.

Lady’s Day

Het bureau organiseert al de zogenaamde Lady’s Day voor autobedrijven. Afgelopen juli vond de eerste plaats bij Autobedrijf Strikwerda in Drongrijp. In de showroom waren ook 3VO, de politie Friesland en bijvoorbeeld een lokale opticien en tassenwinkel aanwezig. Zij demonstreerden ter plekke welke zonnebrillen geschikt zijn voor autorijden en welke koffers zonder problemen in de achterbak passen. De eerste Lady’s Day was een geslaagd evenement, waarvan er volgens FeMark nog meer zullen volgen. Er werd duidelijk dat vrouwen niet alleen status en imago kopen, maar ook naar andere, vaak meer praktische zaken kijken.

Erkenning

FeMark zet zich in voor meer erkenning van de vrouwelijk koper. Niet alleen op autogebied. Amerikaanse studies geven aan dat nu al de overgrote meerderheid van belangrijke aankopen door vrouwen beslist worden. Doel is om vooral mannen hiervan bewust te maken en hun verkooptechnieken meer op vrouwen af te stemmen. De autobranche vormt een prachtige pilot voor het bedrijf, aangezien dit nog altijd een door mannen gedomineerde wereld is.

Meedoen aan het onderzoek? Kijk op www.femark.nl voor meer informatie.

Ongeveer vijftig procent van de autokopers is tegenwoordig van het vrouwelijk geslacht. Opvallend genoeg blijft het percentage vrouwen dat auto’s vérkoopt daarbij ernstig achter. De website autoverkoopster.nl moet daar verandering in brengen.

Op autoverkoopster.nl kunnen vrouwen zich oriënteren op het verkoopvak. Er worden tips voor acquisitie en presentatie gegeven en bezoekers kunnen zich inschrijven voor verkoopcursussen. Initiatiefnemer is John Smits, directeur van SmitsAutomotive, een adviesbureau voor de automotive branche. Hij komt nogal eens bij autobedrijven over de vloer en vond het opvallend hoe weinig vrouwen in de showroom werken. Volgens Smits beschikken vrouwen over dezelfde eigenschappen als mannen om een auto te verkopen. Bovendien zouden mannen ook totaal geen problemen hebben om door een vrouw in de showroom geholpen te worden.

Het beroep van autoverkoper is naast dat van bouwvakker en monteur nog een van de laatste ‘echte’ mannenberoepen in Nederland. Smits hoopt met zijn website een portal te bouwen waarop vrouwen allerlei informatie kunnen vinden over de autobranche, maar waar zij ook geprikkeld worden om een carrière in de autowereld te beginnen.

Om de veiligheid van kinderen in de auto verder te waarborgen heeft de overheid besloten per 1 maart 2006 strengere regels te hanteren. Autostoeltjes en zitverhogers moeten vanaf die datum officieel zijn goedgekeurd. Bovendien mogen kinderen kleiner dan 1,35 meter dan niet meer los in de auto worden vervoerd.

Een goedgekeurd autostoeltje is herkenbaar aan een keuringslabel of -sticker met de code ECE 44/03 of 44/04 erop. Alle andere stoeltjes of zitverhogers leveren vanaf 1 maart onherroepelijk een bon op. Hoewel de nieuwe regels streng zijn, gelden er toch veel uitzonderingen. Bijvoorbeeld als er al twee kinderzitjes op de achterbank staan en een derde er niet meer bij past. In dat geval wordt toegestaan dat het derde kind alleen de gordel draagt. En ook als er vriendjes worden meegenomen van de voetbalclub mogen kinderen vanaf drie jaar incidenteel alleen met een gordel achterin zitten.

Lastiger wordt het als er niet genoeg of helemaal geen gordels in de auto aanwezig zijn. In het eerste geval mogen kinderen groter dan 1.35 meter bij wijze van uitzondering los achterin zitten, mits de andere gordels in gebruik zijn door kinderzitjes. In het tweede geval is het jammer. Als er voorin en op de achterbank geen gordels zijn, mogen kinderen tot drie jaar helemaal niet worden meegenomen. Dan dus toch maar de fiets of de trein, dat is ook nog goed voor het milieu.

Hoezo vrouwen kunnen niet parkeren? Bij Girls Valet Parking in Los Angeles blijkt het tegengestelde. Sinds een half jaar zorgen werkloze modellen en knappe actrices bij hotels en restaurants dat de luze auto’s van bezoekers veilig worden geparkeerd.

Valet Parking is een typisch Amerikaans verschijnsel. Rijke zakenlieden of celebrities hoeven bij aankomst slechts hun sleutel af te geven om hun auto in de parkeergarage te laten zetten. Normaal gesproken is dit veelal een bijbaantje voor mannelijke studenten. Brad Salzman biedt hiervoor echter de diensten van werkloze modellen en actrices aan. Volgens hem staat een mooie vrouw veel leuker voor de deur van een horecagelegenheid dan een puisterige puber die net zijn rijbewijs heeft. De vrouwen doen hun werk in bikini, minirok of soms zelfs in lingerie. Voordeel voor de vrouwen is dat ze zich in de buurt begeven van filmsterren en regisseurs en misschien toch nog ontdekt worden.

Dat de dames ook goed kunnen parkeren, blijkt wel uit het succes van Girls Valet Parking. Celebs als Brad Pitt en Al Pacino geven hun gloednieuwe bolides vast niet aan de eerste de beste mee. Salzman heeft inmiddels al uitbreidsplannen naar andere hotspots als San Fransisco, Las Vegas, San Diego en Phoenix. Hij rekent voor 2006 op een omzet van 2,5 miljoen euro.

Vroeger kocht meestal de man de auto en kwam een vrouw met haar man mee, ze keek alleen naar de kleur van de auto, ze wist er niets van en bovendien was de man de hoofdbestuurder. Tegenwoordig kiezen vrouwen zelf een auto.

Tegenwoordig is het dus anders. De meeste vrouwen weten goed wat ze willen, ze hebben op internet gekeken bij een autoportaal als deze en informatie over gebruikte of nieuwe auto's bij elkaar gezocht. Vrouwen met een baan die zelf een (lease-)auto uitzoeken of vrouwen die een auto willen aanschaffen komen goed beslagen ten ijs. En een goede voorbereiding is al het halve werk.

Hoe de verkoper er echter mee omgaat verschilt sterk. Het moet gezegd worden, veel verkopers zitten nog 'vastgeroest' in oude patronen en lopen direct naar de 'boodschappertjes', de kleine, handige, compacte autootjes. Niet dat deze niet meer worden verkocht, integendeel zelfs, ze zijn nog steeds in trek, maar er zijn ook steeds meer vrouwen op zoek naar grotere en duurdere auto's. Een bewijs dat vrouwen betere en beter betaalde banen hebben.

In elk geval is het aan te raden om uzelf goed voor te bereiden, vooraf door auto's te vergelijken en informatie te zoeken op internet, maar ook tijdens uw bezoek aan de showroom. Koop niet in een impuls maar maak een weloverwogen besluit op basis van de verzamelde informatie.

Blijf tijdens de onderhandeling uzelf, ga niet geforceerd doen door extreem zakelijk te willen zijn of door juist alle vrouwelijke charme ineens in de strijd te gooien. Als u gewoon uzelf blijft werkt dit het best.

Let ook op de volgende zaken:

• Garanties, is er bijvoorbeeld een merkgarantie en/of Bovag-garantie van toepassing
• Is de km-stand bekend door middel van de Nationale Auto Pas
• Is de onderhoudsgeschiedenis van de auto bekend

Laat u verder niet onder tijdsdruk zetten en wees bereid om bijvoorbeeld desnoods weg te lopen uit de showroom... Of in elk geval te doen alsof.

Veel succes met uw volgende aankoop!

Eind 2003 testte Euro-NCAP, Het Europese onderzoeksinstituut voor nieuwe auto's, voor het eerst ook specifiek de veiligheid van auto's met betrekking tot kleine kinderen in kinderzitjes.

Destijds bleek dat er door fabrikanten veel gedaan werd om de veiligheid van inzittenden van auto’s te vergroten. Echter, wat de veiligheid voor kinderen betreft lieten ook de nieuwste auto’s in die test vaak nogal wat te wensen over. Euro-NCAP gebruikte de door de fabrikant aanbevolen zitjes. Uit de testen in 2003 bleek dat geen enkele auto vijf sterren scoorde en alleen de Ford Focus C-MAX behaalde vier sterren.

Er werd bij het testen gelet op de duidelijkheid van de montage-instructies, de bevestigingsmogelijkheden in de auto en de bescherming die de auto bij een botsing biedt. Niet alleen de auto's bleken onveilig, ook de zitjes waren vaak niet veilig genoeg. En dat terwijl er nog vele andere stoeltjes op de markt zijn, die kwalitatief slechter zijn dan de geteste exemplaren. Euro NCAP deed de fabrikanten een oproep om voor verbetering te zorgen.

Sinds november 2003 is de kindertest toegevoegd aan de ratings en op 28 juni 2005 zijn de meest recente resultaten bekendgemaakt. De resultaten overall zijn beter dan in 2003, hoewel de Smart forfour slechts 2 sterren 'scoort' op kindveiligheid scoren de overige geteste auto's 3 of 4 sterren. In bijgaande tabel ziet u de samengevatte resultaten per auto in elke klasse, bijvoorbeeld de Super mini's. De auto wordt alleen in z'n eigen klasse getest, de indeling in klassen maakt het vergelijken makkelijker.

Om met bescherming voor inzittenden te beginnen: wie veilig wil autorijden, de Peugeot 1007 scoort het best en is pas de tweede auto in het compacte segment dat de maximale score van vijf sterren haalt, met het hoogste puntenaantal dat tot nu toe ooit aan een personenauto werd toegekend. De bescherming voor kleine kinderen kan nog wat beter, gezien de relatief lage score van drie sterren.

Belangrijk:

• Tijdens de test worden alleen de door de fabrikant van de auto aanbevolen kinderzitjes getest.
• De rating van de kindveiligheid kan niet toegepast worden op de auto alleen, of voor de auto in combinatie met een ander kinderzitje.
• Het kinderzitje op zich krijgt van Euro NCAP geen kindveiligheidsrating.
• Hetzelfde kinderzitje toegepast in een andere auto uit de test zou een andere uitkomst kunnen geven.

Bekijk hier de volledige testuitslag

Tip: Kinderzitje en airbags

Airbags zijn bedoeld voor volwassen inzittenden, niet voor kinderen. Helaas komen er nog steeds ongelukken met kinderen voor die zijn veroorzaakt door airbags. Schakel daarom de desbetreffende airbag(s) uit als kinderen worden vervoerd. Raadpleeg de handleiding van de fabrikant voor meer informatie hierover. Verder is het aan te raden om uw kind(eren) zo veel mogelijk achterin te vervoeren, in een kinderzitje of in de gordel (afhankelijk van leeftijd).

De ANWB heeft onlangs de resultaten van haar kinderzitjestest 2005 bekend gemaakt. Er zijn 10 zitjes getest die op de Nederlandse markt te koop zijn, en 2 die dat als het aan de ANWB ligt binnenkort zullen zijn. Van de 10 reeds verkrijgbare kinderzitjes kregen 6 dit jaar het predicaat ‘goed'.

Tijdens de test worden onder meer botsproeven uitgevoerd met de zitjes en wordt gekeken naar het gemak van monteren en dergelijke. De opzet van de test is ten opzichte van 2004 en 2003 niet gewijzigd, de zitjes zijn beoordeeld op de punten veiligheid, gebruiksgemak, comfort (voor uw kind) en afwerking van het kinderzitje waarbij voor de eindbeoordeling alleen de eerste twee punten zijn meegenomen.

De ANWB concludeert dat het erg belangrijk is dat een kinderzitje passend is voor de leeftijd van uw kind, met name zitjes die aan te passen zijn aan kinderen van verschillende leeftijden scoren minder goed.

Kijk voor de volledige testbeschrijving en alle testresultaten per groep en gewichtsklasse op anwb.nl

In haar 2e jaar als ingenieur bij General Motors, begin jaren '80, moest Mary Sipes een werknemer ertoe brengen om sommige van zijn gereedschappen aan te passen. Hij antwoordde dat hij geen orders "van één of ander klein meisje” ging aannemen.

Vandaag de dag is Mary Sipes verantwoordelijk voor alle grote auto's, full size SUV's, voor GM. Ze is één van een nieuwe generatie van vrouwelijke topmanagers die hun stempel drukken op de autoindustrie, en langzaam maar zeker de mannencultuur veranderen.

Vrouwen vertegenwoordigen immers bijna de helft van alle automobilisten en zij kopen steeds vaker zelfstandig een auto. Bovendien spelen ze ook bij een gezamenlijk aangeschafte auto een doorslaggevende rol.

De fabrikanten beginnen zich dit eindelijk te realiseren, zo ook bij GM en Ford USA, sowieso al twee merken die proberen opnieuw aansluiting te vinden bij de autokopers die ze deels van zich vervreemd hebben.

Vrouwen staan nu aan de top bij drie belangrijke Amerikaanse merken; Saturn en Hummer bij GM, en de dochteronderneming van Volvo Noord-Amerika. Vrouwen zijn daar meer en meer aanwezig op voorheen door mannen gedomineerde gebieden zoals voertuigtechniek, ontwerp en productie.

Het resultaat is dat de auto's beginnen te veranderen. De vrouwelijke ingenieurs proberen om elk type auto aantrekkelijker te maken, zodat ze meer in de smaak vallen bij vrouwen en tegelijkertijd ook de mannen verrassen door ze meer te bieden dan verwacht.

"We doen niet in roze wagens," aldus Sipes, die de ontwikkeling van de SUV's aanstuurt en onder meer vrouwen in dienst heeft als engineers, marketeers en programma manager. “We realiseren ons terdege dat onze auto's door zowel mannen als vrouwen gekocht worden en dat je als er geen vrouwen betrokken zijn bij de productontwikkeling vrouwen van de auto kunt vervreemden die hem anders graag zouden willen kopen.”

Nog een stap verder gaat Volvo met de YCC (Your Concept Car). De YCC is een auto die helemaal voor en door vrouwen ontworpen is, zowel qua techniek als qua vormgeving. De in 2004 voor het eerst getoonde auto had een design dat vrouwen aansprak, een makkelijke in- en uitstap (vleugeldeuren!), goed zicht rondom en bood veel veiligheid. Ook het interieur zat doordacht in elkaar door de vele opbergmogelijkheden en de indeling en aanpassingsmogelijkheden van de stoelen. De YCC is het conceptstadium echter nooit ontgroeid.

De marketing van auto's is ook nog steeds erg op mannen gericht, met beelden en teksten die vooral mannen aanspreken. Er zijn uiteraard uitzonderingen, aldus Marti Barletta, specialist in marketing gericht op vrouwen. “Te lang zijn vrouwen vooral als decorstukken gezien om auto's aan te prijzen.”

“Ik zie weinig signalen die erop wijzen dat men probeert te begrijpen op welke communicatie vrouwen wel gesteld zijn,” zegt Barletta. “Ik verbaas me over het feit dat een van de grootste op consumenten gerichte branches niet goed weet wie haar primaire kopers zijn.” Er is in elk geval nog een lange weg te gaan.

Een kwart van de vrouwen heeft geen idee hoe de motorkap van haar auto open moet, zo heeft de Belgische automobielorganisatie VAB gemeld op basis van onderzoek. Ook de technische kennis laat nogal te wensen over. Het uitvoeren van eenvoudige technische controles aan de auto, bijvoorbeeld het bijvullen van koelvloeistof of het controleren van het oliepeil zijn al te veel gevraagd voor een derde van de bestuurders.

Overigens kan vier procent van de mannen de motorkap ook niet openen. De handeling waar de meeste mensen moeite mee hebben is het aanwijzen van het reservoir voor de remvloeistof. 72 procent van de dames heeft hier moeite mee. Vrouwen scoorden op alle onderdelen significant lager dan mannen.