Renault Wind

Eerst had ik een rijimpressie willen schrijven van die nieuwe kleine Renault Wind. Maar wat doet mijn mening er eigenlijk toe? Dit is immers precies zo’n autootje dat je niet op rationele motieven koopt. Sterker; ik geloof dat voor een merk als Renault naast een verantwoorde business case (noem het verdienmodel) ook een zekere emotionele drijfveer om iets leuks op de markt te zetten een rol op de achtergrond heeft gespeeld. Laurent Renard, bij het Franse merk verantwoordelijk voor de marketing van kleine modellen (Twingo, Clio), heeft me dat in een kort interviewtje min of meer bevestigd.

Want neem nu het segment van kleine sportwagentjes – coupés en spiders. Daar kun je geen strategische modelpolitiek op loslaten. Volgens Renard worden jaarlijks in Europa tussen de 75.000 en 150.000 van zulke karretjes verkocht. Dat is een erg variabele afzet. “Het hangt namelijk sterk af van de smaak van het publiek en het aanbod vanuit de industrie,” vertelde hij me. “ Het ene jaar is de keus groot en even later kun je maar uit een klein aanbod kiezen. Maar het segment gaat wel groeien.”

Hij had maar weinig voorbeelden nodig om dat te onderbouwen. Tot eind vorig jaar kon je naast de succesvolle en trendsettende Peugeot 207 CC plus enkele onooglijke aanbiedingen als de (omgebouwde) Nissan Micra’s coupé/cabriolet en een dito Mitsubishi Colt ook een uniek gestileerde Opel Tigra Twin Top kopen. Die deed het best goed in de markt, piekte in 2005 toen er 37.700 van werden verkocht en in de totale (slechts vijf jaar durende) levenscyclus van de Twin Top zijn er 90.000 van over de toonbank gegaan. Dus toen die wegviel, zakte het segment qua aantallen behoorlijk in. Inmiddels zijn daar de Fiat 500C en Mini Cabriolet weer bijgekomen, dus met de grotere keus is ook de verkoop van dit soort kleine topless auto’s gestegen.

Renault vindt dat de Wind een relevante aanvulling is op dat aanbod. Renard: “Vanwege ons grote aandeel in het segment van kleine auto’s is het namelijk heel legitiem om zo’n speciaal open model te brengen. Uit marktonderzoek weten we dat de vraag van jonge autokopers (en ouderen die jong van hart zijn) naar een dergelijk vrijetijdsmodel groot is.”

De echte liefhebber zal natuurlijk iets exclusiefs willen en daarin doet Renault met de Wind een goede zet. Want of je het design nu mooi of lelijk vindt, het is geen omgebouwde of gemodificeerde standaard auto. Het koetswerk is uniek, de klapdakconstructie niet minder. Dat heeft Renault dus heel slim bedacht en ook uitgevoerd. De meerkosten voor de ontwikkeling van het aparte carrosserietje worden gecompenseerd door de simpele technische basis van Wind. “We hebben alles goed doorgerekend en geconcludeerd dat we een winstgevend concept hebben. Zestig procent alle onderdelen is namelijk identiek aan de Clio 2 RS,” legt Renard uit. “Bovendien is de dakconstructie (van Webasto) zoveel simpeler dan de gecompliceerde klapdaken of cabrioletkappen van de concurrentie dat we daardoor ook kosten besparen.”

Een autofabrikant gaat dus niet over een dag ijs maar het blijft natuurlijk een zakelijke gok. Of de Wind aanslaat bij het publiek zal de komende maanden blijken. ”Wij zijn er in ieder geval van overtuigd hiermee marktleider te kunnen worden. Renault had namelijk nooit eerder een dergelijke auto en daarom zullen we zeker een heel nieuwe klantenkring aanboren. Hoeveel we ervan gaan verkopen? Weet ik niet maar als het er 25.000 per jaar zijn, is de baas tevreden.” Leuk, zo’n openhartig stukje achtergrondinformatie.