De Roemenen flikken het ‘m weer. Nadat de Dacia Logan MCV en Duster aansloegen met hun no-nonsense ‘value for money’-concept, komt de Renault-dochter met iets nog opzienbarenders. Zie hier de Dacia Lodgy, een vanaf 15.290 euro leverbare MPV met vijf of zeven zitplaatsen en gevoelsmatig onbegrensde ruimte. Maar bovenal: een ‘rijkere’ uitstraling. Gooit Dacia de knuppel in het hoenderhok?

Dat valt wel mee. Geen enkele autofabrikant biedt voor zo’n lage prijs een zevenzitter. Toegegeven, een zevenzits Dacia Lodgy begint bij 16.190 euro en de Dacia Logan MCV kost met zoveel zitplaatsen 500 euro minder, maar de Lodgy is aanmerkelijk ruimer, moderner en hoogwaardiger. Wie helemaal losgaat op zijn Lodgy komt zelfs in Prestige-topuitrusting ternauwernood boven de 23 mille en koopt dan een auto die er allerminst zielig bijstaat. Een 110 pk sterke dieselmotor, een navigatiesysteem, stoelverwarming, 16 inch lichtmetalen wielen, parkeersensoren en ‘alles in kleur’ doet echt niet denken aan het bugdet-principe waarmee Dacia furore maakte. Ondanks de 15 inch lichtmetalen wielen (395 euro) ademt de testauto in Ambiance-basisuitvoering iets meer doelmatigheid. Daarvoor verantwoordelijk zijn ontbrekende chromen details, zwarte kunststof deurgrepen en dito spiegels. Is dat erg? Nee, absoluut niet. Een Dacia is immers een auto zoals ‘ie ooit bedoeld is: zonder poespas praktisch vervoer van A naar B verzorgen.

Ondanks de 15 inch lichtmetalen wielen ademt de testauto doelmatigheid

Verwarrend

Hoogwaardiger, dat schreef ik in de vorige alinea over de Dacia Lodgy. Vanbinnen wordt die indruk gegeven doordat de gebruikte materialen weliswaar keihard zijn, maar er niet goedkoop uitzien. Sterker, door de beigekleurige dashboard- en portierdelen hangt er een vrolijke sfeer in de Lodgy. Een zichtbare besparingsmaatregel zie je bij de toerenteller, die maximaal 7.000 tpm aangeeft en geen rood gebied kent, want zo kan Dacia ‘m in ieder model en met iedere brandstofsoort gebruiken – scheelt in de kosten. Op aflegruimte beknibbelde Dacia niet, vooral het enorme vak bovenop het dashboard is reuzehandig.  

Voor slechts 515 euro biedt Dacia een fraai multimediasysteem met audio en navigatie aan, de geteste auto moest het doen met een prima radio-/cd-speler met USB- en AUX-aansluiting. Zelfs het via Bluetooth streamen van muziek functioneert probleemloos en dat is zelfs in duurdere auto’s niet vanzelfsprekend. Verwarrend: de centrale draaiknop is voor de zenderinstelling en de volumeregeling gaat via tiptoetsen. Een ander ergonomisch verbeterpuntje is de te lage plaatsing van het airconditioningpaneel. Overigens is airconditioning een 795 euro kostende optie voor de Ambiance-uitvoering, de Lauréate en Prestige hebben deze luxe standaard.

Wie helemaal losgaat op zijn Lodgy komt zelfs in Prestige-topuitrusting ternauwernood boven de 23 mille en koopt dan een auto die er allerminst zielig bijstaat

Ikea-vriend

Dacia kon (nog) geen zevenzits Lodgy uitlenen en dat is jammer, want juist een zesde en zevende zitplek onderstrepen het multifunctionele Lodgy-karakter. Desondanks blijft natuurlijk z’n enorme bagageruimte van 827 liter bestaan. In vijfzitsconfiguratie welteverstaan, met neergeklapte achterbank (in 60/40-verhouding) ontstaat er een 2.617 liter groot atrium. Ondoordacht: het frame van de opgeklapte tweede zitrij duwt tegen de rugleuning van de voorstoelen en dat veroorzaakt vroeg of laat slijtage. Na een bezoekje aan de Ikea neem je zelfs moeiteloos pakketten van dik twee meter lengte mee. De enorme achterklep loopt door tot laag in de bumper en daardoor schuift zelfs zware lading eenvoudig naar binnen.

Genoeg over bagageruimte, hoe staat het eigenlijk met het zitcomfort? De hoofdruimte is eindeloos, hoogstens had de knieruimte op de achterbank beter mogen zijn. Denk niet meteen dat je knieën subiet de voorstoelen toucheren, maar in een 4,5 meter lange MPV verwacht je meer. Uiteraard had de tweede zitrij verder naar achteren gekund, alleen zou daarmee de derde zitrij in de knel komen. Hoe dan ook, vijf personen wordt een volwaardige zitplaats geboden en het meubilair ondersteunt het lichaam goed.  

Vertrouwd

Leverbaar zijn een 115 pk sterke 1,2-liter TCe en een 1,5-liter dCi met 90 of 110 pk. Deze motoren zijn bekend uit diverse Renaults en de geteste zelfontbrander is een topper. Hij levert ‘slechts’ 90 pk, maar als ik niet beter wist zou ik geloven dat Dacia een 110 pk-versie had meegegeven. Nadat een licht turbogat is overwonnen, komt er redelijk vaart in de Lodgy en verlopen inhaalacties vlotjes. Renault-diesels staan bekend om hun prettige loopcultuur en ook andere rijgeluiden blijven binnen de perken – pas in het hogere toerengebied dreunt het blok wat. Met een bij 1.750 tpm geleverde 200 Nm kan er zelfs schakellui worden gereden. De zesbak schakelt een beetje hakerig en heeft behoorlijk lange overbrengingen. Dat laatste betekent slechts dat de motor slechts 2.350 tpm draait bij 120 km/u, wat rust in het interieur en brandstofbesparing oplevert. Het gemiddelde testverbruik komt uit op 6,2 l/100 km (1 op 16,1), met grote stukken snelweg en stadsverkeer. De boordcomputer is een betrouwbare indicator, want die gaf 6,0 l/100 km en 42,9 verbruikte liters aan, terwijl er 43,7 liter door de vulslang vloeide. Een beetje zuinig rijden moet 5,5 l/100 km zonder meer mogelijk maken, een niet leverbaar start/stop-systeem zou een extra duit in ’t zakje doen. Kort door de bocht: niet twijfelen als het een diesel wordt en kies de lichtste. Scheelt 1.000 euro en zakelijke rijders tellen over de dCi 90 slechts 20 procent bij, tegenover 25 procent voor de dCi 110.

Na een bezoekje aan de Ikea neem je zelfs moeiteloos pakketten van dik twee meter lengte mee

De Lodgy rijdt beter dan zijn broertjes en zusjes, maar ook met deze Dacia ga je niet ‘een lekker potje sturen’ – een gemoedelijk rijgedrag staat ‘m beter. Het onderstel is soepel en vergevingsgezind, hoewel de Lodgy soms wat schommelt. Qua comfort doet ‘ie een beetje denken aan oudere Franse limousines – geen verkeerde parallel. In snelle bochten helt ‘ie best over, maar de Lodgy schuift pas laat over z’n voorwielen en blijft – mede door standaard ESP – veilig en controleerbaar. Zo’n Lodgy rijdt gewoon vertrouwd, gemakkelijk en zonder fratsen, daaraan draagt de lichte besturing en pedaalbediening bij.

Cruise control is niet leverbaar, een snelheidsbegrenzer is daarentegen standaard. Die functioneert als ‘cruise control-vervanger’ en na het activeren kan het pedaal tot de  weerstand ingeduwd worden, zonder dat de Lodgy de maximaal ingestelde snelheid overschrijdt. Wil je toch harder, dan ‘trap’ je even door het weerstandje heen of schakel je de begrenzer handmatig uit. Let goed op, want stel dat je bijvoorbeeld na een stadsrit met maximaal 50 km/u de invoegstrook van de snelweg opzoekt, vervolgens rustig accelereert en de snelheidsbegrenzer nog actief hebt, dan gaat de Lodgy niet harder dan 50 km/u. Een alleraardigst systeem, dat echter qua comfort cruise control slechts benadert.    

Trés sympathique

Iedereen die de Dacia Lodgy ziet en vooral rijdt ontwikkelt sympathie voor de Roemeen. Zó doeltreffend en zonder opsmuk kan een auto zijn. Voor zo’n 20 mille staat er een comfortabele MPV, die een zee aan ruimte biedt. Aangedreven door deze 1,5-liter dCi komt de Lodgy lekker op gang en zet ‘ie een aardig brandstofverbruik neer. Die paar ergonomische missers, afwerkingsdingetjes en uitrustingskwaaltjes neem je op de koop toe, want zo’n bruikbare én betaalbare auto is zeldzaam.